Γνώμη

«Φούσκα» διαρκείας

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα είναι η ακριβότερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ό,τι χειρότερο από πλευράς ποιότητας και αξιοπιστίας σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο.

Παρ΄ όλα αυτά θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον τα εισιτήρια των ποδοσφαιρικών αγώνων θα ήταν φτηνά, αφού «φτηνό» είναι και το θέαμα.

Διότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, φρούτα εποχής, ελαιόλαδο, εφτάζυμο ψωμί, ντόπια κεφαλοτύρια, όπου λες: «Ας πάει στην ευχή. Πληρώνω πανάκριβα, αλλά είναι τα νοστιμότερα του κόσμου». Εδώ έχουμε να κάνουμε με εγχώριους και εισαγόμενους μάγους. Που τρομάζουν να κλωτσήσουν την μπάλα, διότι προηγουμένως την έχουν μεταμορφώσει σε σκαντζόχοιρο…

Αυτές τις μέρες λοιπόν κυκλοφορούν τα εισιτήρια διαρκείας των μεγάλων ομάδων. Αντί οι τιμές να είναι προσιτές ή και φθηνότερες από πέρσι «είναι κατά τι ακριβότερες», όπως μας ενημερώνουν αρμοδίως. Κι αναρωτιέται ο απλός φίλαθλος: Αυτοί που καθορίζουν τις τιμές των εισιτηρίων διαβιούν άραγε στη Σουηδία, στη Δανία, στη Νορβηγία; Έχουν γαλανά μάτια και κατάξανθα μαλλιά;

Πληρώνονται τρεις φορές πάνω τον μισθό του βιομηχανικού εργάτη;

Πηγαίνουν στο σούπερ μάρκετ; Ποιος είπε σ΄ αυτά τα λεβεντόπαιδα ότι μόνον οι οργανωμένοι δικαιούνται να πληρώνουν 150 ή 170 ευρώ (τον χρόνο) για εισιτήριο διαρκείας και οι υπόλοιποι φίλαθλοι τα διπλάσια ή τα τριπλάσια; Και σε τελική ανάλυση, αυτά τα ομορφόπαιδα έχουν στηθεί ποτέ στην ουρά; Μόνον εμείς οι… άσχημοι θα πληρώνουμε εισιτήριο;