Εναλλακτικά Το χαμένο κέντρο

ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΕΙ μια εβδομάδα στην κυβέρνηση; Είναι απλό: από τον Βουρλούμη στον Ζορμπά! Διώξεις, αποπομπές, καταγγελίες- και πάλι από την αρχή. Σίγουρα δεν είναι ένδειξη δύναμης. Το θυμάται κανείς και επί διακυβέρνησης Σημίτη. Όταν η πολιτική επικαιρότητα γίνεται διαδοχή σκανδάλων, τότε αρχίζει να γίνεται σαφές πως το παλτό της εξουσίας έχει βαρύνει. Κι εδώ που τα λέμε, ποιος αντέχει να φοράει παλτό καλοκαιριάτικα;

Οι απαισιόδοξοι έλεγαν πως μετά τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, «ο Καραμανλής θα είχε μικρότερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στη Βουλή και τα ίδια- αν όχι μεγαλύτερα – προβλήματα πολιτικής». Πού να ΄ξεραν για τον Ζαχόπουλο ή για τη Ζίμενς… Η αλήθεια είναι πως το Ασφαλιστικό, το Σκοπιανό- ακόμη και η πώληση του ΟΤΕ- αποδείχθηκαν παιχνιδάκι για την κυβέρνηση Καραμανλή μπρος στα «ατυχήματα διαχείρισης».

ΤΟ ΘΕΜΑ είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Η μία απάντηση είναι μονολεκτική: Τατούλης. Η άλλη, πιο περιφραστική, δίνεται κατ΄ ιδίαν από κορυφαίο υπουργό που σχολίαζε τις διώξεις για τον ΟΤΕ στη σκιά της Ζίμενς: «Τώρα δεν θα τολμάει κανείς να κάνει τίποτε…». Με άλλα λόγια, θα υπάρχουν αναστολές για περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, μετοχοποιήσεις και άλλες θεαματικές κινήσεις. Ποιος ανοίγει τέτοιες δουλειές, αν πρόκειται να καταλήξουν σε ανακριτικά γραφεία;

Σε μια κλασική πολιτική εξίσωση- που ίσχυσε τα χρόνια της Μεταπολίτευσης- όλα αυτά θα οδηγούσαν σε απώλεια εξουσίας για τη Ν.Δ. Ή, ακριβέστερα, σε «εναλλαγή». Είναι η γαλλική λέξη «αλτερνάνς», που υποδηλώνει τη λειτουργία ενός δικομματικού συστήματος. Ρεπουμπλικανοί- Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ. ΕργατικοίΣυντηρητικοί στη Βρετανία. Δεξιοί- Σοσιαλιστές στη Γαλλία. Χριστιανοδημοκράτες- Σοσιαλδημοκράτες στη Γερμανία. ΠΑΣΟΚ- Ν.Δ. στην Ελλάδα.

ΕΙΡΩΝΕΙΑ: ΣΕ Παρίσι και Βερολίνο έχει πάψει να λειτουργεί η «αλτερνάνς». Τρεις προεδρικές εκλογές σερί έχει κερδίσει η γαλλική Δεξιά τα τελευταία δεκαεννιά χρόνια. Όσο για τη Μέρκελ, αυτή είναι η καγκελάριος ενός συνασπισμένου δικομματισμού. Στην Ελλάδα το τοπίο είναι θολό. Η Ν.Δ. του Καραμανλή βαραίνει και αποσυντίθεται- αλλά το ΠΑΣΟΚ το Παπανδρέου δεν μπορεί. Η ψαλίδα Ν.Δ.- ΠΑΣΟΚ δεν κλείνει- βουλιάζει ανοιχτή.

Το φάντασμα της χαμένης αυτοδυναμίας στοιχειώνει τον δικομματισμό. Και τροφοδοτεί μια απέραντη σεναριολογία. Εκλογές δύο γύρων με τελική επικράτηση Ν.Δ. Κανιβαλισμό του ΛΑΟΣ από τη Ν.Δ. Πολιτικό συνεταιρισμό ΠΑΣΟΚ- Ν.Δ. Κυβέρνηση συνασπισμού με προσωπικότητες. Το εγχώριο πολιτικό σύστημα αναζητεί το χαμένο κέντρο της ισορροπίας του.