Γνώμη

Με μικρό καλάθι

Στασιμότητα και αναμονή ή μυστικοπάθεια και κινήσεις; Ό,τι κι αν επιλέξετε, μέσα θα πέσετε. Γιατί στον Ολυμπιακό, εκεί που κάποιος θεωρεί ότι τίποτα δεν κινείται, ξαφνικά μπορεί να παρουσιάσει κάποια μεταγραφή όπως έγινε με τον Όσκαρ Γκονζάλες. Η φετινή τακτική που ακολουθεί η διοίκηση του Ολυμπιακού είναι εντελώς διαφορετική από την περυσινή. Κυριολεκτικά άσπρο- μαύρο. Πέρυσι ο Ίλια Ίβιτς μιλούσε σε όλους, αποκάλυπτε τους σχεδιασμούς του και σε χρόνο ρεκόρ έκλεινε τον έναν μετά τον άλλο μεταγραφικό στόχο. Κοβάσεβιτς, Γκαλέτι, Ραούλ Μπράβο, Λεντέσμα, Σίσιτς, Νούνιες, Αρτσούμπι, Λούα Λούα είναι οι παίκτες που αποκτήθηκαν με εισήγηση του πρώην τεχνικού διευθυντή των «ερυθρολεύκων». Απ΄ αυτούς οι δύο πρώτοι αποδείχτηκαν «λίρα εκατό», οι επόμενοι τρεις ήταν μία μέσα και δύο έξω, και οι τρεις τελευταίοι αποτελούν ήδη παρελθόν. Τι σημαίνει αυτό; Απλά, ότι οι περυσινές μεταγραφές έγιναν με ρίσκο και αυτοί που πραγματικά βοήθησαν ήταν σε ποσοστό 20- 30%.

Φέτος η τακτική είναι «λίγα λόγια και καλά». Η υπόθεση των Ντούσερ, Ντούντα έχει γίνει μάθημα προκειμένου να μην υπάρξει νέο επικοινωνιακό «κάζο» στον Ολυμπιακό. Οι παίκτες που αποτελούν πραγματικούς στόχους είναι σε γνώση δύο- τριών ανθρώπων στα υψηλά κλιμάκια και οι κινήσεις που γίνονται καλύπτονται με άκρα μυστικότητα. Αν οι διαπραγματεύσεις ολοκληρωθούν, η διοίκηση απλά θα ανακοινώσει τη συμφωνία. Το βέβαιο είναι ότι στην ΠΑΕ καταφθάνουν καθημερινά προτάσεις παικτών για τις θέσεις που θέλει ο Ερνέστο Βαλβέρδε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποτελούν και στόχους του Ολυμπιακού. Υπομονή χρειάζεται, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Οι μέρες όμως περνάνε και η αβεβαιότητα για το κλείσιμο του ρόστερ παραμένει.

Με ό,τι αυτό συνεπάγεται…