ΡΙΠΕΣ Αδιέξοδο

Ο επικίνδυνος κατήφορος που ακολουθεί εδώ και καιρό η ελληνική οικονομία έχει και αιτίες και εξήγηση.

ΕΙΝΑΙ το αποτέλεσμα της αδυναμίας της κυβέρνησης να χαράξει μια μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή και φορολογική πολιτική και της πρακτικής της να διαχειρίζεται με μικροπολιτικές σκοπιμότητες το δημόσιο χρήμα.

Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε δύο φορές τις εκλογές με σωρεία υποσχέσεων για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών και ενίσχυση των οικονομικά ασθενεστέρων ώστε να μειωθεί το χάσμα με τους έχοντες και κατέχοντες.

ΣΧΕΔΟΝ πέντε χρόνια μετά, τίποτα από αυτά δεν πέτυχε: οι μεταρρυθμίσεις εξελίχθηκαν σε παρωδία, οι κοινωνικές ανισότητες έχουν διευρυνθεί με τους φτωχούς να αυξάνονται ολοένα. Το φορολογικό σύστημα εξακολουθεί να απομυζά μισθωτούς και συνταξιούχους και να παρέχει φορολογική ασυλία στις επιχειρήσεις και τα μεγάλα εισοδήματα.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει το πλέον άνισο, άδικο και αντιαναπτυξιακό φορολογικό σύστημα μεταξύ των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τα περισσότερα βάρη να πέφτουν στους ώμους των μισθωτών και των συνταξιούχων, τεράστια φοροδιαφυγή από τα υψηλά εισοδήματα και με περίπου δυόμισι εκατομμύρια πολίτες στα όρια της φτώχειας.

ΚΑΙ ενώ αυτό ομολογείται από τον υπουργό Οικονομίας, αντί μέτρων εξορθολογισμού του συστήματος, προχθές ανακοίνωσε μέτρα που θα το καταστήσουν ακόμη πιο άδικο: η αύξηση της έμμεσης φορολογίας φαίνεται να αποτελεί, για ακόμη μία φορά, τη μόνη λύση που γνωρίζουν οι οικονομικοί εγκέφαλοι της κυβέρνησης.

ΦΥΣΙΚΑ δεν είναι μόνο οι φορολογικές ανισότητες. Η ανικανότητα της κυβέρνησης να συγκρατήσει την αλματώδη αύξηση των τιμών σε βασικά καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες, η πολιτική λιτότητας στους μισθούς, η απροθυμία της να πατάξει την κερδοσκοπία και η αδυναμία της να περιστείλει τις δημόσιες σπατάλες, έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο την πλειονότητα των πολιτών και την οικονομία σε τούνελ.

ΧΩΡΙΣ, δυστυχώς, να διαφαίνεται καμιά προοπτική εξόδου.