Δίκτυο

Προθεσμία

Ένας φίλος και μανιώδης με το Ιnternet και το σινεμά τύπος μού έδωσε την απλή εξήγηση για το ελληνικό καφενείο που σκίζει στο κινηματογραφικό ταμείο. Απλό. Ουδείς μέχρι στιγμής πειρατής.

Ως εκ τούτου, οι φαρσοκωμωδίες Μade in Greece, απείραχτες και άθικτες από χέρι πειρατή, δεν ανεβαίνουν ούτε κατεβαίνουν στο Δίκτυο. Άρα, τα πιτσιρίκια κόβουν εισιτήριο.

Καταλάβατε; Πόσο θα κρατήσει αυτή η παρθενία; Ώσπου να διακορευθεί και αυτή, όπως του τελευταίου Ιντιάνα η τιμή, ο ελληνικός χαβαλές θα αποτελεί για εταιρείες και αίθουσες τη μοναδική σωτηρία. Γραμμάτιο με προθεσμία!


Ε, δεν θα τους περάσει!

Χρόνια γράφαμε και αγωνιζόμασταν ενάντια στο αραχνιασμένο καθεστώς των κρατικών θεάτρων.

Όπου διορισμένα εκάστοτε από την κυβέρνηση Διοικητικά Συμβούλια, με μέλη ημετέρους, σχετικούς ή και ασχέτους- ακόμα θυμάμαι, μικρός, να διαβάζω ως ιδιότητα διοριζομένων μελών «φιλότεχνος»!- «εξέλεγαν», κατά παραγγελία βέβαια, τον εκάστοτε ευνοούμενο του υπουργού καλλιτεχνικό διευθυντή- κάποτε σημαντικό, κάποτε μετριότητα. Όπου, κατόπιν, οι αρμοδιότητές τους εμπλέκονταν και κανένας δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο καλλιτεχνικός διευθυντής είχε την ελευθερία να υλοποιήσει το όποιο όραμα διέθετε… Όταν πια ο κόμπος έφτασε στο χτένι και όλοι αντελήφθησαν πως- και- σε αυτό τον τομέα κατατασσόμαστε στον Τρίτο Κόσμο και πως σε όλη την Ευρώπη οι καλλιτεχνικοί διευθυντές είναι που σφραγίζουν- ή όχι- τα θέατρα με την προσωπικότητα και τις αποφάσεις τους, το 1993 ψήφισαν- βεβαίως ρίχνοντας στη Βουλή κάμποσο νερό στο κρασί, στην Ελλάδα είμαστε…- τον νέο νόμο που έλυνε τα χέρια των καλλιτεχνικών διευθυντών, τους οποίους διόριζε εκάστοτε απευθείας ο υπουργός χωρίς να μπορεί να κρυφτεί πίσω από τον φερετζέ του Δ.Σ. Οπότε και έφερε όλη την ευθύνη για την επιλογή του.

Οπωσδήποτε δεν συνέβη κανένα συγκλονιστικό γεγονός στα κρατικά θέατρα τα χρόνια που μεσολάβησαν. Για πολλούς και διαφόρους λόγους – ίσως γιατί οι προσωπικότητες δεν μας περισσεύουν πια. Αλλά όλοι ελπίζαμε και ελπίζουμε πως με το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο, όσα στραβά και να ΄χει, θα εμφανιστεί η ισχυρή καλλιτεχνική προσωπικότητα που θα σφραγίσει το κρατικό θέατρο που θα αναλάβει. Και ξαφνικά μαθαίνω ότι κάποιοι στη Λυρική Σκηνή σφόδρα επιθυμούν και απεργάζονται ανατροπή- και όχι βελτίωση- του νομοθετικού πλαισίου- η Μαρία Δαμανάκη έχει ήδη καταθέσει ερώτηση στη Βουλή – και επιστροφή στο, ακόμα χειρότερο, μουχλιασμένο παρελθόν… Ε, δεν θα τους περάσει!
Έγιναν πάλι θέμα

Δεν έχω προλάβει να δω ακόμη το «Shine a Light» του Σκορτσέζε με τους Rolling Stones- αλλά έχω αρχίσει να το διασκεδάζω που όλοι, ακόμη κι εκείνοι που δεν τους αντέχουν άλλο (μάλλον κυρίως αυτοί) όλο με τους Stones ασχολούνται.

Ξεσκονίζω κάτι παλιά… αρχαιολογικά δισκάκια τους και επιστρέφω στο τώρα με τον γερο-Κιθ και τον γερο-Μικ να κόβουν βόλτες στην επικαιρότητα ως θέμα των ημερών. Και μη φοβάστε, δεν απειλείται το παρόν της μουσικής. Θα δω όμως την ταινία και θα επιστρέψω.