Οδηγός αντίστασης στο αιρ-κοντίσιον

Σε συνθήκες καύσωνα, ακόμα και τα πιο σύγχρονα κλιματιστικά τα βρίσκουν… σκούρα.
Δεν μπορούν να δροσίσουν ικανοποιητικά το σπίτι και έτσι καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια, τσουρουφλίζοντας ταυτόχρονα τις τσέπες μας. Σύμφωνα με τους ειδικούς όμως, απλές παρεμβάσεις στο σπίτι μπορούν να εξασφαλίσουν γρήγορα «φθηνή δροσιά».

«Μια λύση είναι η εγκατάσταση μίνι ψεκαστικών νερού στις εξωτερικές μονάδες των κλιματιστικών, που θα λειτουργούν τουλάχιστον τις ώρες αιχμής. Με αυτό τον τρόπο θα βελτιωθεί η απόδοση του κλιματιστικού και έτσι θα μειωθεί και η κατανάλωση ρεύματος», λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Μηχανολογίας στο ΤΕΙ Χαλκίδας Μιχάλης Βραχόπουλος. Προσθέτει όμως ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη συλλογή του νερού από τα ίδια τα κλιματιστικά και με τη βοήθεια ειδικού. Σε βάθος χρόνου μπορεί να γίνει εγκατάσταση με χρήση νερού της ΕΥΔΑΠ- πάλι με τη συνδρομή ειδικού- για να αποφευχθεί η υπερκατανάλωση νερού. Μία τέτοια εγκατάσταση κοστίζει περίπου 150-200 ευρώ.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής, εάν η εξωτερική θερμοκρασία είναι 38-40 Κελσίου, με το νερό που θα πέφτει στη μονάδα, ο αέρας που θα απορροφάει το κλιματιστικό θα ψύχεται (εξατμιστική ψύξη). Συνεπώς το μηχάνημα θα «αντιλαμβάνεται» τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος χαμηλότερη, γύρω στους 25 Κελσίου. Αντίθετα, χωρίς τον ψεκασμό θα χρειαζόταν να καταναλώσει περισσότερη ενέργεια προκειμένου να κατεβάσει τη θερμοκρασία. Γρήγορη αλλά και οικονομική λύση θεωρείται από τους ειδικούς η καλή μόνωση της ταράτσας. Με κόστος μόλις 2,35 ευρώ ανά τ.μ., οι ένοικοι του τελευταίου ορόφου θα έχουν περισσότερη δροσιά και εξοικονόμηση ενέργειας έως και 50% για τις ανάγκες κλιματισμού.

Δροσίζει και στον καύσωνα ο ανεμιστήρας οροφής

Ανεμιστήρας οροφής. Ένα καλό «όπλο» κατά της ζέστης μπορεί να αποτελέσει και ο ανεμιστήρας οροφής, που προσφέρει δροσιά όταν η θερμοκρασία είναι μέχρι 29 Κελσίου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστος σε περίοδο καύσωνα. Όπως τονίζει η υπεύθυνη του Δικτύου Δράσης Καταναλωτών της Greenpeace Ναταλία Τσιγαρίδου, ακόμα και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο χώρος είναι κλιματιζόμενος, με τη χρήση ανεμιστήρα οροφής η κατανάλωση ενέργειας για τον δροσισμό μειώνεται κατά 28%-40%, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες που βρίσκεται το κτίριο.

Άλλη λύση που προτείνουν οι ειδικοί της Greenpeace είναι η τοποθέτηση τζαμιών χαμηλής εκπεμψιμότητας. Πρόκειται για τζάμια που δεν επιτρέπουν να περάσει στο εσωτερικό η θερμότητα και κοστίζουν 150-180 ευρώ το μέτρο.

Η γεωθερμική ενέργεια. Δροσιά προσφέρουν και τα συστήματα κλιματισμού που εκμεταλλεύονται τη γεωθερμική ενέργεια (γεωθερμικό σύστημα κλιματισμού). Για να λειτουργήσει, χρειάζεται να κατασκευαστεί μίνι γεώτρηση κάτω από το κτίριο και να τοποθετηθεί μια αντλία θερμότητας σε έναν υπόγειο χώρο. Σε περίπτωση κατά την οποία βρεθεί νερό, αυτό χρησιμοποιείται για την ψύξη. Αν όχι, τότε κατασκευάζεται ένα σύστημα κάθετων σωληνώσεων με νερό. Και στις δύο περιπτώσεις, το νερό στο υπέδαφος βρίσκεται σε σταθερή θερμοκρασία (περίπου 18-20 Κελσίου). Στη συνέχεια οδηγείται σε μια αντλία θερμότητας, η οποία χρησιμοποιείται για να μειώσει τη θερμοκρασία και ακολούθως η ψύξη οδηγείται στο εσωτερικό του σπιτιού σε σώματα με ανεμιστήρες.

Η ενέργεια που εξοικονομείται υπολογίζεται ότι είναι της τάξεως του 30%38%. Το κόστος για την εγκατάσταση είναι περίπου 8.000-9.000 ευρώ για σπίτι 100 τ.μ.


Θα νικήσουν τη ζέστη με τη θάλασσα

Κλιματισμό από τη… θάλασσα θα έχουν σε περίπου έναν χρόνο πέντε δημόσια κτίρια στον Δήμο Μούδρου της Λήμνου. Πρόκειται για δίκτυο τηλεκλιματισμού- το πρώτο στην Ελλάδα- που θα δημιουργηθεί με εκμετάλλευση της υπεδαφικής, ομαλής γεωθερμικής ενέργειας της περιοχής. Με την ολοκλήρωσή του οι υπεύθυνοι των δημόσιων κτιρίων στον Μούδρο θα καταργήσουν τα συμβατικά κλιματιστικά και θα κερδίσουν 30-35% σε ενέργεια.

Το δίκτυο τηλεκλιματισμού θα αποτελείται από δύο επιφανειακά πηγάδια στην παραλία. Από το ένα πηγάδι θα αντλείται θαλασσινό νερό σε θερμοκρασίες εδάφους, οι οποίες αναμένεται να ανέρχονται σε 18 Κελσίου το καλοκαίρι και σε 16 Κελσίου τον χειμώνα. Στη συνέχεια το νερό θα περνάει από ειδικές σωληνώσεις (από εναλλάκτη θερμότητας θαλασσινού νερού- γλυκού νερού) και θα οδηγείται στα κτίρια, μέσω ενός άλλου κλειστού δικτύου. Το καλοκαίρι, από κάθε κτίριο θα απορρίπτεται θερμότητα στο κεντρικό δίκτυο και από εκεί στη θάλασσα, αναφέρει ο καθηγητής κ. Μ. Βραχόπουλος που έχει μελετήσει τη δημιουργία του δικτύου.