Φιλαθλέων

Φορ-τρέτα

Οι τέσσερις των ημιτελικών διά χειρός τεσσάρων ειδικών:

Γερμανία, από τον Γιάννη Διακογιάννη.

«Στους πρόποδες των Άλπεων και στις όχθες του Δούναβη, τα πάντσερ του Λεβ δεν έχουν βέβαια τη φινέτσα της εποχής του Χεπμπέργκερ, ούτε την αποτελεσματικότητα της εποχής Χέλμουτ Σεν, βελτίωσαν όμως την εικόνα του Ντέρβαλ και του Φογκτς και τελειοποίησαν τη μικρή επανάσταση του Κλίνσμαν. Αν σκεφτούμε ότι και επί Ντέρβαλ και επί Φογκτς κέρδισαν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (στις πατρίδες του Βέρντι και του Έλγκαρ, αντίστοιχα), οι πιθανότητές τους να τα καταφέρουν και πάλι κάθε άλλο παρά ασήμαντες είναι. Οι Γερμανοί είναι αυτό που λένε οι Γάλλοι “σολίντ” (ουδεμία σχέση με τον πρώην προπονητή του Ολυμπιακού), πιστεύουν στις δυνάμεις τους και ανταποκρίνονται στα κρίσιμα παιχνίδια. Τους λείπει όμως απελπιστικά η φινέτσα, είδος άλλωστε εν ποδοσφαιρική ανεπαρκεία».

Τουρκία, από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας. «Αυτά τα καρντάσια του κουμπάρου μου κάνουν τελικά μεγάλο καλό στην ελληνοτουρκική φιλία. Ξέρεις τι θα πει να αποκλείεται τόσο γρήγορα η Ελλάδα και να ΄χεις ένα άλλο στήριγμα για τις δύσκολες ώρες της κυβέρνησης, να ξενυχτάνε οι Έλληνες μέχρι να βάλουν οι γείτονες το γκολ στις καθυστερήσεις και μέχρι να πιάσει ο Ρουστού το τελευταίο πέναλτι; Και στα Συμβούλια της Ευρώπης πολεμάω γι΄ αυτούς και στα γήπεδα με κάνουνε να αναστενάζω. Και μια και είπα αναστενάζω, σαν αναστενάρηδες μου μοιάζουνε έτσι που τη γλιτώνουνε κάθε φορά από τα αναμμένα κάρβουνα και χορεύουνε στο τέλος. Πρέπει να ρωτήσω τον Θόδωρο τι λένε τα γκάλοπ, μπας και βγούνε σε κανέναν τελικό και χρειαστεί να κάνω καμιά δήλωση».

Ισπανία, από τον Μανώλη Μαυρομμάτη:

«Κομπανιέρος υ κομπανιέρας τόσα χρόνια μάθαινα ισπανικά για να μπορέσω επιτέλους μια μέρα να φωνάξω “βενθερέμος”. Δεν το πίστευα ότι θα έρθει η μέρα που η Ισπανία, και μάλιστα με τόσο λίγους παίκτες της Ρεάλ, θα αποκλείσει την άλλη μου πατρίδα, την Ιταλία, και μάλιστα έπειτα από μια τόσο συναρπαστική αγωνία. Γκράθιας Ίκερ, γκράθιας Θεσκ, γκράθιας ακόμα κι εσύ Γκουίθα. Παίξατε σαν γνήσιοι απόγονοι του Ντι Στέφανο (κι ας ήταν Αργεντίνος), του Χέντο, του Αμάνθιο, του Σαντιγιάνα, Σαντιγιάνα, Σαντιγιάνα και γκολ. Αν φτάσετε στον τελικό, σας υπόσχομαι να ξανασκεφτώ την παράκληση των συναδέλφων μου να μεταδώσω το ματς στο Ευρωκοινοβούλιο».

Ρωσία, από τη συντρόφισσα Αλέκα: «Μετά το βροντερό “όχι” στο Ευρωσύνταγμα, μετά το χαστούκι των Ιρλανδών στην Ευρωσυνθήκη, μετά τη διάλυση του δικομματισμού και την πτώση του ιμπεριαλισμού, τα παλικάρια του συντρόφου Χίντινκ ήρθαν να γράψουν άλλη μια χρυσή σελίδα αντίστασης ενάντια στην ευρωπαϊκή πλουτοκρατία. Οι λαοί μπορούν να νικήσουν στην Ευρώπη, ακόμα κι αν δεν ανήκουν στην Ευρώπη. Ναι, ο καπιταλισμός μπορεί να καταρρεύσει κάτω από τις αμείλικτες κλωτσιές της ποδοσφαιρικής εργατιάς. Σύντροφε Στάλιν πού να ΄ξερες ότι ο σύντροφος Αρσάβιν θα σ΄ έκανε τόσο περήφανο».

Και για την αντιγραφή: