[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος, για τις πυρκαγιές και την έλλειψη συντονισμού)

Τα Γλυκά Νερά δεν βρίσκονται στον Γράμμο, που κάηκε πέρυσι ορφανός από κάθε βοήθεια. Δεν βρίσκονται ούτε στο Μαίναλο, στον Πάρνωνα ή στα βουνά της Ηλείας, που κατακάηκαν κι αυτά, παρά την τόση (αλλά τόσο αργοπορημένη και ασχεδίαστη) βοήθεια. Λίγα χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Αθήνας βρίσκονται. Και ο Υμηττός βρίσκεται μισή ώρα από την έδρα της διαβόητης κρατικής μηχανής, με τα ηλεκτρονικά της συστήματα, τους χάρτες της, τα συντονιστικά της. Είδαμε ωστόσο τον Υμηττό να καίγεται. Να ξανακαίγεται. Και, οργισμένοι πλην ανήμποροι, είδαμε το δράμα, το έγκλημα μάλλον, να συντελείται σε «απευθείας μετάδοση» και σχεδόν σε εθνικό δίκτυο, με τα κανάλια συντονισμένα να καταγράφουν καταγγελίες, ελλείψεις, στάχτες. Και συνειδητοποιήσαμε ότι αν είναι τόσο εύκολο να καεί ο Υμηττός μπρος στα μάτια μας (και στα μάτια των ιθυνόντων, αφού και αυτοί θεατές είναι), τότε τίποτε δεν πρόκειται να σώσει τον κάθε Γράμμο της πατρίδας μας, το κάθε Μαίναλό της. Αλλά βέβαια αυτό το είχαμε μάθει κι από το ολοκαύτωμα της Πάρνηθας και της Πεντέλης, με τη Νέα Δημοκρατία να τη δέρνει μία και μόνο αγωνία: η προκήρυξη πρόωρων εκλογών, με φόντο τις φλόγες».

(«Η Καθημερινή»)