Η μεγάλη επιστροφή της πυρηνικής ενέργειας

Μέχρι πριν από δέκα χρόνια η πυρηνική ενέργεια ήταν ξεχασμένη… Παρ΄ ότι παραμένει ελάχιστα δημοφιλής στην κοινή γνώμη, η επιστροφή της δεν αποτελεί πλέον σενάριο, αλλά γεγονός: συνολικά 36 πυρηνικοί αντιδραστήρες βρίσκονται αυτήν τη στιγμή υπό κατασκευή σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ 89 σε φάση σχεδιασμού.

Το δυστύχημα στον αντιδραστήρα του Τσερνόμπιλ, το 1986, έμοιαζε να ενταφιάζει οριστικά οποιαδήποτε σκέψη για την κατασκευή νέων αντιδραστήρων. Σήμερα, οριστικά ενταφιασμένο στο παρελθόν είναι το Τσερνόμπιλ. Χθες, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν έκανε λόγο για «αναγέννηση» της πυρηνικής ενέργειας, ενώ σύμφωνα με τον βρετανικό Τύπο προτίθεται να δώσει το «πράσινο φως» για την κατασκευή 8 νέων αντιδραστήρων ακολουθώντας ουσιαστικά την τάση που διαμορφώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Ένας λόγος αυτής της «αμείλικτης επιστροφής», όπως έγραψε χαρακτηριστικά το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», είναι ασφαλώς οικονομικός.

Η τιμή του πετρελαίου και η ανησυχία ότι μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 250 δολάρια το βαρέλι καθιστά την πυρηνική ενέργεια ελκυστική από οικονομική άποψη. Η επίσης φθηνότερη λύση της παραγωγής ηλεκτρισμού

ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ

Η ακρίβεια του πετρελαίου και οι κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη

από φυσικό αέριο «σκοντάφτει»- τουλάχιστον στη Δύση – στο γεγονός ότι οι ενεργειακές πηγές ελέγχονται από χώρες όπως η Ρωσία και η Λιβύη, στοιχείο που δημιουργεί συνθήκες ενεργειακής εξάρτησης. Ο δεύτερος λόγος είναι οι κλιματικές αλλαγές. Η κακή φήμη της πυρηνικής ενέργειας αρχίζει να αποκαθίσταται χάρη στις μικρότερες εκπομπές αερίου που απαιτούνται για την παραγωγή της. Ένας σταθμός που παράγει ηλεκτρισμό από λιγνίτη εκπέμπει περίπου 1.150

γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα για κάθε Κιλοβάτ. Για την ίδια ποσότητα ηλεκτρισμού ένας σταθμός που λειτουργεί με φυσικό αέριο εκπέμπει 400 γραμμάρια. Και οι πυρηνικοί αντιδραστήρες; Εκπέμπουν μόλις 30 γραμμάρια. Οι ενστάσεις
Σε πρόσφατη έκθεσή της η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας είχε αναφέρει ότι θα χρειαστούν περίπου 1.300 πυρηνικοί αντιδραστήρες στον κόσμο για τη μάχη κατά του φαινομένου του θερμοκηπίου. Για τη χρησιμότητα της πυρηνικής ενέργειας έχουν μάλιστα πεισθεί ακόμη και γνωστοί ακτιβιστές της οικολογίας. Ο «γκουρού» του οικολογικού κινήματος στη Βρετανία, Τζέιμς Λάβλοκ, έχει δηλώσει από το 2004 ότι «μόνο η πυρηνική ενέργεια μπορεί να σταματήσει το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ενώ δύο χρόνια αργότερα τον ακολούθησε με μια εντυπωσιακή έκκληση στη «Washington Ρost» ο ιδρυτής της Γκριν Πις, Πάτρικ Μουρ. Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία, Γαλλία, Κίνα, Ελβετία, Ιαπωνία, ακόμη και η αποπυρηνικοποιημένη με το δημοψήφισμα του 1987 Ιταλία, σχεδιάζουν την κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων. Όχι όμως χωρίς σοβαρές ενστάσεις: η Τουρκία, για παράδειγμα, σχεδιάζει την κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα στο Ακουγιού, παρ΄ ότι οι σεισμολόγοι προειδοποιούν για ένα ενεργό σεισμικό ρήγμα που υπάρχει στην περιοχή.


Επιμένει στην αντιπυρηνική πολιτική της

Η ΜΟΝΗ χώρα που επιμένει στην αντιπυρηνική πολιτική της είναι πλέον η Γερμανία. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα πρόκειται να κλείσουν 7 πυρηνικοί σταθμοί από τους 17 που βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία. Οι φωνές, ωστόσο, που ζητούν αναθεώρηση του σχετικού νόμου αρχίζουν και πληθαίνουν. Ο νόμος αυτός είχε προωθηθεί το 2000 από την κυβέρνηση Σρέντερ, στην οποία συμμετείχαν οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι. Η βασική ιδέα ήταν ότι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας θα μπορούσε να καλυφθεί από τη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Όπως σημειώνει το «Der Spiegel», κάτι τέτοιο μοιάζει σήμερα απίθανο. Παρά τα γενναιόδωρα προγράμματα και τις επενδύσεις στην ηλιακή και την αιολική ενέργεια, αλλά και τα βιοκαύσιμα, η κάλυψη της συνολικής παραγωγής δεν ξεπέρασε το 14%. Η επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια φαντάζει και εκεί μονόδρομος.