«Τώρα ξέρω ότι ζει το παιδί μου»
Ο Ίβο- Γιάννης Νέλοβ έχασε τη ζωή του στα 25 του χρόνια. Έδωσε όμως ζωή σε 6 συνανθρώπους του
«Η πρώτη μου σκέψη, μετά το αρνητικό εγκεφαλογράφημα στον γιο μου, ήταν πολύ εγωιστική. Ο καθένας, πιστεύω, στη θέση μου, στην αρχή το ίδιο θα σκεφτόταν: “μπορώ να κομματιάσω το παιδί μου;”. Όταν τελικά από μόνη μου μπόρεσα κι έβαλα τον εγωισμό μου στην άκρη, είπα ότι πρέπει άλλα παιδιά, που έχουν ανάγκη, να ζήσουν…».
Χρειάστηκε να τα ζυγίσει μέσα της, μέχρι να πειστεί να δωρίσει τα όργανα του παιδιού της- όλα μάλιστα. Στην πόλη της Δράμας, όπου χρόνια τώρα κατοικεί, η Σόνια Πέτροβα, από τη Βουλγαρία, προσπέρασε- το περασμένο Σάββατο- το δίλημμα «ναι ή όχι;» στην προσφορά των μοσχευμάτων του 25χρονου γιου της, Ίβο-Γιάννη Νέλοβ, μετά το μοιραίο δυστύχημα με τη μηχανή του. «Την έβδομη ημέρα νοσηλείας του στη ΜΕΘ, όταν είδα και πάλι το παιδί μου, κατάλαβα πως είχε πια “φύγει”. Παρόλο που οι γιατροί μάς έλεγαν να μην εγκαταλείψουμε
Η ΠΡΩΤΗ ΣΚΕΨΗ
«Μπορώ να κομματιάσω το παιδί μου;» ήταν η πρώτη σκέψη. Η δεύτερη: «Να δωρίσω τα όργανά του, γιατί μόνον έτσι θα “ζούσε”»
ακόμα τις έστω ελάχιστες ελπίδες μας, εγώ με το ένστικτο της μάνας αισθάνθηκα το τέλος του. Πράγματι, δυστυχώς όλα τέλειωσαν τρεις ημέρες μετά, τότε που και τα τεστ έδειξαν πως ο εγκέφαλός του δεν δούλευε πλέον καθόλου…», λέει σήμερα στα «ΝΕΑ». Η μεγάλη απόφαση
Νοσηλεύτρια στο επάγγελμα η 45χρονη μητέρα, πριν ακόμα της το ζητήσουν οι γιατροί, γνώριζε καλά πως για την ίδια μόλις είχε έρθει η ώρα για την πλέον κρίσιμη απόφαση της ζωής της. «Είπα μέσα μου ότι δεν μπορώ να συναινέσω να δοθούν τα όργανα του γιου μου. Στην πορεία το συζήτησα και με τη μητέρα και την κόρη μου, επίσης νοσηλεύτρια, που μου αποκάλυψε πως εδώ και καιρό είχε εγγραφεί από μόνη της ως δωρήτρια οργάνων- είχε, μάλιστα, συζητήσει πέρυσι και με τον αδερφό της την ιδέα αυτής της προσφοράς! Κάθησα και το σκέφτηκα κι είπα ότι αν τελικά το θάψω έτσι όπως είναι τώρα το παιδί μου, εγώ δεν θα μπορούσα να φύγω στιγμή από τον τάφο του. Προτίμησα, λοιπόν, να δώσω την καρδιά και τα υπόλοιπα όργανά του, γιατί μόνο έτσι θα “ζούσε” και το παιδί μου· γιατί δεν θέλω να κλαίνε κι άλλες μάνες, που χρόνια βλέπουν τα δικά τους παιδιά στα ιατρικά μηχανήματα», αφηγείται.
Μοναδική της «απαίτηση», την ώρα που έδινε τελικά το πράσινο φως για να προχωρήσει η πολλαπλή λήψη τους, ήταν αυτά να δοθούν σε νέους, σαν το παιδί της, όπως και έγινε. «Όταν σκέφτομαι πως η καρδιά του παιδιού μου χτυπάει ακόμα, νιώθω καλύτερα, περήφανη για το παλικάρι μου: μπορούσε να προσφέρει σε έξι συνανθρώπους του δώρα ζωής και το έκανε! Ειδικά τώρα, που ξέρω πως ευτυχώς όλα τα όργανά του έπιασαν τόπο (καρδιά σε «Ωνάσειο», νεφροί σε «Λαϊκό» και «Ιπποκράτειο» Θεσσαλονίκης, ήπαρ σε «Λαϊκό», κερατοειδείς σε «ΑΧΕΠΑ» Θεσσαλονίκης), δεν μετανιώνω λεπτό για την απόφασή μου: τώρα ξέρω πως και το δικό μου το παιδί “ζει”…». «Δεν τον άφηνα»
Γεννημένος στη Βουλγαρία, αλλά από 10 χρόνων μεγαλωμένος και βαπτισμένος, ως Γιάννης, στη Δράμα, ο Ίβο ξεκίνησε αμέσως μετά το Γυμνάσιο δουλειά, ώστε να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά του. «Είχε πάντα τρέλα με τους δύο τροχούς. έστω κι αν εγώ δεν τον άφηνα. Τώρα, μόλις δύο μήνες πριν αγόρασε μια μεγάλη, χιλιάρα, μοτοσυκλέτα. Ο ίδιος μου είχε δώσει χίλιες υποσχέσεις πως θα προσέχει, αλλά τελικά παιδιά είναι…», λέει η Σ. Πέτροβα. Το κακό τη βρήκε στις 18 Ιουνίου, στις 5.30 το πρωί, στην επιστροφή του Γιάννη απ΄ τη δεύτερη, νυχτερινή, δουλειά του. «Του ΄φυγε η μηχανή σε μια στροφή. Χωρίς να φορά κράνος, χτύπησε με το κεφάλι σε καγκελόπορτα γκαράζ και γρήγορα η αρχική θλάση στον εγκέφαλο εξελίχθηκε σε μεγάλο οίδημα. Το πάλεψαν πάρα πολύ οι γιατροί του Νοσοκομείου Δράμας, όμως η μεταφορά του σε άλλο, μεγαλύτερο, νοσοκομείο, ήταν αδύνατη. Χειρουργείο δεν σήκωνε, δεν μπορούσε να γίνει απολύτως τίποτε…».
Αύξηση των μεταμοσχεύσεων το 2008
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΑΥΞΗΣΗ καταγράφουν οι μεταμοσχευτικοί δείκτες στην Ελλάδα κατά το πρώτο εξάμηνο του 2008, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ). Ειδικότερα:
135%
αυξήθηκαν οι μεταμοσχεύσεις σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2007:
πραγματοποιήθηκαν 127, έναντι 54. Από αυτές, οι 88 αφορούσαν νεφρούς, οι 28 ήπαρ, οι 9 καρδιά και οι 2 πνεύμονα. Οι περισσότεροι δότες προήλθαν από τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας της Αθήνας, ενώ οι υπόλοιποι από Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Χανιά, Βόλο, Γιαννιτσά, Λάρισα, Σέρρες, Τρίπολη και Δράμα 61%
αξιοποιήθηκαν οι δυνητικοί δότες: από τα 74 αναφερθέντα περιστατικά ελήφθησαν όργανα από τους 45 39%
αυξήθηκε το ποσοστό συναίνεσης από τις οικογένειες των δυνητικών δοτών, καθώς μειώθηκε στο 25% το ποσοστό άρνησής τους, από 41% το αντίστοιχο περσινό εξάμηνο 27
μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του α΄ εξαμήνου φέτος. Για άλλους 13 ασθενείς για τους οποίους έχει βρεθεί συμβατό μόσχευμα, έχει ορισθεί ημερομηνία λήψης μοσχεύματος και μεταμόσχευσης
[ ΙΝFΟ]
● Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), Τσόχα 5, Αμπελόκηποι, Αθήνα, Τηλ. 210-6471.200 ή 1147, φαξ 210-7255.066, http://www.eom.gr














