Εξιλέωση στα 8.000 μέτρα

Οι αλπινιστές έχουν κακή φήμη όσον αφορά την επίδειξη αλληλεγγύης.
Καταλαμβάνονται από τον «πυρετό της κορυφής» και, προκειμένου να φτάσουν στον στόχο που έχουν θέσει, έχουν φανεί ικανοί να προσπεράσουν αδιάφοροι ετοιμοθάνατους συντρόφους τους.
Εξιλεώθηκαν όμως στην κορυφή Αναπούρνα των Ιμαλαΐων.

Στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στο Κατμαντού, ο αλπινιστής Ντένις Ουρούμπκο προσπαθούσε να ξεπεράσει με τον ύπνο τις συνέπειες που είχε στον οργανισμό του η προσπάθειά του να ανέβει χωρίς οξυγόνο στη Μακάλου. Είχε κατακτήσει λίγες ημέρες πριν την κορυφή αυτή των 8.463 μέτρων και ήταν η 15η φορά που σκαρφάλωνε πάνω από το όριο των 8.000 μέτρων- το σημείο από το οποίο αρχίζει η Ζώνη Θανάτου και πάνω απ΄ αυτό δεν μπορεί να συντηρηθεί ανθρώπινη ζωή. Κι όμως, παρ΄ όλο που ήταν εξαντλημένος, δεν μπόρεσε να αρνηθεί τη βοήθειά του στον Σέρπα Μίνγκμα που χτύπησε την πόρτα του. Σηκώθηκε από το κρεβάτι, μάζεψε τα πράγματά του και έφυγε αμέσως για το αεροδρόμιο, έτοιμος να επιστρέψει στα θανάσιμα ύψη.

Την ώρα που ο Ουρούμπκο και ο Ρώσος Σεργκέι Μπογκομόλοφ, ο οποίος ανέρρωνε από σοβαρά κρυοπαγήματα έπειτα από μια ανάβαση στα 8.000 μέτρα πριν από μόλις δύο εβδομάδες, ανέβαιναν στο πρώτο ελικόπτερο που έφευγε από το Κατμαντού, περίπου 160 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας, ψηλά στην κορυφή Αναπούρνα, ο Ισπανός ορειβάτης Ινάκι Οτσόα ντε Όλσα κειτόταν ακίνητος στη σκηνή του. Στα βουνά γύρω του είχε ξεκινήσει, χωρίς αυτός να το γνωρίζει, μια χωρίς προηγούμενο διεθνής ορειβατική επιχείρηση για τη διάσωσή του.

Οι ομάδες. Τρεις ομάδες κινητοποιήθηκαν στην Αναπούρνα, με ορειβάτες από σχεδόν μια ντουζίνα εθνικότητες. Όλοι τους συνεργάστηκαν με μοναδικό στόχο να φέρουν πίσω έναν δικό τους από ένα ύψος τόσο μεγάλο που τα ελικόπτερα δεν μπορούσαν να φτάσουν. Η αποστολή τού Οτσόα αντιμετώπισε προβλήματα μία ημέρα πριν ο Ουρούμπκο δεχθεί τη νυκτερινή επίσκεψη. Ο Ισπανός είχε πάθει σοβαρά κρυοπαγήματα και αποφάσισε να μην κάνει την τελική προσπάθεια για την κορυφή. «Δεν ήθελα να διακινδυνεύσω με τα χέρια μου σε τόσο κακή κατάσταση», είχε πει στην ομάδα του μιλώντας από ένα δορυφορικό τηλέφωνο με σχεδόν εξαντλημένες μπαταρίες. Στα 40 του, είχε ήδη εξαιρετική φήμη στον πολύ ανταγωνιστικό κόσμο των αλπινιστών. Είχε πραγματοποιήσει ώς τότε 30 αποστολές στα Ιμαλάια και κόντευε να εκπληρώσει τη φιλοδοξία του να ανέβει και στις 14 κορυφές του κόσμου που υψώνονται πάνω από τα 8.000 μέτρα. Η Αναπούρνα, στα 8.091 μέτρα, επρόκειτο να είναι η 13η του. Μισή ώρα αφότου ο Οτσόα και ο Ρουμάνος Χορία Κολιμπασάνου, με τον οποίο ανέβαιναν μαζί, αποφάσισαν να αρχίσουν την κάθοδο, ο Οτσόα άρχισε να βήχει και να κάνει εμετό και περιέπεσε σε μια κατάσταση ημιλιποθυμίας. Ο Κολιμπασάνου έκανε ό,τι μπορούσε. Τύλιξε τον σύντροφό του με ό,τι ύφασμα είχε διαθέσιμο και του έδωσε φάρμακα για τις συνέπειες του μεγάλου υψομέτρου. Από το δορυφορικό τηλέφωνο, ζήτησε αρχικά συμβουλές από έναν γιατρό στη Ρουμανία και μετά τηλεφώνησε στον καταυλισμό βάσης, όπου ο κορυφαίος Ελβετός ορειβάτης Ούλι Στεκ ετοιμαζόταν να ξεκινήσει τη δική του ανάβαση. Την άφησε στη μέση για να βοηθήσει τον Οτσόα.


«Όλοι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν»

Έπειτα από δύο ημέρες αγωνίας, ο Στεκ έφτασε τελικά στη σκηνή όπου βρίσκονταν οι δύο ορειβάτες. Ο Οτσόα ήταν πλέον σοβαρά άρρωστος ενώ ο Κολιμπασάνου υπέφερε κι εκείνος από τις σοβαρές συνέπειες των αρκετών ημερών που είχε μείνει σε μεγάλο υψόμετρο. Ο Ρουμάνος πήρε εντολή να κατέβει ενώ ο Ελβετός ανέλαβε να φροντίσει τον ετοιμοθάνατο άνδρα. Όμως η μετακίνησή του αποδείχθηκε αδύνατη.

Έπειτα από πέντε ημέρες στο βουνό, ο Ισπανός αντιμετώπισε περαιτέρω πνευμονικές επιπλοκές και πέθανε. Μέχρι τότε όμως, το βουνό είχε γεμίσει διασώστες. Συνολικά 17 ορειβάτες προσπάθησαν να φτάσουν στον Οτσόα. Χρειάστηκαν δύο ημέρες για να επιστρέψουν όλοι σώοι. «Όλοι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν» παραδέχθηκε ο αλπινιστής σερ Κρις Μπόνινγκτον, σφοδρός επικριτής των ορειβατών που παθαίνουν τον αποκαλούμενο «πυρετό της κορυφής» και εγκαταλείπουν συντρόφους τους στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην κορυφή. Η σορός τού Οτσόα θα παραμείνει στο βουνό, σύμφωνα με τις επιθυμίες της οικογένειάς του. Ένα μνημείο στην αλληλεγγύη που πρέπει να δείχνουν όλοι όσοι μπαίνουν στη Ζώνη του Θανάτου.