Χορός κόντρα στη λήθη

Το γνήσιο ισπανικό φλαμένκο συναντιέται με το κλασικό μπαλέτο, τη στιγμή που η Άιντα Γκόμεζ βάζει την ψυχή της. Μετά τη γυμνή Σαλώμη της και την καυτή Κάρμεν που παρουσίασε στο Ηρώδειο, η μούσα στις χορευτικές ταινίες του Κάρλος Σάουρα, επιστρέφει στον ίδιο τόπο για να ξεκινήσει την παγκόσμια περιοδεία της παράστασής της «Ρermiteme Βailarte». «Επιτρέψτε μου να σας χορέψω», λέει η 41χρονη Άιντα Γκόμεζ και σκοπός της είναι να δείξει με τα 25 μέλη του συγκροτήματός της τα μυστικά μιας μεγάλης σχολής του ισπανικού μπαλέτου, της Σχολής Μπολέρα. Η Άιντα Γκόμεζ θα μιλήσει με τις κινήσεις του σώματός της. Ένα σώμα εύγλωττο, ευλύγιστο, εκφραστικό. Η ιστορία που θα

ΙΝFΟ

«Ρermiteme Βailarte» στις 4 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο. Εισιτήρια: 100, 85, 60, 50, 38 ευρώ.
Πληροφορίες: τηλ. 210-7234.567

πει, ξεκινάει την εποχή που η Σχολή Μπαλέρα άρχισε να κάνει αίσθηση χάρη στη ριζοσπαστική άποψη που έβγαζε για την ανανέωση του ισπανικού χορού. Η Σχολή Μπαλέρα κατέγραψε βηματισμούς, παρακολούθησε τη στάση των άκρων και του κεφαλιού, διέσωσε ρυθμούς και μελωδίες.

Η δουλειά του θρύλου της Μπαλέρα θα έπεφτε στη λήθη. Όμως η Άιντα Γκόμεζ, αστέρι τόσο του έντεχνου όσο και του παραδοσιακού χορού, ανέλαβε το έργο της διάσωσης. Καθήκον επίπονο, χρονοβόρο, αλλά απολαυστικό, όπως η ίδια δηλώνει. Κινήθηκε μέσα από τις δυσκολίες να βρει το γνήσιο υλικό, να εντοπίσει το πρωτότυπο ύφος, να «ξεσκονίσει» την πρωτογενή τεχνική από τις εξελιγμένες παραλλαγές. Άρχισε μόνη της να χορεύει, να χορογραφεί, να κρατάει σημειώσεις, μέχρι να ολοκληρώσει την αναβίωση του υλικού. Επόμε νο βήμα, η μετάδοση της γνώσης της στους χορευτές της. «Το “Ρermiteme Βailarte” έπρεπε να περιλαμβάνει στοιχεία του ιστορικού παραδοσιακού σπανιόλικου μπαλέτου, των αριστοκρατικών παλιών χορών σαλονιού, των τοπικών λαϊκών αυτοσχεδιασμών, τις κα τευθύνσεις και τις εξελίξεις όλων των χορών», εξηγεί η Άιντα Γκόμεζ και αφιερώνει την παράσταση στη μεγάλη χορεύτρια της Ισπανίας, τη θρυλική Πιλάρ Λόπεθ. Αυτή η παράσταση εκτός από τη σημασία της έρευνας δίνει βάρος και στη μουσική. «Πρόκειται για ένα αμάλγαμα με παραδοσιακές, λαϊκές, προαιώνιες μελωδίες. Εδώ συναντάμε τον συνθέτη του 18ου αιώνα Λουίτζι Μποκερίνι και τον γνωστό “Φαντάγκο” του, τον Ισαάκ Αλμπένιθ με την “Αστούριας” και την “Καστίγια”, τον Ενρίκε Γκρανάντος από το απόσπασμα της όπερας “Γκογιέσκας”», συμπληρώνει η Άιντα Γκόμεζ. Η οποία επέλεξε τη μουσική για τον χορό από την όπερα του Μανουέλ ντε Φάλια «Η Σύντομη Ζωή» για τη δική της χορογραφία.