«Είναι παράξενος ο Θεός. Όλα τα όμορφα είναι ανήθικα ή βλαβερά»

Η αλήθεια είναι ότι παραξενεύομαι λίγο.
Έχω συνηθίσει όταν φτάνω στη «γωνιά του» – σε μια πίσω αυλή στο Κεφαλάρι- να βρίσκομαι μπροστά σε πιατέλες με τυριά, αλλαντικά, ντομάτες, ελιές, παξιμάδια. Μέχρι και αυγοτάραχο φάγαμε την τελευταία φορά και δεν ήταν ακόμη μεσημέρι. Είναι ευχαρίστηση όμως να τρως με τον Ηλία Μαμαλάκη. Θα το έχετε καταλάβει από την τηλεόραση. Οι μπουκιές μελώνουν γύρω του. Σήμερα όμως είναι διαφορετικά. Από το τηλέφωνο φάνηκε.

O Ηλίας Μαμαλάκης, ο πιο αγαπημένος παραμυθάς της τηλεόρασης, αφού ανέβηκε στην κορυφή έκανε μια στάση και ξαναείδε τη ζωή του. Όλα του άρεσαν, κάποια όμως έπρεπε να τα αλλάξει. «Έλα και θα στα πω όλα». Έφυγα ύστερα από αρκετές ώρες, γιατί τελικά είναι ευχαρίστηση να συζητάς με τον Ηλία έστω κι αν μπροστά σου έχεις μόνο ένα τόσο δα πιατάκι του γλυκού.

Αδυνατισμένο σας βλέπω.

Έχω χάσει ήδη 16 κιλά. Και για τους επόμενους 18 μήνες θα χάνω συνεχώς κιλά.

Αποφασισμένος μου ακούγεστε.

Ναι, τελείωσαν τα γλέντια, τ΄ αρνιά της σούβλας και τα παϊδάκια. Τώρα θα τρώω δύο παϊδάκια και θα είμαι κύριος. Και πρέπει να τα τρώω και σιγά σιγά. Δες τώρα.

Τρώω σ΄ ένα πιατάκι του γλυκού λίγο καρότο, λίγο κολοκυθάκι και μια γαρίδα. Έφαγα τη δεύτερη μπουκιά και ήδη έχω αρχίσει και χορταίνω…

Κάνατε επέμβαση;
Ναι, εμπιστεύθηκα τον γιατρό μου και έκανα μια πολύ δύσκολη εγχείρηση, το gastric bypass. Μείωσα το στομάχι μου κατά 90%. Είχε ας πούμε 100 cm επιφάνεια, τώρα έχει 10. Έγινε σαν ένα μικρό αυγό. Και απενεργοποιήσαμε και το 1/3 του εντέρου. Αποτέλεσμα είναι ότι χορταίνω πολύ εύκολα και το φαγητό κάνει μια διαδρομή μικρότερη απ΄ ό,τι έκανε πριν κι επομένως αποδίδει πολύ λιγότερες θερμί

Έκανα μια πολύ δύσκολη εγχείρηση, το gastric by-pass. Μείωσα το στομάχι μου κατά 90%. Έγινε σαν ένα μικρό αυγό. Και απενεργοποιήσαμε και το 1/3 του εντέρου.
Αποτέλεσμα είναι ότι χορταίνω πολύ εύκολα

δες στον οργανισμό. Πόσα κιλά είχατε φθάσει;

Μπήκα στο νοσοκομείο 127 κιλά. Δεν είχα ξαναφτάσει ποτέ αυτά τα κιλά.

Πάντα ήσασταν παχύς;

Τα πολλά κιλά τα πήρα μετά τον γάμο μου, απ΄ την πολλή ευτυχία. Βγήκα απ΄ το στρατό και ήμουν 74 κιλά. Παντρεύτηκα το 1975 και κατάφερα κι έφτασα στα 127. Είμαι βουλιμικός, κάνω και μια δουλειά πειρασμό… Πολλές φορές πάμε για την εκπομπή σε κάποιο σπίτι και να μαγειρέψουμε 9 το πρωί. Η κυρία εκτός από το φαγητό που μαγειρεύει μαζί μου, έχει ετοιμάσει και 4-5 άλλους μεζέδες. Τελειώνει το γύρισμα, το συνεργείο βγαίνει έξω και εγώ μένω με την κυρία, που έχει κάνει όνειρα και θέλει να με δει να τρώω το φαγητό της και να της λέω μπράβο…

Ε,σας αρέσει και εσάς το φαγητό, δεν το κάνετε μόνο από υποχρέωση.
Βέβαια. Εγώ δεν έχω βρει ποτέ δικαιολογίες του τύπου «κι η ανάσα μου με παχαίνει». Και λυπάμαι που χάνω αυτό τον κύκλο των ηδονών, αλλά χαίρομαι απ΄ την άλλη, διότι ξανακατακτώ τη ζωή.

Ποιος είναι ο στόχος;
Ο γιατρός μιλάει για 35. Ήδη έχω χάσει υπερβολικά γρήγορα τα 16 πρώτα… Σε πόσον καιρό τα έχετε χάσει;
Στις 22 Μαΐου έκανα την επέμβαση. Ένας μήνας δηλαδή.Ο Αρκάς λέει ότι υπάρχει μια πολύ εύκολη δίαιτα: Ό,τι είναι νόστιμο,φτύστο.

Τι δίκιο που έχει αυτός ο άνθρωπος. Γιατί όλα αυτά που μας αρέσουν είναι λίγο ή πολύ απαγορευμένα;

Ο Θεός είναι κατά το ήμισυ καλός και κατά το ήμισυ πολύ κακός. Μας χάρι σε μια ζωή όμορφη και κάθε πράγμα το οποίο προσφέρει ηδονή ή είναι ανήθικο ή είναι βλαβερό.

Ναι,για όλα τα ωραία έχεις να απολογηθείς στους γιατρούς ή τους παπάδες.

Οι γιατροί ίσως έχουν και κάποια δίκια. Οι παπάδες όμως τι δίκια έχουν; Το φαγητό και το σεξ είναι οι μόνες πράξεις της ζωής όπου συμμετέχουν κι οι πέντε αισθήσεις. Και ο θεούλης, μας τα έχει δώσει για να χαιρόμαστε, να τρώμε καλά, να κάνουμε σεξ και να περνάμε καλά. Κι έρχονται μετά και σου λένε «μην κάνεις σεξ, είναι αμαρτία». Άσε μας, ρε χριστιανέ μου. Εσείς γιατί κόβετε το φαγητό λοιπόν;

Θα σας αποκαλύψω κάτι. Το 2006 έπαθα έμφραγμα. Αν και στο σπίτι μαγειρεύουμε ελάχιστα κόκκινα κρέατα, πολλά λαχανικά, ρύζι και έχουμε περιορίσει πολύ τα γαλακτοκομικά…

Καπνίζατε όμως.
Ναι, δύο πακέτα την ημέρα. Ήταν και η εποχή που παρουσίαζα κάποια μεγάλα events κι αυτό με κούρασε πολύ κι ένα πρωί στις 8 Μαρτίου του 2006 ξύπνησα στις 5 το πρωί με μια ντουλάπα στο στήθος. Πήγα στο νοσοκομείο και μου τη βγάλανε.

Τότε κόψατε το τσιγάρο;
Ναι και τώρα πια όταν βρεθώ δίπλα σε κάποιον καπνιστή, μ΄ ενοχλεί η μυρωδιά του τσιγάρου. Ήταν πάντως μεγάλη συντροφιά. Ιδιαίτερα στα ταξίδια μου, στις ώρες της ανάπαυλας, ένα τσιγάρο ήταν παρέα και εξομολογητής. Πάει αυτό, τελείωσε, βγήκε απ΄ τη ζωή μου. Χάρισα τα πούρα μου, τους κόφτες μου, τους αναπτήρες, πέταξα τα τσιγάρα στο σκουπιδοτενεκέ και από τότε καπνίζω αέρα.

Και γιατί πήρατε τώρα την απόφαση να κάνετε αυτή την επέμβαση;
Κυρίως για τα πόδια μου. Πολλά χρόνια είχα προβλήματα στη βάδιση αλλά με κάτι ντόπινγκ, με κάτι φυσικοθεραπείες τα έβγαζα πέρα. Έπρεπε να βάλω ατσαλένια γόνατα, ο γιατρός μου όμως θεωρεί ότι είναι καλύτερο να έχεις δικά σου και να πονάς λίγο παρά να έχεις ξένα και να μην πονάς. Οπότε ο μοναδικός τρόπος για να περπατήσω καλύτερα ήταν να βγάλω τα τσουβάλια με τις πατάτες που είχα στην πλάτη μου. Και μετά είναι και η Στέλλα, η σύντροφός μου. Αντιμετωπίζει και αυτή κάποια προβληματάκια στη ζωή της. Θέλω λοιπόν να μπορώ να της συμπαρασταθώ.

Αν δεν υπήρχε η Στέλλα στη ζωή σας;

Δεν μπορώ να το φανταστώ. Έχουμε ζήσει μια ζωή μαζί, 33 χρόνια παντρεμένοι, βάλε και τον δεσμό, νομίζω ότι είμαστε 35 χρόνια μαζί.

Πώς γνωριστήκατε;
Είναι μεγάλη ιστορία. Είχαμε στο πανεπιστήμιο μια φίλη την οποία τη γούσταρα και εγώ και ένας φίλος μου και είπαμε «θα πάμε μαζί και ό,τι κάτσει». Πάμε λοιπόν και τη βρίσκουμε μαζί με δυο φιλενάδες της, η μία ήταν η Στέλλα και η άλλη ήταν η Ζωή. Τελικά ο φίλος μου παντρεύτηκε τη Ζωή και εγώ τη Στέλλα. Αυτή που γουστάραμε είναι ακόμα ελεύθερη.


«Η ζωή είναι ωραιότερη στο βίντεο, γιατί τη μοντάρεις όπως γουστάρεις»

Τον κοιτάω ενώ μελετάει. Μπροστά του έχει βιβλία Ιστορίας. Α, και ένα παλιό βιβλίο με βότανα. Οι μαγειρικές του είναι πια καταχωνιασμένες στα πίσω ράφια. Αυτός ο άνθρωπος πάντα μας εξαπατούσε, σκέφτηκα. Χρησιμοποίησε τη μαγειρική, για να μας πει τις πιο καλές ταξιδιωτικές ιστορίες. «Κάτσε να σου πω την ιστορία του Κατσαντώνη», μου λέει χωρίς να με κοιτάει.

«Του Ρομπέν των Δασών της Ελλάδος. Όταν ανέβηκα στ΄ Άγραφα, είδα τους γέρους στα καφενεία να μιλάνε για τον Κατσαντώνη λες κι ήταν αδελφός τους. Κι άρχισα να το ψάχνω. Αυτά θα δείτε το φθινόπωρο στην τηλεόραση». Τι εννοείτε;Δεν θα κάνετε την «Μπουκιά» στο Μega;
Αυτά θα γίνουν, αν θα γίνουν, από τον Φεβρουάριο και μετά. Δεν φεύγω πάντως από το Μega, αλλά πρώτα θα κάνω 12 επεισόδια στην ΕΤ3 με τους προεπαναστατικούς ήρωες του ΄21.

Ιστορικά ντοκιμαντέρ;
Περιπλάνηση σε άγνωστες πτυχές της Ιστορίας. Γι΄ αυτό ανεβαίνω αυτές τις μέρες στα Άγραφα, στα Γιάννινα, στην Αιτωλοακαρνανία. Εκεί θα περάσω το καλοκαίρι μου. Με τον μουσουλμάνο Οδυσσέα Ανδρούτσο και τον Μάρκο Μπότσαρη που δεν μιλάει ελληνικά…

Τόσο ενδιαφέρον έχει η «παρέα» του Κατσαντώνη;

Συγκλονιστικές ιστορίες. Ο Κατσαντώνης γνωρίζει στη φυλακή τον Βεληγκέκα, έναν Γενίτσαρο του Αλή Πασά. Οι δυο άντρες περνάνε από το μισός, στον σεβασμό και την αγάπη. Κόβουν τα χέρια τους, ενώνουν τις φλέβες τους και γίνονται σταυραδέρφια, αλλά στο τέλος συγκρούονται πάλι, εξαιτίας του απρόσμενου έρωτα του Βεληγκέκα για τη γυναίκα του Κατσαντώνη… Η ζωή βέβαια είναι ωραιότερη στο βίντεο, γιατί τη μοντάρεις όπως γουστάρεις. Σας έχει συνεπάρει η Ιστορία.
Τι περιμένατε να κάνω; Να γράφω και εγώ όπως χιλιάδες άλλοι: «Πηγαίνετε στη Χρυσή Ακτή και μετά φάτε σάντουιτς στον Μπάμπη»; Πάνε αυτά. Τώρα γράφω ένα ταξιδιωτικό βιβλίο σε συνδυασμό με τις ιστορίες σπουδαίων ανθρώπων. Θα το έχω έτοιμο το Πάσχα.

Όταν λέτε «σπουδαίοι άνθρωποι»;
Ο Μωχάμετ Άλι, οι εξόριστοι στο Παρθένι, οι πανηγυρτζούδες της ελληνικής επαρχίας. Πώς συνδυάζονται όλα αυτά;
Δεν συνδυάζονται. Ένα ταξίδι μου στην Καβάλα στο Ιμαρέτ, αυτό το τρομερό οίκημα που έφτιαξε ο Μωχάμετ Άλι στη γενέτειρά του και συνάμα η επίσκεψή μου στον τάφο του, στο κάστρο του Καΐρου, ήταν η αφορμή για να μάθω για τη ζωή ενός πολύ περίεργου ανθρώπου. Αλβανικής καταγωγής, θα τολμούσα να πω ελληνικής καταγωγής, μεγαλωμένος στην Καβάλα, στρατεύεται, κατεβαίνει στην Αίγυπτο κι από λοχίας, γίνεται ο πρώτος βασιλιάς της Αιγύπτου. Και η σχέση του με τους Έλληνες; Τραγική. Οι Έλληνες στην Αίγυπτο, τον είχαν θεό τους. Όλοι αυτοί οι μεγάλοι ευεργέτες, Τοσίτσας κ.λπ. είναι παιδιά του. Κι από την άλλη στέλνει τον Ιμπραήμ στην Κρήτη και την Πελοπόννησο, και τα κάνει λαμπόγυαλα.

«Περνάω μια κρίση συνείδησης, η οποία δεν ξέρω πού θα με οδηγήσει»

Όντως ακούγεται πολύ ενδιαφέρον.
Μετά αποκαλύπτω μια συγκλονιστική ιστορία για τους εξόριστους στο Παρθένι. Πώς οι κομμουνιστές ζωγράφισαν το εκκλησάκι της Παναγιάς της Πατρόνας.

Οι ιστορίες σας δεν θα έχουν καθόλου σχέση με το φαγητό;

Έμμεση. Για παράδειγμα, ο Μωχάμετ Άλι έχει ένα παλατάκι στις όχθες του Καΐρου, που πηγαίνει Γαλλίδες και Ιταλίδες από τις διπλωματικές αποστολές. Και εγώ «γίνομαι» ο Αιθίοπας μάγειρας που τρυπώνει στην «γκαρσονιέρα» του. Στις τραγουδίστριες, αυτές τις θεές της ελληνικής επαρχίας, έχω μια σκηνή όπου ένας σκηνοθέτης της ΕΡΤ βλέπει κάποια που την έχουν χαστουκίσει. Την παρηγορεί και της φτιάχνει μια μακαρονάδα, έτσι όπως την έκανε η γιαγιά του. Με ρίγανη και φρέσκια ντομάτα. Στο Παρθένι ξέρεις τι συνταγή έχω δώσει; Ξυλόσομπα, τσίγκινο πιάτο, κορν-μπιφ κονσέρβα και δυο αυγά σπασμένα. Το έκανε ο πατέρας μου.

Βέβαια τι άλλο να φάνε στην εξορία;
Έλα ντε; Αστακό θερμιντόρ; Νομίζω ότι περνάω μια κρίση συνείδησης, η οποία δεν ξέρω πού θα με οδηγήσει.

Ένας μάνατζερ που έγινε τηλεοπτικός ήρωας και τώρα γράφει Ιστορία…

Κι αν βρεθεί στον δρόμο μου και κάτι άλλο, θα το κάνω κι αυτό.

Έχετε γνωρίσει ανθρώπους κι ανθρώπους…

Έχω γνωρίσει και μεγάλους τενεκέδες. Αν σας έλεγα ότι μπορείτε να ξαναδείτε δέκα ανθρώπους από αυτούς που έχετε γνωρίσει,ποιους θα διαλέγατε;

Α, αυτή την εποχή κοιμάμαι με τους ήρωές μου. Στριφογυρνάω στον ύπνο μου ανάλογα με τις περιπέτειές τους.

Αυτές τις μέρες τι γράφετε;
Τη 13η ιστορία, ίσως και την πιο επικίνδυνη. Είναι από το ταξίδι μου στο Ισραήλ. Όσοι μένουν στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ- Ισραηλινοί, Παλαιστίνιοι, χριστιανοίείναι η χειρότερη φάρα που έχω συναντήσει. «Κανόνισα», λέει ο παπάς στις γιαγιούλες, «ο πάτερ Σεραφείμ από το Πατριαρχείο να σας κάνει ένα τρισάγιο στον Γολγοθά. Εκατό ευρώ θα κοστίσει στην κάθε μία». Και βγάζουν οι γιαγιούλες και δίνουν. Είναι 15. Πεντακόσια θα πάρει ο τραγο-Έλληνας και 1.000 ο ντόπιος. Πουλάνε τον Ναό της Ανάστασης, τον Γολγοθά, τον Πανάγιο Τάφο, τον τάφο του Αδάμ… Ούτε ο Θεός δεν το θέλει αυτό. Γι΄ αυτό σου λέω, είναι πολύ περίεργος ο Θεός.

Τολμηρό σάς βρίσκω.
Ε, το φθινόπωρο θα κλείσω τα 58.