Φιλαθλέων

Α-λίνεκερ

Πάει πια κάμποσος καιρός από τότε που το ποδόσφαιρο ήταν ένα ωραίο παιχνίδι, στο οποίο «έπαιζαν δύο ομάδες και στο τέλος κέρδιζε η Γερμανία». Ο Γκάρι Λίνεκερ, που είπε αυτή τη φράση, δεν δέχεται πια γκολ της Γερμανίας στο ΄90 αλλά παρουσιάζει στην αγγλική τηλεόραση τη νέα, πιο φυσιολογική φάση του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Γιατί μετά τις νίκες μέσω της επιβολής και τις προκρίσεις σε όλους τους τελικούς, ήρθαν δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα στα οποία η Γερμανία δεν πέρασε ούτε τον πρώτο γύρο. Την κούρα ταπεινότητας (και μερικής αναγέννησης) του καλοκαιριού του 2006 στο δικό της Μουντιάλ ακολούθησε (ή κάποιοι θεώρησαν βέβαιο ότι θ΄ ακολουθήσει) η νέα αυτοπεποίθηση του φετινού Ευρωπαϊκού. Ως χθες το απόγευμα.

Η «νέα» Γερμανία, η Γερμανία του Κλίνσμαν και σχεδόν σε πανομοιότυπο στυλ, του διαδόχου του Λεβ, δεν θα μπορούσε ποτέ ν΄ αποκληθεί «πάντσερ». Οι δύο νεαροί τεχνικοί- ιδίως ο πρώτος – τη μετέτρεψαν σε μια ομάδα πιο ευχάριστη, λιγότερο σκληρή κι αρκετά λιγότερο ρεαλίστρια. Σαν τον καλύτερο, στα χαρτιά, παίκτη της, τον Μπάλακ, που χάνει διαρκώς στο τέλος τα Κύπελλα στα οποία έλαμψε, έτσι κι η εθνική του ομάδα απέκτησε ξαφνικά μια ανθρώπινη, δηλαδή αδύναμη πλευρά.

Από πιο πονηρούς (βλέπε Ιταλία στον ημιτελικό του Μουντιάλ) μπορεί πια να την πατήσει. Αν κάνει και το λάθος να τους υποτιμήσει, οι πιθανότητες της νέμεσης μεγαλώνουν.

Αυτό της συνέβη στο χθεσινό παιχνίδι με την Κροατία- ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον, σχεδόν συναρπαστικό ματς σ΄ αυτό το εντελώς απρόβλεπτο τουρνουά. Χωρίς να είναι χειρότερη, η Γερμανία ρίσκαρε κι αποκαλύφθηκε.

Έχασε ευκαιρίες αλλά και αρκετές φορές την αυτοσυγκέντρωσή της.

Απέναντι στους γρήγορους και σχεδόν υπερβολικά ρεαλιστές Κροάτες φάνηκεπερισσότερο από ό,τι με την Πολωνία, όπου δεν της στοίχισε λόγω ατολμίας του αντιπάλου- η αχίλλειος πτέρνα της, η άμυνα- και ιδίως το πολύ βαρύ κεντρικό δίδυμο. Η προσπάθειά της να ξαναμπεί στο παιχνίδι μετά το 0-2 ήταν βέβαια τυπικά γερμανική και σχεδόν συγκινητική- αλλά ποιος ποδοσφαιρόφιλος θέλει μια συγκινητική Γερμανία;

Η ομάδα πάντως έχει αρετές και σίγουρα θα προκριθεί παρά το μικρό χθεσινό χτύπημα. Ένας πιθανός προημιτελικός με την Πορτογαλία προμηνύεται συναρπαστικός και καθόλου εύκολος για την καλύτερη ομάδα, που, σε τούτη τη μετα-Λίνεκερ εποχή, δεν είναι αυτή που κάποτε φοβόμασταν όλοι.