Πόλη του φωτός και των πύργων

Μια «πόλη- μουσείο» ή ένα «δυναμικό και σύγχρονο κέντρο»; Επιλέγοντας το δεύτερο, ο δήμαρχος του Παρισιού Μπερτράν Ντελανοέ άνοιξε τον δρόμο για την κατασκευή κτιρίων που θα ξεπερνούν σε ύψος τα 37 μέτρα. Οι Παριζιάνοι, όμως, φοβούνται ότι θα επαναληφθούν «αμφίβολης αισθητικής» πειράματα του παρελθόντος.

Η πρόταση του Σοσιαλιστή δημάρχου εγκρίθηκε τη Δευτέρα το βράδυ από το δημοτικό συμβούλιο με τη συγκατάθεση των Κομμουνιστών, ενώ Δεξιοί και Οικολόγοι ψήφισαν κατά. Η έγκριση σημαίνει ότι έως το 2014 το Παρίσι θα φιλοξενήσει σε έξι διαμερίσματα, κοντά στο κέντρο, ουρανοξύστες ύψους έως και 200 μέτρων. Μπορεί αυτό το ύψος να μην απειλεί τον πύργο του Άιφελ (300 μέτρα), ωστόσο η ιδέα ενός ουρανοξύστη αναζωπύρωσε στη γαλλική πρωτεύουσα μια παλιά διαμάχη ανάμεσα στους «παραδοσιακούς» και τους «εκσυγχρονιστές», οι οποίοι ακονίζουν συχνά τα μαχαίρια τους για κάθε πιθανό και απίθανο ζήτημα. Οι μεν υποστηρίζουν ότι τα ψηλά κτίρια σύγχρονης αρχιτεκτονικής θα αλλοιώσουν τη φυσιογνωμία της πόλης, οι δε θεωρούν απαραίτητο ένα τέτοιο βήμα για το Παρίσι του 21ου αιώνα. Για τον διάσημο Ιταλό αρχιτέκτονα Μασιμιλιάνο Φούκσας, μια πόλη που θέλει να λέγεται μοντέρνα πρέπει να επεκτείνεται προς τα πάνω. Κάτι αντίστοιχο πρέπει να γίνει στο Μιλάνο και το Τορίνο, λέει σε συνέντευξή του στη «Ρεπούμπλικα». «Το πραγματικό διακύβευμα είναι να κατασκευάσεις κτίρια που συνυπάρχουν αρμονικά με το Παρίσι» λέει ο Γάλλος συνάδελφός του Ιβ Λιόν. Οι περισσότεροι Παριζιάνοι δεν συμφωνούν. Σύμφωνα με δημοσκόπηση, το 67% δηλώνει αντίθετο στην κατασκευή ουρανοξυστών και σε αυτό στηρίζονται οι οικολόγοι ζητώντας τη διενέργεια δημοψηφίσματος. Οι «πράσινες» αντιρρήσεις εδράζονται στο γεγονός ότι τα ψηλά κτίρια είναι πιο ενεργοβόρα και επομένως η κατασκευή τους υπονομεύει το σχέδιο κατά της κλιματικής αλλαγής που εγκρίθηκε πριν από λίγους μήνες. Όπως σημειώνει όμως ο ανταποκριτής της «Corriere della Sera», οι επιφυλάξεις των δημοτών οφείλονται περισσότερο στην τραυματική εμπειρία της δεκαετίας του 1960. Τότε, ο Ζορζ Πομπιντού είχε σχεδιάσει να καλύψει τα κανάλια της πόλης για να κατασκευάσει έναν μεγάλο αυτοκινητόδρομο, σύμφωνα με το γκωλικό πνεύμα του εκσυγχρονισμού της χώρας. Ο αυτοκινητόδρομος δεν έγινε, έμειναν όμως αμφίβολης αισθητικής κτίρια που κατασκευάστηκαν βιαστικά. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το 1977 θεσμοθετήθηκε το όριο των 37 μέτρων σε ορισμένες ζώνες, ενώ στο κέντρο το ύψος των κτιρίων περιορίστηκε στα 25 και τα 31 μέτρα.

LΙΝΚ:

www.paris.fr

Στην Αθήνα…

●27 ΜΕΤΡΑ είναι σήμερα το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ύψους ●25 ΚΤΙΡΙΑ με ύψος μεγαλύτερο από 33 μέτρα έχουν κατασκευαστεί στο Λεκανοπέδιο ●103 ΜΕΤΡΑ είναι ο Πύργων των Αθηνών, το ψηλότερο κτίριο ●1968-1980 η περίοδος κατά την οποία χτίστηκαν τα υψηλότερα κτίρια με βάση τον χουντικό νόμο περί «ελευθέρας δομήσεως»
«Χωρίς τα λάθη του παρελθόντος»

«ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη» έγραψε ο Μπερτράν Ντελανοέ στο κείμενο με το οποίο εξηγεί τους λόγους της πρότασής του στους δημότες. Και για να καθησυχάσει τις ανησυχίες τους σημειώνει ότι «πρέπει να ξαναφέρουμε το ύψος στην πόλη χωρίς να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος». Ο δήμαρχος του Παρισιού υποστηρίζει επίσης ότι πρέπει να καλυφθεί η ανάγκη για 29.000 νέες κατοικίες μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Όμως, οι λόγοι δεν είναι μόνο πρακτικοί. Ο Ντελανοέ θέλει να αποκρούσει τις επιθέσεις του προέδρου Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος τον έχει κατηγορήσει ότι άφησε να Παρίσι να γίνει μια «πόλη- μουσείο».

Μερικοί ουρανοξύστες, απαντά ο δήμαρχος, θα δώσουν στο Παρίσι «πιο δυναμική όψη». Υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι τα νέα κτίρια θα είναι «πραγματικά αρχιτεκτονικά έργα».