[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η Ένωση χρειάζεται καθαρό λόγο

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ χρειάζεται καθαρό πολιτικό λόγο. Δεν χρειάζεται πάντοτε την πολιτική υποκρισία και τον πλάγιο, ψεύτικο λόγο, που υποτίθεται ότι οδηγεί στους αναγκαίους συμβιβασμούς. Και αποτελεί μέγιστη υποκρισία η σταθερώς επαναλαμβανόμενη αναφορά ότι «θα σεβασθούμε την ετυμηγορία του ιρλανδικού λαού» για την καταψήφιση της Συνθήκης της Λισαβώνας. Αποτελεί υποκρισία. Πρώτον, γιατί η Ε.Ε. δεν θα σεβασθεί την ετυμηγορία. Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να σταματήσει αμέσως η διαδικασία της επικύρωσης και να ενταφιασθεί η Συνθήκη. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Αντίθετα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επίσημα αποφάσισε να συνεχιστεί η διαδικασία επικύρωσης και να κληθεί ο ιρλανδικός λαός να ψηφίσει για δεύτερη φορά για τη Συνθήκη. Δεύτερον, διότι η Ε.Ε. δεν μπορεί να σεβασθεί την ετυμηγορία του ιρλανδικού λαού καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν βαθύτατα αντιδημοκρατικό (εάν είχαμε σεβασθεί την ετυμηγορία του δανικού λαού, τότε σήμερα δεν θα είχαμε το ευρώ). Η Ένωση δεν είναι διακυβερνητικός οργανισμός. Είναι ένα νέο υπερεθνικό πολιτικό σύστημα στο οποίο οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται με πλειοψηφία και εφαρμόζονται και από τις χώρες που τις έχουν καταψηφίσει- κάτι που θα έπρεπε να συμβαίνει και με τις Συνθήκες, έστω με αυξημένη πλειοψηφία, αλλά όχι πάντως με ομοφωνία. Η ομοφωνία οδηγεί σε αντιδημοκρατικές καταστάσεις. Γιατί είναι δύσκολο να θεωρηθεί δημοκρατικό μια μειοψηφία (π.χ.

800.000 πολιτών) να αποφασίζει για την τύχη 495 εκατ. πολιτών της Ένωσης. Εάν η Ιρλανδία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα δεν επιθυμεί τη βαθύτερη ενοποίηση, αυτό είναι δικαίωμά της. Αυτό που δεν είναι καθόλου θεμιτό- αντιθέτως είναι εξόχως αλαζονικό και αντιδημοκρατικό – είναι να θέλει να εμποδίσει τους άλλους να προχωρήσουν. Θα πρέπει επομένως κάποια στιγμή να πούμε τα σύκα σύκα. Εάν η Ιρλανδία για δεύτερη φορά καταψηφίσει τη Συνθήκη- όπως έχει δικαίωμα να πράξει-, τότε θα πρέπει να εγκαταλείψει την Ένωση ως πλήρες μέλος προκειμένου να προχωρήσουν οι υπόλοιποι σε βαθύτερη ενοποίηση. Οι οποιεσδήποτε πολιτικές επιλογές θα πρέπει να συνοδεύονται με τo πολιτικό κόστος για να είναι και υπεύθυνες. Διαφορετικά ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.