[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] «Χόλιγουντ και ξερό ψωμί»

Απεργία στο Χόλιγουντ; Ε, αυτό δεν γίνεται! Πού οδηγείται ο κόσμος; Τι θα απογίνουμε εμείς οι κοινοί θνητοί, χωρίς τα «αστέρια» μας; Και, τέλος πάντων, τι ζητάνε; Να τους το δώσουμε!..

Πώς θα ήταν το φετινό καλοκαίρι χωρίς την άφιξη του «Μamma mia» στις κινηματογραφικές αίθουσες; Δραματικό. Σκέτη πλήξη: αυτό θα αισθανόμασταν- ή τέλος πάντων, προς αποφυγήν γενικεύσεων, αυτό θα αισθανόταν μια μεγάλη μερίδα του κοινού… Οι ουρές στα εκδοτήρια δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια αμφισβήτησης. Τη ζητάει ο οργανισμός μας την αμερικανική κινηματογραφική… ελαφρότητα – ή βαρύτητα (αυτά είναι υποκειμενικά).

Αλλά και τα Χριστούγεννα- ο χρόνος κυλάει γρήγορα και πριν να το καταλάβουμε θα είναι… Δεκέμβριοςπώς θα αισθανθούμε στο «πετσί» μας τις γιορτές εάν δεν παίζεται στο σινεμά μια ταινία της προκοπής;

Κάποιοι, μπορεί να πούνε πως η πιθανή απεργία των Χολιγουντιανών σταρ αποτελεί την κατάλληλη ευκαιρία για να αναδειχθεί το ευρωπαϊκό- και όχι μόνοσινεμά. Πώς να το κάνουμε όμως, κάποιοι απο εμάς δεν θέλουν να προβληματιστούν. Επιθυμούν απλά να βουλιάξουν στην καρέκλα και να αφεθούν στην εικόνα, ανενόχλητοι από ερμηνείες, αναλύσεις, δεύτερες σκέψεις…

Και τέλος πάντων, δεν μπορούμε να αρνούμαστε στον εαυτό μας το δικαίωμα στην τεμπελιά. Πόσω μάλλον, όταν πρόκειται για ψυχαγωγία. Το αίτημα είναι απλό: θέλω ο νους μου να βυθιστεί ανενόχλητος σε μια δεύτερη πλασματική διάσταση- πόσω μάλλον, όταν η πραγματικότητα που με περιτριγυρίζει είναι καταθλιπτική (και αυτό το λέει ένας αισιόδοξος άνθρωπος).

Η αλήθεια πάντως είναι πως η απόφαση για απεργία δεν έχει ληφθεί ακόμη. Το Χόλιγουντ όμως κινείται ήδη στους ρυθμούς της. Εξαιτίας του φόβου της απεργίας πολλές παραγωγές έχουν ολοκληρωθεί, ενώ νέα γυρίσματα δεν έχουν αρχίσει.

Το σύνθημα λοιπόν είναι ένα: «Χόλιγουντ και ξερό ψωμί»- δυστυχώς όμως, μόνο για το δεύτερο είμαστε σίγουροι έτσι όπως πάμε…