Ρεύμα από την Κρήτη στην Πελοπόννησο

Επιτάχυνση της υποβρύχιας διασύνδεσης της Χίου, της Λέσβου, των Δωδεκανήσων και της Κρήτης με το ηπειρωτικό ηλεκτρικό σύστημα, ώστε να αξιοποιηθεί το πλούσιο αιολικό δυναμικό τους, εισηγείται ο ΔΕΣΜΗΕ.

Τα έργα αυτά των υποβρύχιων διασυνδέσεων, παρ΄ ότι ιδιαιτέρως δαπανηρά, προκρίνονται ωστόσο από το ΔΕΣΜΗΕ ως «περισσότερο βιώσιμα» έναντι κάποιων άλλων (Λήμνου, Ικαρίας, Σάμου), αφού τα εν λόγω νησιά έχουν μεγαλύτερη κατανάλωση, υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και πλουσιότερο αιολικό δυναμικό. Τα παραπάνω προβλέπονται στο σχέδιο μελέτης ανάπτυξης του συστήματος μεταφοράς για την περίοδο 2008- 2012 (ΜΑΣΜ) που έχει εκπονήσει ο ΔΕΣΜΗΕ.

Αξιολογώντας τα αποτελέσματα των μελετών που έχει εκπονήσει το Πολυτεχνείο για λογαριασμό της ΡΑΕ, ο ΔΕΣΜΗΕ χαρακτηρίζει εφικτή ώς το 2012 την προοπτική διασύνδεσης του νησιωτικού συμπλέγματος των νησιών Χίου και Λέσβου με το Αλιβέρι. Και αυτό, διότι τα μεγέθη των μέγιστων ζητούμενων φορτίων στα νησιά αυτά είναι στα ίδια ή και σε λίγο μεγαλύτερα επίπεδα από αυτά των Κυκλάδων (για τη διασύνδεση των οποίων έχει ήδη εκπονηθεί μελέτη, αλλά προχωράει με καθυστέρηση), ενώ έχουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και πλούσιο αιολικό δυναμικό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΔΕΣΜΗΕ, σε σημερινές τιμές, το κόστος των παραπάνω διασυνδέσεων είναι της τάξεως των 500- 600 εκατ. ευρώ. Μια τέτοια επέκταση του συστήματος προς Χίο και Λέσβο προϋποθέτει βέβαια έργα υποδομής στο ηπειρωτικό δίκτυο, όπως ενίσχυση της διασύνδεσης του Αλιβερίου με το υπόλοιπο σύστημα με δύο διπλά κυκλώματα 400 kV. Τα μήκη των απαιτούμενων υποθαλάσσιων δικτύων είναι βέβαια σημαντικά, σύμφωνα με τη μελέτη, ωστόσο είναι μικρότερα από τα απαιτούμενα για τις συνδέσεις άλλων νησιών.

Λήμνος, Ικαρία, Σάμος
Δύσκολα αποσβέσιμη, αντίθετα, θεωρείται η σύνδεση άλλων νησιών του ΒΑ Αιγαίου, πχ. της Λήμνου, λόγω των πολύ χαμηλών φορτίων που καταναλώνουν και των υψηλών δαπανών ενός τέτοιου έργου. Όσο για τη διασύνδεση της Ικαρίας και της Σάμου, εξετάζεται να γίνει από τις Κυκλάδες ή από τη Χίο, αλλά και σε αυτήν την περίπτωση λόγω του μικρού τους φορτίου υπάρχουν επιφυλάξεις για τη βιωσιμότητα του έργου.

Για τα Δωδεκάνησα, η έκθεση θεωρεί σκόπιμη τη διασύνδεση μεταξύ τους, για να διαμορφωθεί ένα ενιαίο σύστημα μεγαλύτερης ισχύος, ώστε να μπορούν να εγκατασταθούν μεγαλύτεροι σταθμοί παραγωγής και περισσότερα αιολικά πάρκα.

Το πιο ενδιαφέρον ωστόσο έργο από επενδυτικής σκοπιάς αφορά τη διασύνδεση της Κρήτης μέσω της Πελοποννήσου. Πρόκειται για σχέδιο που είχε τεθεί αρχικά στη δεκαετία του ΄80, με σύνδεσμο συνεχούς ρεύματος από τη Μεγαλόπολη της Αρκαδίας. Το έργο δεν προχώρησε λόγω του πολύ μεγάλου βάθους πόντισης των υποβρύχιων τμημάτων, του μεγάλου κόστους και ορισμένων περιορισμών που έθετε η τότε τεχνολογία. Όμως οι τεχνολογικές εξελίξεις παρέχουν πλέον πολύ μεγαλύτερη ευελιξία σε σχέση με τις συμβατικές μεθόδους.

Από οικονομικής απόψεως, η διασύνδεση της Κρήτης έχει πλεονεκτήματα σε σχέση με συνδέσεις νησιών μικρότερων ηλεκτρικών φορτίων. Αφενός, γιατί επιτρέπει τη συνεχή αξιοποίηση του καλωδίου στο μέγιστο της ισχύος του για όλες σχεδόν τις ώρες του έτους, γεγονός που επιτρέπει τη γρηγορότερη απόσβεση του έργου. Αφετέρου, μια τέτοια διασύνδεση ανοίγει τον δρόμο για την εγκατάσταση πολλαπλάσιας της σημερινής αιολικής παραγωγής στην Κρήτη, που διαθέτει ένα από τα καλύτερα δυναμικά στην Ελλάδα. Παρόμοιες περιπτώσεις διασυνδέσεων με αυτήν της Κρήτης είναι της Μαγιόρκας με την Ισπανία και της Σαρδηνίας με την Ιταλία, όπου τα έργα αποδείχθηκαν εξαιρετικά βιώσιμα από οικονομικής σκοπιάς.