«Στο νερό όλα είναι αληθινά»
«Έβαλα πολλή αγάπη, δουλειά και χρόνο σε αυτήν τη φωτογράφιση γιατί ήθελα να βγει όσο πιο πραγματική και προσωπική γίνεται», λέει η φωτογράφος Ζιζέλ Λούμπσεν (κάτω) για την έκθεσή της «Υδατόσημο». Τα μοντέλα της πάντως έκαναν γιόγκα και ασκήσεις αναπνοής πριν από τη φωτογράφιση
Ελληνίδες θεές «ανακάλυψε» κάτω από το νερό, εκεί που όλα είναι πιο αληθινά, η Ολλανδέζα Ζιζέλ Λούμπσεν. Και τις απαθανάτισε για να τις φέρει ώς την πατρίδα τους
«Στην κοινωνία μας και στην τέχνη σήμερα τα περισσότερα είναι ψεύτικα και προσποιητά. Κάτω από το νερό όμως, όταν δεν υπάρχει οξυγόνο, τα πάντα είναι αληθινά. Είναι πιστεύω πολύ γενναίο αυτό που κάναμε, γιατί κάτω από το νερό πιέζεσαι πολύ σωματικά. Όταν δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε, υπάρχει μεγάλος συσχετισμός με τον θάνατο», δήλωσε η φωτογράφος Ζιζέλ Αφροντίτε Λούμπσεν για την παρουσίαση της έκθεσή της «Υδατόσημο», η οποία περιέχει υποβρύχιες φωτογραφίες με ελληνικό μυθολογικό θέμα.
Η Ολλανδή φωτογράφος, η οποία έχει ζήσει μεγάλο μέρος των παιδικών της χρόνων στην Ελλάδα, φωτογραφίζει κάτω από το νερό αρχαιοελληνικές θεές και νύμφες. «Οι γυναίκες στη σημερινή ανδροκρατούμενη κοινωνία έχουν αρσενικά πρότυπα και προσπαθούν να μοιάσουν στους άνδρες. Οι Ελληνίδες της μυθολογίας ήταν μητέρες αλλά και θεές.
ΙΝFΟ
Η έκθεση «Υδατόσημο» της Gisele Lubsen θα διαρκέσει μέχρι τις 3 Αυγούστου, στην Παροικιά της Πάρου.
Είχαν τη θηλυκή αλλά και τη δυνατή ανδρική φύση» εξηγεί η Gisele. «Οι γυναίκες κάτω από το νερό μπορούν να είναι και τα δύο. Οι άνδρες, αντίθετα, δεν μπορούν».
Οι φωτογραφίες αυτές παρουσιάζουν μεγάλες τεχνικές προκλήσεις, καθώς απαιτείται ταυτόχρονη κατάδυση του φωτογράφου και του αντικειμένου του, δημιουργώντας δύσκολες φυσικές καταστάσεις που απαιτούν μεγάλη αντοχή και πειθαρχία και από τους δύο. «Πρέπει να μπαίνουμε κάτω από το νερό και εγώ και οι κοπέλες ταυτόχρονα, να βγάζουμε όλο τον αέρα και να περιμένουμε να καθαρίσει το νερό από τις φυσαλίδες που δημιουργούνται. Κάποιες κρατάνε κλαδιά, κοχύλια, βαλίτσες, γεγονός που δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Καμία δεν φοράει αναπνευστήρα και πρέπει να είμαστε συγχρονισμένες, γιατί τα κορίτσια δεν μπορούν μόνα τους. Πρέπει να είμαι εκεί να τις καθοδηγώ και να τους δείχνω τι να κάνουν». Για να αποφευχθούν τα ατυχήματα- αν και δεν έλειψαν οι μικροτραυματισμοί-, η φωτογράφος και οι κοπέλες κάνουν γιόγκα και ασκήσεις αναπνοής πριν από τη φωτογράφιση. «Η δουλειά μου δεν είναι φεμινιστική, ούτε κατά των ανδρών. Απλώς ήθελα να απαθανατίσω τον θαυμασμό μου στις αρχαίες θεές. Δεν θέλω να επηρεάσω κανέναν, ούτε να βάλω όσους βλέπουν τις φωτογραφίες μου να σκεφθούν βαθιά. Είναι απλώς κάτι προσωπικό που με εκφράζει. Το μήνυμα που θέλω να δώσω είναι ότι κάθε γυναίκα κρύβει μέσα της θεά της μυθολογίας και μπορεί να γίνει σαν και αυτή».
«Δεν ήθελα επίδειξη μόδας»
Η Ζιζέλ Λούμπσεν και τα κορίτσια που αναπαριστούν τις θεές δέθηκαν πολύ κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης. «Δεν ήθελα να είναι σαν μια επίδειξη μόδας ή κάποιος αναγεννησιακός πίνακας ζωγραφικής κάτω από το νερό, γι΄ αυτό και δεν επέλεξα μοντέλα. Πήγα σε ένα γραφείο κάστινγκ και το μόνο που ζήτησα ήταν κοπέλες που να ξέρουν να κολυμπούν καλά, να χορεύουν και να έχουν υποκριτικό ταλέντο. Καθήσαμε μαζί, μελετήσαμε, συζητήσαμε. Έγινε πολλή δουλειά προτού αρχίσουμε. Έγινε πολύ προσωπική και συναισθηματική η φωτογράφιση, γιατί τα κορίτσια διάλεξαν μόνες τους τις θεές τους ύστερα από ανάλυση εις βάθος. Για εμένα αυτό είναι τέχνη».














