Από μικρή ονειρευόταν πτήσεις

Παρ΄ ότι το παιδικό της όνειρο δεν ήταν να γίνει πιλότος ή αεροσυνοδός, οι υψηλές πτήσεις συνοδεύουν την Πηγή Δεβετζή από αρκετά νεαρή ηλικία. Αποκορύφωμα αποτελεί η τελευταία τετραετία, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και μετά, όπου η πρωταθλήτριά μας στο τριπλούν «πετάει» σταθερά στα 15 (και πλέον) μέτρα. Δείχνει έτοιμη λοιπόν για μεγάλα πράγματα στο Πεκίνο σε περίπου έναν μήνα, όπου και αρχίζει (ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο) το αγώνισμά της.

Μιλώντας στην «ΟΜΑΔΑ» δεν έδειξε να άγχεται στο ελάχιστο, ακόμα και όταν τη ρωτάμε αν

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Με έχουν πλησιάσει Έλληνες από την Κίνα και μου έχουν πει ότι θα έρθουν από Χονγκ Κονγκ και Σαγκάη, τουλάχιστον 5.500 στο Πεκίνο

θα δικαιώσει το όνομά της, που κανονικά είναι Χρυσοπηγή: «Λες να ήρθε η ώρα; Μακάρι να συμβεί στο Πεκίνο, θα είναι ό,τι καλύτερο ένα χρυσό μετάλλιο. Πραγματικά ένα όνειρο», λέει η Πηγή που πάντως ουδέποτε ονειροβατούσε, γνωρίζοντας πόσο σημαντικό στοιχείο είναι πάνω απ΄ όλα η διάρκεια:

«Είναι πολύ δύσκολο να είσαι πάντα ψηλά, αλλά είναι και το πιο σημαντικό. Η διάρκεια σε καθιερώνει και σου δίνει αυτοπεποίθηση για τις δυνατότητές σου. Ήδη η συμμετοχή και μόνο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου είναι μεγάλη υπόθεση. Αν με το καλό μπω και στον τελικό, θα είναι ακόμα πιο σημαντικό. Εκεί ειλικρινά θέλω μια καλή εμφάνιση και να ανεβώ στο βάθρο, ανεξάρτητα απ΄ το τι χρώμα θα έχει το μετάλλιο», λέει η κορυφαία αθλήτριά μας, με σταθερές επιδόσεις και διακρίσεις, που έχει κερδίσει τον σεβασμό των (εξίσου) μεγάλων αντιπάλων της, με τις οποίες σε τόσους αγώνες είναι λογικό να αναπτύσσει και σχέσεις φιλίας. «Ιδιαίτερα με τη Λεμπέντεβα, τη Ρωσίδα, έχουμε πολύ καλή επαφή. Σε κάθε αγώνα, μιλάμε, αστειευόμαστε και είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα. Βοηθάει βέβαια το ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε, γιατί με την Κουβανή Σαβίνιε για παράδειγμα που δεν μιλάει αγγλικά τι να πούμε; Δεν μιλάμε καθόλου, απλά χαιρετιόμαστε. Πολύ καλή σχέση έχω και με τη Σέσκακ, τη Σλοβένα», μας λέει η Πηγή Δεβετζή, που τόσα χρόνια έχει αναπτύξει μια διαφορετική σχέση με τον κόσμο.

Το περιστατικό όπου χάρισε σε ένα αγοράκι το μετάλλιό της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πριν από περίπου έναν μήνα, χωρίς να ξέρει ότι είχε χάσει τον πατέρα του από καρκίνο, συγκίνησε πάρα πολύ και την ίδια όταν το έμαθε αργότερα.

ΚΟΣΜΕ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
Η σχέση της ιδιαίτερα με τα παιδιά αλλά και με τον κόσμο είναι ξεχωριστή και δεν είναι τυχαίο πως «δένεται» με το κοινό σε κάθε διοργάνωση, με τους θεατές να συμμετέχουν μαζί της λες και κάνουν από κοινού το άλμα.

«Είναι μοναδικό συναίσθημα και πραγματικά ο κόσμος με ενθουσιάζει. “Δένομαι” μαζί του και όταν ζητώ το χειροκρότημά του πριν από μια προσπάθεια, νιώθω σαν να είναι όλοι μαζί μου. Ο κόσμος με βοηθάει πάρα πολύ. Άλλωστε το να προσπαθείς να είσαι συνέχεια ψηλά και να δίνεις το “παρών” στους μεγάλους αγώνες είναι και μια άτυπη υποχρέωση προς τους φιλάθλους. Δίνεις καθημερινά εξετάσεις και θέλεις να τους ευχαριστήσεις. Τα μηνύματα που σου περνούν είναι υπέροχα και θα σας πω ότι ήδη με έχουν πλησιάσει Έλληνες από την Κίνα και μου έχουν πει ότι θα έρθουν από Χονγκ Κονγκ και Σαγκάη τουλάχιστον 5.500 στο Πεκίνο. Φοβερός αριθμός. Ήδη μάλιστα με ρώτησαν σε ποια μεριά του σταδίου διεξάγεται το τριπλούν, γιατί θέλουν να πιάσουν εκεί θέση και να είναι όλοι μαζί. Θα ψάξω να μάθω για να τους πω», τονίζει η κυρία «15μ.32» όπως θα μπορούσαμε να αποκαλούμε την Πηγή με βάση το κορυφαίο της άλμα, από τα προκριματικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, που απέχει μόλις 18 πόντους από το παγκόσμιο ρεκόρ των 15μ.50. Κατά πόσον είναι εφικτό;

«Για την ακρίβεια απαιτούνται 19 πόντοι για να το σπάσεις αλλά, πιστέψτε με, δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται. Προσωπικά νιώθω ότι όσο κοντά φαίνεται, τόσο μακριά είναι ή και το αντίθετο, όσο μακριά δείχνει, τόσο πιο κοντά μου φαίνεται.

Απλά όταν είσαι σε ένα επίπεδο, με άλματα πάνω από 15 μέτρα, το να φτάσεις κάποια στιγμή στο 15.50 δεν είναι απλό. Δείτε για παράδειγμα αθλήτριες που είναι σταθερές στα 14.50, είναι πάρα πολύ δύσκολο μετά να φτάσουν στα 15 μέτρα. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ, αφού μπορεί να είσαι στα 15.20, 15.22 αλλά μετά ζορίζουν τα πράγματα και δεν “βγαίνει” εύκολα το 15.50», μας επισημαίνει η Πηγή Δεβετζή, που θεωρεί μάλιστα ότι πολύ δύσκολα μπορεί να μας ξεπεράσουν οργανωτικά οι Κινέζοι.

ΑΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΟΙ
«Δεν νομίζω να τα καταφέρουν, γιατί τα είχαμε όλα στην εντέλεια εδώ. Άλλωστε σε πολλά μας έχουν αντιγράψει. Πιστεύω όμως ότι θα κάνουν πολύ καλούς Αγώνες, με ιδιαίτερο βάρος στις τελετές. Εκεί περιμένω να είναι άψογοι, διότι αποδίδουν τεράστια σημασία. Δεν θα ξεχάσω όταν παρέδωσα τη φλόγα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, ως τελευταία αθλήτρια. Με είχαν πιάσει πριν αρχίσει η τελετή και μου επεσήμαναν να είμαι πολύ παραστατική, να το κάνω αργά για να το εμπεδώσουν. Είχε μεγάλη σημασία γι΄ αυτούς η συγκεκριμένη παράδοση να γίνει όπως πρέπει, με την απαραίτητη τελετουργία. Ίσως αποδίδουν μεγαλύτερη σημασία σε αυτά τα θέματα, απ΄ ό,τι στα αγωνιστικά».


Δεν με αγγίζει το ντόπινγκ

Η Πηγή Δεβετζή κατάφερε την τελευταία τετραετία να σταθεροποιηθεί στα μεγάλα άλματα και κυρίως να μη μένει σε ένα και μόνο καλό άλμα. Κλασικό παράδειγμα το πρόσφατο μίτινγκ στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε δύο σχεδόν ίδια άλματα (15μ. 22 και 15μ.21) τα οποία ήταν και οι καλύτερες επιδόσεις φέτος στον κόσμο. Μας εξηγεί πώς μεταμορφώθηκε: «Σίγουρα ωρίμασα, δούλεψα περισσότερο, αλλά είδα και την τεράστια αγάπη του κόσμου. Με βοήθησε βέβαια πάρα πολύ η αλλαγή του προπονητή, αφού πλέον είμαι με τον Θανάση Σιούντρη. Βελτίωσα και διόρθωσα κάποια πράγματα στην τεχνική μου».

Σήμερα δίνει μία ακόμα «παράσταση» στα Βαρδινογιάννεια στο Ρέθυμνο, ενώ θα συμμετάσχει σε ένα ακόμα τουρνουά στην Ισπανία, πριν πάει στο Πεκίνο.

Η τελευταία υστερία με το ντόπινγκ δεν την αγγίζει, αφού όπως λέει: «Με είχε αναστατώσει λίγο όταν “βγήκε” αυτό το θέμα με την εθνική ομάδα άρσης βαρών. Όμως το ξεπέρασα και τώρα ειλικρινά το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι έχω ακόμα 37 ημέρες μέχρι το δικό μου ραντεβού στους Ολυμπιακούς Αγώνες».