Μεταδοτική ασθένεια

ΤΟ άσχημο δεν ήταν ο καταποντισμός της Εθνικής Νέων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Τσεχίας. Άλλωστε δεν γίνεται σε μόνιμη βάση να ξεχωρίζουν οι πιτσιρικάδες σε αυτές τις ευαίσθητες ηλικίες. Μην ξεχνάμε εξάλλου ότι δεν έχουμε τις υποδομές της Ισπανίας και οι θετικές στιγμές αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα.

ΩΣΤΟΣΟ, το αρνητικότερο όλων είχε να κάνει με τον τρόπο που φτάσαμε στην πλήρη αποτυχία. Μέσα σε έναν χρόνο, η ομάδα έδειξε ολότελα μπολιασμένη από την άθλια περιρρέουσα ατμόσφαιρα του ελληνικού πρωταθλήματος. Δεν κατάφερε να αποβάλει τις άσχημες επιρροές. Τόσο σε επίπεδο παικτών, όσο και σε ό,τι είχε να κάνει με τους προπονητές. Ο Αλεξίου- για παράδειγμα- ήταν αδύνατον να πλησιάσει σε αξία, επίπεδο και τεχνικές γνώσεις τον Νιόπλια. Το προηγούμενο καλοκαίρι στην Αυστρία δώσαμε μαθήματα ποδοσφαίρου με ένα ξεχωριστό και άκρως δημιουργικό στυλ. Μόλις 12 μήνες αργότερα, παιδιά έμπειρα δυσκολεύονταν να βγουν από το καβούκι τους και η νοοτροπία τους ήταν πώς να μη χάσουν και όχι να φτάσουν στη νίκη! Ο Νίνης, στο σαθρό υπόβαθρο του εγχώριου πρωταθλήματος, απέκτησε όλες τις κακές συνήθειες. Και δέχθηκε απανωτές κάρτες δι΄ ασήμαντον αφορμήν! Έτσι, άφησε την ομάδα χωρίς τον ηγέτη της στο πλέον κρίσιμο ματς του τουρνουά. Ο Παπαδόπουλος στην προηγούμενη διοργάνωση, μολονότι ήταν ο Βενιαμίν της παρέας, ξεχώρισε ιδιαίτερα. Τώρα, μόνο ένα-δύο σουτ έκαναν αισθητή την παρουσία του. Στα ενδότερα της ομάδας ορισμένοι συζητούσαν για τη συμπεριφορά του Μπουζάνη και για το γεγονός ότι δεν χώνεψε πως βασικός «κίπερ» ήταν ο Μπαμπανιώτης. Οι διαφημισμένοι Ματσούκας- Γκέντσογλου χάθηκαν και ο μοναδικός σκόρερ της ομάδας (Παυλής), αντί να αρχίσει στο ματς με τους Άγγλους, έγινε η σύγχρονη… Ιφιγένεια! Θυσιάστηκε, παρέμεινε εκτός 11άδας για να δοθεί βάρος στο κέντρο και την άμυνα.

ΝΑΙ, ΔΕΝ έχουμε τη σχολή των Ιταλών, την παράδοση των Άγγλων και τις επιτυχίες των Ισπανών σε επίπεδο Εθνικών ομάδων. Διαθέτουμε, ωστόσο, φιλοσοφία και είμαστε ωραίοι ως Έλληνες. Με τη συνολική παρουσία μας όμως στην Τσεχία, ξεχάσαμε την ταυτότητά μας και γεμίσαμε άγχος παιδιά που θα έπρεπε στην ηλικία των 18-19 ετών να έχουν ως κύριο μέλημά τους τη συμμετοχή και όχι να λειώνουν από αδικαιολόγητο άγχος…

ΑΠΡΟΟΠΤΗ συνάντηση χθες το μεσημέρι στο αεροδρόμιο. Η αποστολή του Παναθηναϊκού επέστρεφε από την Αυστρία και ο Νασίφ Μόρις ανέμενε τις βαλίτσες του προκειμένου να φύγει για τον επόμενο σταθμό της καριέρας του (Ουέλβα). Ο Μόρις τα είπε με τους (τέως) συμπαίκτες του, αλλά ελάχιστοι είδαν αν μίλησε με τον Τεν Κάτε. Κι όμως, ο Ολλανδός δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για την εκπαραθύρωση του αμυντικού από την Παιανία. Για διοικητική απόφαση επρόκειτο!

Η ΑΦΙΞΗ στην Αθήνα του Τζος Τσίλντρες είναι το γεγονός του καλοκαιριού για τον μπασκετικό Ολυμπιακό. Μιλάμε για παίκτη αληθινό σταρ, με ικανότητα σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού. Ο Τσίλντρες ήρθε για να δει από κοντά τι εστί Ελλάδα και ίσως κάνει μίνι κρουαζιέρα στα βήματα του Άκερ. Το συνηθίζουν αυτό τα αδέλφια Αγγελόπουλοι- είναι ωραίος τρόπος να γλυκαίνουν τον υποψήφιο στόχο. Πάντως, η πρώτη εντύπωση του Τσίλντρες στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ήταν ένας μικρός δυσάρεστος αιφνιδιασμός, καθόσον εκλήθη να περιμένει σε μια ουρά περίπου 100 ανθρώπων! Τελικά, με τη συνδρομή ανθρώπου του Ολυμπιακού, ο Αμερικανός φόργουορντ έκανε την προσπέραση, βρέθηκε στην πρώτη θέση στον έλεγχο και αμέσως μετά έλεγε «Οlympiakos is a very big team. Ρower»!

ΓΙΑΤΙ θέλει ο Ολυμπιακός τον Τσίλντρες ή έναν παίκτη με ύψος κοντά στα 2 μέτρα; Πολύ απλά για να ψηλώσει την πεντάδα του. Διότι εκεί υπερέχει κατά πολύ ο Παναθηναϊκός και ο Διαμαντίδης με αντιπάλους τους Γκριρ και Μπλάκνεϊ, πολλές φορές είχε τη δυνατότητα να ποστάρει και να φτάνει κοντά στο καλάθι. Ο Ολυμπιακός άφησε ελεύθερο τον κατά τα άλλα πολύτιμο Μπλάκνεϊ, έφερε τον δίμετρο Παπαλουκά, θέλει να τον πλαισιώσει με δυνατά κορμιά και ανεβάζει τον μέσο όρο ύψους όλης της δωδεκάδας. Το μπάσκετ αλλάζει και μαζί διαφοροποιείται και η σκέψη όσων παίρνουν τις αποφάσεις στο Λιμάνι…

ΚΑΙ μια είδηση από τον χώρο της ιστιοπλοΐας: για ακόμη μία φορά βρέθηκε στο βάθρο το σκάφος «Wind Ζantino», με δεδομένο ότι κατέλαβε τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη στο 45ο Ράλι Αιγαίου. Κυβερνήτης ήταν ο έμπειρος Παναγιώτης Στρούζας, τον οποίο πλαισίωσαν 10… γοργόνες! Το σκάφος διήνυσε απόσταση περίπου 400 ναυτικών μιλίων και από το Φάληρο έφτασε μέχρι τους Λειψούς, προτού επιστρέψει στην απάνεμη βάση του.