«Ίντερνετ και καμβάς είναι το ίδιο πράγμα»

Το Ίντερνετ είναι ένας χώρος και όχι ένα γκάτζετ, υποστηρίζει ο ζωγράφος των ηλεκτρονικών υπολογιστών Μίλτος Μανέτας
«O κόσμος νομίζει ότι ο χώρος του Ίντερνετ, το Διαδίκτυο είναι κάτι σαν άλλο τηλέφωνο ή ένα είδος γκάτζετ. Είναι πολύ νωρίς για να το αντιμετωπίσουν ως χώρο. Η εποχή μας μοιάζει σαν την εποχή των μεγάλων ανακαλύψεων. Τότε που έβλεπαν την Αμερική σαν άλλη Ισπανία και το μόνο που αναζητούσαν ήταν χρυσάφι», λέει ο καλλιτέχνης Μίλτος Μανέτας. Ο οποίος χειρίζεται την ψηφιακή οθόνη των υπολογιστών με τον ίδιο τρόπο που ζωγραφίζει τους μεγάλων διαστάσεων πίνακές του. Η εφημερίδα «Guardian» τον αποκαλεί «Ελ Γκρέκο των ηλεκτρονικών παιχνιδιών», το «Ιnterview», το περιοδικό που κληροδότησε ο Άντι Γουόρχολ στις επερχόμενες γενιές της αβάν γκαρντ, θεωρεί πως είναι «η λυρική σειρήνα του λογισμικού συστήματος, με μια αναμφισβήτητα σημαντική πρόταση». Το Μουσείο Γκουγκενχάιμ του Σόχο στη Νέα Υόρκη τον παρουσίασε μαζί με άλλους 25 διεθνείς καλλιτέχνες. Γκαλερί στο Παρίσι, το Λονδίνο, το Μιλάνο, τη Γενεύη, το Λος Άντζελες φιλοξενούν ατομικές εκθέσεις του. Ζωγράφος της σύγχρονης ζωής. Με αυτό τον τίτλο ένας Αμερικανός θεωρητικός της σύγχρονης τέχνης, ο Λεβ Μάνεβιτς, «παρασημοφόρησε» τον Έλληνα καλλιτέχνη Μίλτο Μανέτα. Εκείνος ζωγραφίζει σε καμβά μεγάλων διαστάσεων τα θέματα που τον εμπνέουν: μπερδεμένα καλώδιααπό κομπιούτερ, κονσόλες ηλεκτρονικών παιχνιδιών, το εξωτερικό περίβλημα των φορητών υπολογιστών, αγόρια και κορίτσια μπροστά στην οθόνη του λάπτοπ που έχουν τον ρόλο του μοντέλου για τον σύγχρονο ζωγράφο. «Για εμένα το website και ο καμβάς είναι το ίδιο πράγμα. Χώρος», λέει ο Μίλτος Μανέτας στα «ΝΕΑ», κατά τη σύντομή επίσκεψή του στην Αθήνα.

Ο Μίλτος Μανέτας γεννήθηκε στην Ελλάδα αλλά αυτοαποκαλείται ψηφιακός Τσιγγάνος με πραγματική πατρίδα του το Διαδίκτυο. Το Facebook, το myspace, τα blogs είναι τα μέρη όπου συχνάζει για να αφήσει τα ίχνη των έργων του και του ψηφιακού εαυτού του. Καλεσμένος από τον γαλλικό οίκο Ηermes, για να επιμεληθεί τις βιτρίνες του καταστήματος στην οδό Σταδίου και να τις δει ως χώρο τέχνης, ο Μανέτας βούτηξε τα πινέλα του στις μπογιές για να ζωγραφίσει εικόνες από μια πραγματικότητα όπου τα σύμβολα της τεχνολογίας συνυπάρχουν με τα λογότυπα της πολυτέλειας. «Μου αρέσει η μόδα. Πιστεύω πως η μόδα είναι η όμορφη αδελφή τής όχι πάντα όμορφης έννοιας που αποκαλούμε τέχνη. Δυστυχώς, 101 χρόνια μετά τις “Δεσποινίδες της Αβινιόν” του Πικάσο η τέχνη χρησιμοποιεί ακόμα αφηρημένες έννοιες του σουρεαλισμού και προκλητικά στοιχεία του ντανταϊσμού. Αυτό μου φαίνεται σκέτη αποτυχία». Είναι μήπως αυτός ο ρόλος της τέχνης σήμερα, δηλαδή να υποστηρίζει διάφορους εμπορικούς κολοσσούς; «Πραγματικά, κανείς δεν ενδιαφέρεται για κάτι καινούργιο στην τέχνη. Ο κόσμος δεν μπαίνει στον κόπο να κοιτάξει τίποτα νέο γύρω του. Ζούμε σε κοινωνίες δήθεν δημοκρατικές, όπου εμείς οι καλλιτέχνες έχουμε την αίσθηση της ελευθερίας και της δημιουργικότητας, έχοντας τις μεγάλες φίρμες να μας αναθέτουν έργα, το χάδι και την προσοχή των μίντια».

LΙΝΚ

http://www.manetas.com

Ψηφιακές αυτοκρατορίες

Με την ίδια ευκολία που αλλάζει τόπο διαμονής, εφαρμόζει τις ιδέες του με διαφορετικούς τρόπους. Και κατά την ετοιμασία της αναδρομικής έκθεσής του στη Στοκχόλμη, ο Μίλτος Μανέτας σκέφτεται το μέλλον της τέχνης ως συγγραφέας. «Το να γράψω ένα διήγημα είναι ένας τρόπος για να περιγράψω πώς θα είναι η επόμενη μορφή της τέχνης», λέει και αναφέρεται σε έναν κόσμο χωρισμένο σε θρησκευτικές πόλεις φρούρια, σε ψηφιακές αυτοκρατορίες εργασιακού περιβάλλοντος εμπνευσμένες από την Κίνα του σήμερα, σε οάσεις πλουσίων στο Ντουμπάι που προσελκύουν την επιστημονική και καλλιτεχνική κοινότητα. Αλλά και σε μια ξεχωριστή κατάσταση, το Λος Άντζελες του 2030 όπου θα συμβαίνει η Αναγέννηση και η νέα έκφραση της τέχνης. Ο Μανέτας τη βάφτισε Flow. Οι λεπτομέρειες θα κυκλοφορήσουν προσεχώς από τις σελίδες του βιβλίου.