Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Χαμένα χρόνια

ΣΧΕΔΟΝ ΤΕΣΣΕΡΑΜΙΣΙ χρόνια έχουν περάσει από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. και παρά τις διακηρύξεις της, τα δημόσια οικονομικά βρίσκονται σε κακά χάλια.

Το έλλειμμα του προϋπολογισμού φλερτάρει πάλι με το όριο του 3% του ΑΕΠ και η χώρα κινδυνεύει να τεθεί εκ νέου υπό καθεστώς επιτήρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όχι εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στην οποία επιχειρεί να αποδώσει τις αιτίες ο υπουργός Οικονομίας, αλλά λόγω σοβαρών εγχώριων προβλημάτων που διογκώθηκαν τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση, που είχε σηκώσει τη σημαία της δημοσιονομικής διαφάνειας, εξακολουθεί να κρύβει ελλείμματα «κάτω από το χαλί». Η ρητορική της δημοσιονομικής διαφάνειας δεν ήταν- όπως αποκαλύπτει με την πρακτική της- παρά άλλοθι για να δικαιολογηθεί η δημοσιονομική απογραφή που με αρκετή δόση πολιτικού ρεβανσισμού φούσκωσε το έλλειμμα και, εντέλει, έβαλε σε περιπέτειες τη χώρα.

Αυτή η νοσηρή κατάσταση στα δημόσια οικονομικά οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην αλλοπρόσαλλη φορολογική πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση αυτά τα χρόνια. Στο όνομα της φορολογικής μεταρρύθμισης επέβαλε σειρά από σκληρούς έμμεσους φόρους, μείωσε τη φορολογική επιβάρυνση κυρίως για τα μεγάλα εισοδήματα, διεύρυνε την άνιση κατανομή των φορολογικών βαρών και με αποφάσεις της αποδιοργάνωσε τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Δεν φρόντισε να χτυπήσει το κακό του φορολογικού συστήματος στη ρίζα του, τη φοροδιαφυγή. Και έτσι, έχασε την ευκαιρία να εξασφαλίσει πόρους και να φέρει σε λογαριασμό τα δημόσια οικονομικά.

Απόδειξη γι΄ αυτό είναι ότι η κυβέρνηση σηκώνει τώρα, ετεροχρονισμένα, τη σημαία ενάντια στη φοροδιαφυγή. Μιλάει και πάλι για ανάγκη φορολογικής μεταρρύθμισης και υπό την πίεση των διογκούμενων ελλειμμάτων, εξαγγέλλει αύξηση της φορολογίας για τα εισοδήματα από κεφάλαιο. Χωρίς να πείθει ότι μαζί με αυτά δεν θα χτυπήσει άλλη μία φορά τα γνωστά υποζύγια των φορολογικών βαρών, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.