[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Τα μεγάλα συμφέροντα χρειάζονται και μεγάλα λουκέτα

Γενναίες αποφάσεις, που κάποιοι φοβούνται να πάρουν, χρειάζονται σύμφωνα με τον Ν. Χαρδαλιά για να σωθεί ο Υμηττός. Ζητεί το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του, να χαρακτηριστεί Εθνικός Δρυμός και να απομακρυνθούν όλες οι οχλούσες δραστηριότητες. Χαρακτηρίζει αναγκαία τη νέα περιφερειακή Υμηττού, αλλά διαβλέπει τον κίνδυνο να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα θα λύσει.

Υμηττός για εσάς σημαίνει…
Όταν ήμουν μικρός σήμαινε παιχνίδι, ανεμελιά, ξεγνοιασιά στη φύση με φιλαράκια και συμμαθητές.

Και σήμερα;
Σήμερα σημαίνει ευθύνη ώστε τα παιδιά μας να μπορούν να χαρούν τη φύση και να συνεχίσει ο Υμηττός να αποτελεί πνεύμονα πρασίνου για το Λεκανοπέδιο.

Προστασία Υμηττού. Τι βαθμό θα βάζατε στα μέτρα που έχουν ληφθεί;

Τα μέτρα για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών είναι επαρκή. Δεν υπάρχει όμως όραμα και στρατηγική για το μέλλον του δάσους. Είδατε βελτίωση μετά τις περυσινές καταστροφές;

Χωρίς σχέδιο για τα δάση μας δεν έχω και υψηλές προσδοκίες.

Προ ημερών κάηκαν πολλά στρέμματα στα Γλυκά Νερά, στον Υμηττό. Τι έφταιξε;

Ό,τι φταίει πάντα. Λίγο οι καιρικές συνθήκες, λίγο τα συμφέροντα, κάθε χρόνο τα ίδια αποτελέσματα. Αυτή τη στιγμή δεν έχει νόημα «να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα». Έχουμε μπροστά μας δύο θερμούς μήνες.

Μετά τα Γλυκά Νερά και στην Άνω Γλυφάδα. Συμπτώσεις οι συχνές πυρκαγιές;

Είναι. Δεν είναι; Ποιος είναι τελικά αρμόδιος για την πυροπροστασία του βουνού;
Στα δύσκολα οι δήμοι. Στα εύκολα όλοι. Το κράτος επιτέλους πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Εταιρεία επεξεργασίας μπετόν. Πώς κολλάει μία τέτοια δραστηριότητα μέσα σε δασική περιοχή;
Δεν κολλάει, αλλά δυστυχώς υπάρχει για χρόνια και κάποιοι φοβούνται αλλά και αρνούνται να προκαλέσουν ρήξεις.

Γιατί δεν μπαίνει λουκέτο;
Τα μεγάλα συμφέροντα χρειάζονται και μεγάλα λουκέτα, αλλά και γενναίες αποφάσεις.

Και τα στρατόπεδα;
Για όλα υπάρχει ένας λόγος εθνικής ασφάλειας. Το βενζινάδικο του στρατού… Να μας πει κάποιος ώς πότε θα το ανέχονται μέσα στο δάσος; Και τα αυτονόητα έχουν γίνει διεκδικούμενα.

Ο Υμηττός υπάγεται στο Δασαρχείο Πεντέλης. Δεν είναι λίγο οξύμωρο;

Αν σκεφθούμε ότι ο χώρος ευθύνης του Δασαρχείου Πεντέλης αρχίζει από το Καπανδρίτι έως το Λαύριο, τότε ξεπερνά το οξύμωρο και τα όρια της λογικής. Αποδεικνύεται η παθογένεια του ελληνικού κράτους σε όλο το μεγαλείο της!

Χρήματα σας δίνουν για πρόληψη;

Δεν σώζεις ένα δάσος μόνο με τα χρήματα.

Ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού μπορεί να καλύψει τις ανάγκες;

Και βέβαια μπορεί! Το έχουμε αποδείξει και οι 15 δήμοι-μέλη του Συνδέσμου, αρκεί να υπάρξουν οι κατάλληλες κινήσεις από την Πολιτεία.

Τι πρέπει να γίνει για να σωθεί ο Υμηττός;

Τρία απλά πράγματα: Να χαρακτηριστεί ο Υμηττός Εθνικό Πάρκο και σε μια εξαετία να απομακρυνθούν όλες οι οχλούσες δραστηριότητες, να ιδρυθεί Δασαρχείο Υμηττού, να καταργηθεί η Β΄ Ζώνη Υμηττού και να μετατραπεί σε Α΄ Ζώνη. Με αυτά τελειώνουν τα ψέματα και… βρίσκουμε και το «μεγάλο λουκέτο».

Ανεξέλεγκτες χωματερές στην Αττική. Ένα σχόλιο;

Είναι λογικό να υπάρχουν από τη στιγμή που δεν υπάρχει περιβαλλοντική πολιτική στη χώρα μας. Όλοι μετρούν το πολιτικό κόστος και «όταν είναι ξέφραγο τ΄ αμπέλι, αλωνίζουν οι αλεπούδες».

Για τις αντιδράσεις όσον αφορά στους ΧΥΤΑ τι λέτε;

Η λογική να φύγει από εμένα και να πάει οπουδήποτε αλλού με βρίσκει αντίθετο. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς δεν είναι μόνο οι ΧΥΤΑ το πρόβλημα, οι οποίοι ήδη θεωρούνται ξεπερασμένοι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Νέα περιφερειακή Υμηττού. Αναγκαία η δημιουργία;

Μάλλον αναγκαία, αλλά δεν θα γίνει αν είναι να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει.

Πώς βλέπετε τα σχέδια του ΥΠΕΧΩΔΕ;

Με πολλές ασάφειες όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τη διοχέτευση της κυκλοφορίας από την έξοδο της περιφερειακής προς το κέντρο της Αθήνας. Κάτι σαν τη γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου. Έπειτα από έναν αιώνα φτιάξαμε τη γέφυρα, αλλά δεν φτιάξαμε ανάλογους δρόμους από και προς αυτή. Ελληνικά πράγματα, νεοελληνικές συνήθειες…

Χρειάζεται Καποδίστριας Νο 2;
Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης διοικητικής μεταρρύθμισης είναι απαραίτητος. Αλλά δεν φτάνει μόνο ο Καποδίστριας. Οι δήμοι χρειάζονται οικονομική αυτοδυναμία, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη.

Στην Αττική τι πρέπει να γίνει;
Μητροπολιτικός δήμος ή και συνενώσεις δήμων. Αλλά πάνω απ΄ όλα χρειαζόμαστε ενεργούς πολίτες που να ψηφίζουν τους καλύτερους και να βροντοφωνάζουν «όχι» στα κόμματα, στις διαχωριστικές γραμμές και στα ψευδοδιλήμματα του χθες.