[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Όσο μιλάς τόσο καλύτερα

Αντανακλαστικές αντιδράσεις τις λένε αυτές. Κλείνει ξαφνικά, μεσούσης της συναυλιακής περιόδου, ο Λυκαβηττός; Κάποιος δεν πήρε τη σωστή μίζα τη σωστή στιγμή (ή κάτι τέτοιο περίπου). Και δεν έχει σημασία αν όντως είναι έτσι. Σημασία έχει πώς ούτε η Siemens ούτε o Λυκαβηττός ούτε το περσινό παρανάλωμα της Πελοποννήσου ούτε ο Ζαχόπουλος ούτε η αποφορά από τα σκουπίδια που γεμίζουν τους κάδους γύρω σου, καταφέρνουν να διώξουν την αίσθηση ότι όσο περνάει ο καιρός συνηθίζεις (για να μην πω γίνεσαι ένα) με την μπόχα. Όλα στη θέση τους. Αρκεί να ακούς τα τζιτζίκια να λαλάνε και να πλατσουρίζεις σε καμιά παραλία. Πού να τρέχεις τώρα καλοκαιριάτικα με τα τακούνια στα χωράφια;

Μάζεψε ό,τι είναι να μαζέψεις (αν μαζέψεις) για καμιά βδομαδούλα διακοπές- γιατί δεν σε παίρνει και παραπάνω-, πλήρωσε και τον φρέντο βαπορίσιο (σε πλαστικό ποτήρι) και σύρε να βάλεις το μαγιό. Ανάσκελα στην αρχή, μπρούμυτα μετά, να είναι ενιαίο το μαύρισμα. Και κοίτα. Φρόντισε να το εξαντλήσεις το θέμα Siemens στην παραλία και στην ταβέρνα αργότερα- να μιλήσεις πολύ για την τραγελαφική Ελλάδα, την ακρίβεια, τους γελοίους μισθούς, τις μίζες, μετά πιάσε και λίγο από Μαντόνα και σύρε για κάνα δυο απλωτές ακόμη, για να είναι ανέφελος ο ύπνος ο μεσημεριανός. Όσο μιλάς τόσο καλύτερα. Στην ταβέρνα, εννοείται. Τα λες, τα λες, εξαντλείσαι. Όχι, για να μη νομίζουν ότι είσαι και κανένας που τον κοροϊδεύουν εύκολα. Ποιον; εσένα. Είναι και θέμα αισθητικής πια, τόση χοντροκοπιά, τόση Siemens στα μούτρα και εσύ να χρωστάς το τζιπ. Να σε πουλάνε και να σ΄ αγοράζουν και να νομίζουν ότι κοιμάσαι. Δεν κοιμάσαι, μπάνιο κάνεις. Και τρως στην ταβέρνα. Τι να κάνεις δηλαδή (με τέτοια ζέστη). Μόνο κάνε μου μια χάρη. Τώρα που θα φύγεις για τη σιέστα, πάρε το τζιπ από την παραλία και πες και στους φίλους σου να μην παρκάρουν δίπλα στις πετσέτες. Τέτοια τζιπάρα, κρίμα δεν είναι να τη φάει η αλμύρα;