Το ροζέ παίρνει την εκδίκησή του

Το ροζέ δυσκολευόταν ανέκαθεν να ενσωματωθεί στον κόσμο των κρασιών.
Θεωρούνταν κάτι σαν φτωχός συγγενήςόλοι το κοιτούσαν αφ΄ υψηλού. Από ό,τι φαίνεται όμως, ήρθε η ώρα να πάρει την εκδίκησή του. Για πρώτη φορά φέτος, οι πωλήσεις του ροζέ ξεπέρασαν στη Γαλλία και αυτές του λευκού και αυτές του κόκκινου κρασιού. Και επιπλέον, δεν υπάρχει πια οίκος σαμπάνιας που να σέβεται το εαυτό του και να μην κυκλοφορεί οίνο καμπανίτη σε χρώμα ροζέ.

Ίσως να έφταιγε το χρώμα του- πόσο σεβασμό μπορεί να εμπνεύσει το ροζ σε σύγκριση με το φινετσάτο λευκό και το μεγαλοπρεπές κόκκινο; Σίγουρα έφταιγε η ποιότητά του – άλλωστε και στην Ελλάδα, παλαιότερα, τα ροζέ κρασιά παράγονταν από σταφύλια δεύτερης διαλογής, δηλαδή από σταφύλια που δεν κρίνονταν αρκετά καλής ποιότητας ώστε να μουστοποιηθούν ως κόκκινα. Τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει. Το ροζέ έχει αποκτήσει προσωπικότητα και η ολοένα και αυξανόμε- νη ζήτηση έχει κάνει τους οινοποιούς να το βλέπουν πιο σοβαρά. Ακόμα και οι Απόλυτοι (αυστηροί)

Κριτές, οι οινολόγοι, έχουν αρχίσει να βάζουν νερό (λέμε τώρα) στο κρασί τους.

Και μια που μιλάμε για αναμείξεις, αξίζει να σημειώσουμε πως το ροζέ κρασί φυσικά και δεν παρασκευάζεται αναμειγνύοντας λευκό κρασί με κόκκινο. Το ροζ ως παράγωγο του άσπρου και του κόκκινου ισχύει μόνο στη ζωγραφική, όχι στην οινολογία. Πρόκειται άλλωστε για τεχνική απαγορευμένη από την Ε.Ε. Επιτρέπεται μόνο στην Καμπανία, ακόμα και εκεί ωστόσο ορισμένοι παρασκευαστές σαμπάνιας την αποφεύγουν, προτιμώντας αντ΄ αυτής μια διαδικασία που ακολουθείται και για την παρασκευή του ροζέ κρασιού: είναι η μέθοδος «saignee», ή εκχύλισης, δηλαδή επαφής της φλούδας με τον χυμό του σταφυλιού για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα- το πόσο ακριβώς το αποφασίζει

Το ροζέ κρασί δεν παρασκευάζεται από μείξη λευκού με κόκκινο. Το ροζ ως παράγωγο του άσπρου και του κόκκινου ισχύει μόνο στη ζωγραφική

κάθε φορά ο οινοποιός και η τέχνη του.

Η ζύμωση. Σε γενικές γραμμές, πάντως, το ροζέ κρασί παράγεται όπως και το κόκκινο, με τη διαφορά ότι τα στερεά μέρη των σταφυλιών παραμένουν στη ζύμωση για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, συνήθως μικρότερο από μία ημέρα. Και όπως λέει στη «Guardian» ο Άντι Μισκά, ειδικός επί θεμάτων οίνου, «δεν είναι απλώς ένα κρασί για ανθρώπους σε διακοπές, που απλώς θέλουν να πιουν κάτι, οτιδήποτε. Είναι η μοναδική κατηγορία κρασιού που έχει να επιδείξει πραγματική ανάπτυξη. Παλαιότερα, οι εστιάτορες μπορεί να συμπεριλάμβαναν ένα ροζέ στον κατάλογο μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου, ως ένα καλοκαιρινό “αναψυκτικό”, τώρα πια όμως θεωρείται μαστ να υπάρχει μια καλή επιλογή ροζέ κρασιών καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου».


Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ροζέ

● ΜΗΝ ΤΟ ΦΥΛΑΞΕΤΕ στο κελάρι σας για πολύ καιρό. Ο χρόνος δεν είναι ιδιαίτερα επιεικής μαζί του, μιας και αλλοιώνει το χρώμα του και του στερεί τη φρεσκάδα. ● ΠΙΕΙΤΕ ΤΟ ΚΡΥΟ, αλλά όχι παγωμένο- ιδανική θερμοκρασία είναι οι 8- 10 βαθμοί Κελσίου.

● ΤΟ ΡΟΖΕ είναι πολυεθνικό- ταιριάζει με τη μεσογειακή κουζίνα και τα ελληνικά λαδερά, με τα «γλυκά» κινέζικα πιάτα, με τα σπαγγέτι της ιταλικής κουζίνας, με τα μεξικάνικα μπουρίτος και τάκος, ακόμα και με χάμπουργκερ.

● ΜΠΟΡΕΙ να μοιράζονται όλα την ίδια ονομασία, αλλά στην πραγματικότητα η χρωματική γκάμα των ροζέ κρασιών είναι μεγάλη: ελαφρά ροδαλό, τριανταφυλλένιο, έντονο ροζ, ροζ της τσιχλόφουσκας, ροζ του σολομού, ροζ της κρεμμυδόφλουδας, πορτοκαλόχρουν, έως και…

«μάτι της πέρδικας»- πείτε το και θα εντυπωσιάσετε, άλλωστε έτσι το περιγράφουν οι γευσιγνώστες!


Η μόδα και η φινέτσα

Στη Γαλλία, προβλέπεται πως οι πωλήσεις του ροζέ θα ξεπεράσουν φέτος το 50% των συνολικών πωλήσεων κρασιού. Ραγδαία άνοδος των πωλήσεων του ροζέ ωστόσο παρατηρείται σε ολόκληρο τον κόσμο- στη Βρετανία, ο τζίρος της συγκεκριμένης κατηγορίας ξεπέρασε τα 200 εκατομμύρια λίρες. Το αριστοκρατικό αδελφάκι του ροζέ κρασιού, η ροζέ σαμπάνια ακολουθεί από κοντά. Δεν υπάρχει πια οίκος στη Γαλλία που να μην τη συμπεριλαμβάνει στην παραγωγή του. Κάποιοι μιλούν για μόδα.

Άλλοι, που γνωρίζουν καλύτερα, μιλούν για μια «παλιά ιστορία»: η Μadame Clicquot, άλλωστε, η Veuve («χήρα»)

Clicquot αυτοπροσώπως, παρασκεύαζε ροζέ σαμπάνια ήδη από το 1804. Με δυο λόγια: τον 19ο αιώνα η ροζέ σαμπάνια θεωρούνταν το αποκορύφωμα της φινέτσας. Στη συνέχεια βέβαια ξέπεσεαλλά τώρα ξαναζεί la vie en rose!