Πόλεμος για τις δασικές εκτάσεις

Πόλεμο δασολόγων και υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης προκαλεί το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε χθες στη Βουλή και το οποίο δίνει τη δυνατότητα για τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων.

«Το σχέδιο νόμου ανοίγει ένα παράθυρο για τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων», λέει ο δασολόγοςπεριβαλλοντολόγος κ. Νίκος Χλύκας. «Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε η δυνατότητα σε περίπτωση τελεσίδικης απόφασης χαρακτηρισμού μιας έκτασης ως δασικής να αλλάξει το καθεστώς. Τώρα, με τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή έχει τη δυνατότητα ένας ιδιώτης να προσφύγει ενάντια στην απόφαση χαρακτηρισμού και η υπόθεση να επανακριθεί αν προκύψουν νέα στοιχεία», προσθέτει.

Αυτή τη στιγμή, η έκταση που καλύπτουν τα δάση στην Ελλάδα εκτιμάται ότι είναι 28 – 30 εκατομμύρια στρέμματα και οι δασικές εκτάσεις περίπου 50 εκατομμύρια στρέμματα. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι μόνο στην Αττική τα τελευταία 60 χρόνια οι δασικές εκτάσεις μειώθηκαν κατά 28,7%, ενώ οι δασικοί χάρτες που έχουν καταρτιστεί και είναι το βασικό εργαλείο για την προστασία τους καλύπτουν μόλις το 5% της συνολικής έκτασης της Ελλάδας. Τι ισχύει για τις μεταβιβάσεις
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσίαάρθρο 12 του Νόμου 3208/2003- οι μεταβιβάσεις ακινήτων που γίνονται εν ζωή ή μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη και έχουν αποτυπωθεί ως αγροτική γη στις αεροφωτογραφίες του 1945 ή του 1960 θεωρούνται έγκυρες και ισχυρές έναντι του Δημοσίου, ανεξάρτητα από τη μορφή που έχει αποκτήσει η αγροτική έκταση στα χρόνια που ακολούθησαν. Η προϋπόθεση που τίθεται είναι να υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας πριν από την 23η Φεβρουαρίου 1946 και να έχουν μεταγραφεί.

Με το νέο σχέδιο νόμου προστίθεται παράγραφος στην ισχύουσα διάταξη, σύμφωνα με την οποία απαιτείται να έχει προηγηθεί πράξη χαρακτηρισμού της έκτασης, η οποία υποχρεωτικά παραπέμπεται σε Πρωτοβάθμια Επιτροπή.

Και εδώ αρχίζει η κόντρα. Όπως επισημαίνει ο γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων κ. Τάσος Κουρής, «με τις νέες διατάξεις θα ξεκαθαρίσει το τοπίο για τις διαδικασίες απεμπλοκής των δασωμένων αγρών από τη δασική νομοθεσία. Άλλωστε, την απεμπλοκή αυτή την είχε ήδη προβλέψει ο Νόμος του 2003», σημειώνει. Αντίθετη όμως άποψη εκφράζει ο δασολόγοςπεριβαλλοντολόγος κ. Νίκος Χλύκας, ο οποίος θεωρεί ότι «με αυτόν τον τρόπο ανοίγει παράθυρο στον αποχαρακτηρισμό δασών».


Τι ισχύει για τις δασωμένους αγρούς

● ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ είναι ιδιοκτήτης έκτασης που παλιότερα ήταν καλλιεργούμενη αλλά λόγω εγκατάλειψης έχει δασωθεί, δεν μπορεί να την καθαρίσει χωρίς άδεια από το Δασαρχείο.

●Ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να προσκομίσει στο Δασαρχείο αεροφωτογραφίες του 1945 και του 1960 καθώς και συμβόλαια ιδιοκτησίας πριν από το 1946. Η έκταση χαρακτηρίζεται από το Δασαρχείο και εφόσον κριθεί ως δασική, ο ιδιοκτήτης της την κατέχει ως ιδιωτικό δάσος αλλά δεν μπορεί να την αξιοποιήσει για καμία χρήση.


Έχουν βάλει στο μάτι τα φιλέτα

Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ που εκφράζεται είναι μήπως σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας το παράθυρο για τον αποχαρακτηρισμό των δασικών εκτάσεων ευνοήσει μεγάλα οικοδομικά συμφέροντα που έχουν βάλει στο μάτι περιοχές φιλέτα, κυρίως σε νησιωτικές και παραθαλάσσιες περιοχές της χώρας.

Οι δασωμένοι αγροί προκαλούν χρόνια διαμάχη ανάμεσα σε Δασαρχεία και ιδιώτες που κατέχουν τέτοιες εκτάσεις. Άλλωστε, όπως παραδέχονται και δασικοί, η νομολογία «άπαξ δάσος πάντα δάσος» προκαλεί ιδιαίτερα προβλήματα στους ιδιοκτήτες τέτοιων εκτάσεων, αφού για να διεκδικήσουν τις ιδιοκτησίες τους θα πρέπει να προσκομίσουν αεροφωτογραφίες του 1945 και του 1960 αλλά και τίτλους ιδιοκτησίας πριν από το 1946. Και όταν ακόμα προσκομίσουν τα στοιχεία αυτά, θα έχουν την έκταση αυτή στην ιδιοκτησία τους ως δάσος, χωρίς να μπορούν να κάνουν οποιαδήποτε επέμβαση.

Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων, σε αυτόν τον κυκεώνα που επικρατεί σήμερα, το σχέδιο νόμου επιχειρεί να αποσαφηνίσει τις διαδικασίες βάζοντας δικλίδες ασφάλειας με την παραπομπή των υποθέσεων σε επιτροπή, σε αντίθεση με σήμερα που ο μόνος υπεύθυνος είναι ο δασάρχης.