ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Για όλα φταίνε οι άλλοι, ποτέ ο Καραμανλής

Το θέμα είναι να σε θέλει. Να σε πάει. Άμα σε θέλει, λύθηκαν όλα σου τα προβλήματα. Μα έτσι, μα αλλιώς, θα τα καταφέρεις. Θα τη βρεις την άκρη, πώς το λένε. Ακόμη κι αν όλα φαίνονται να είναι εναντίον σου, κάτι θα γίνει στο τέλος και το έργο θα έχει χάπι εντ. Το παλικάρι θα τη σώσει την κοπελιά από το χείλος του γκρεμού όπου την είχε οδηγήσει η άδικη κοινωνία, και θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Ο Καραμανλής δεν είναι ακριβώς το είδος του «παλικαριού» της ταινίας- δεν έχει δηλαδή μούσκουλα, ούτε γωνιώδες πρόσωπο με θεληματικό πιγούνι ούτε κοιλιακούς αλφάδι, στοιχεία τα οποία κάνουν τις γυναίκες να λιποθυμάνε στην αγκαλιά του παλικαριού που λέγαμε, λίγο πριν μετρήσουν το βάθος του γκρεμού. Έχει όμως άστρο. Η κυβερνησή του τα έχει κάνει μπάχαλο παντού, δεν μπορεί να πάρει μια απόφαση της προκοπής, αλλά εκείνος αλώβητος. Δεν τον αγγίζει τίποτε. Λες και πρόκειται για τηγάνι με αυτή την αντικολλητική επίστρωση που τηγανίζεις αυγό μάτι χωρίς λάδι και δεν μένει το παραμικρό υπόλειμμα. Τέτοιο πράγμα, σπανίως το συναντάς…

Όλα του βγαίνουν
Άνθρωπο, γιατί τηγάνια νααααα, γεμάτη είναι η αγορά. Αλλά πρωθυπουργό με τέτοια αντοχή, δεν τον βρίσκεις. Βεβαίως στην πολιτική, είναι να μη σε πάρει η κάτω βόλτα. Σε πήρε; Δεν σαματάς με τίποτε. Ο Καραμανλής έχει μέχρι τώρα την τύχη με το μέρος του. Όλα του βγαίνουν, ακόμη κι εκείνα που- θεωρητικά- δεν θα ΄πρεπε να του βγουν. Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, την πέφτει στην κυβέρνηση με την επιμονή εκείνου που τον έχει σκοτώσει τον άλλον, και επιμένει να σκοτώσει και το πτώμα. Ασχολείται με οτιδήποτε άλλο, εκτός από τον Καραμανλή. Έτσι δημιουργείται το εξής παράδοξο φαινόμενο: όλη η κοινωνία είναι πεπεισμένη για τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης που πάει χάλια ο τόπος, αλλά για τις ευθύνες εκείνου που προΐσταται της κυβέρνησης δεν μιλάει κανείς. Να το κάνω πιο λιανά: φταίει ο Σουφλιάς που δεν έχει περιβαλλοντική πολιτική η κυβέρνηση, και έχουμε γίνει διεθνώς ρόμπες ξεκούμπωτες; Φταίει ασφαλώς. Κι αφού φταίει ο Σουφλιάς, ο Καραμανλής γιατί δεν φταίει, που οφείλει και τον υπουργό του να ελέγχει, και τις πολιτικές της κυβέρνησής του να οραματίζεται (λέμε τώρα!..), να καθορίζει, να εγκρίνει και να παρακολουθεί την πιστή τήρησή τους;

Η κόλαση με τον ΟΤΕ
Γίνεται τώρα η κόλαση με τον ΟΤΕ. Σωστά; Λοιπόν, πριν φτάσουμε ώς εδώ, δηλαδή πριν η Ντόιτσε Τέλεκομ παρουσιαστεί και ζητήσει το πακέτο των μετοχών του ΟΤΕ, προηγήθηκαν μια σειρά κινήσεων. Ήτοι, καταργήθηκαν οι ασφαλιστικές δικλίδες που διασφάλιζαν την παραμονή του ΟΤΕ υπό δημόσιο έλεγχο. Η CosmΟΤΕ, η πιο κερδοφόρα εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, πέρασε στον ΟΤΕ. Η ίδια προηγουμένως είχε εξαγοράσει κατά σκανδαλώδη τρόπο την αλυσίδα Γερμανός και βοούσε ο κόσμος για το σκάνδαλο. Μετά παρουσιάστηκε ο Βγενόπουλος και αγόραζε μετοχές του ΟΤΕ. Έπειτα ο Βγενόπουλος έδωσε τις μετοχές του στην Ντόιτσε Τέλεκομ και πήρε για τον κόπο του καμιά 200αριά εκατομμύρια. Ρωτώ εγώ τώρα, με το αφελές μυαλό μου: όλα αυτά έγιναν εν αγνοία του Καραμανλή; Τα έκανε μόνος του ο Αλογοσκούφης κι ο άλλος πεντακόσια μέτρα πιο πέρα από την Πλατεία Συντάγματος δεν έμαθε τίποτε για τον «φόνο»; Κι άντε σου λέω εγώ, δεν έμαθε τίποτε. Εφημερίδες δεν διάβαζε; Για τα υπόλοιπα; Είναι δυνατόν να μην έμαθε τίποτε; Στο ΚΚΕ
Όχι βέβαια. Όλα τα ήξερε. Κι όλα φυσικά τα ξέρει. Αλλά έχει μάθει τόσο καλά τον ρόλο του, πώς δηλαδή να την κάνει στα δύσκολα, να αφήνει τα πράγματα να εξελίσσονται και να μην υπάρχει αυτός πουθενά (για να τρώνε οι άλλοι όλη τη φθορά), ώστε πραγματικά του βγάζουμε το καπέλο. Μετά υποκλίσεως. Ο άνθρωπος είναι ένα αυθεντικό ταλέντο. Μαέστρος κανονικός. Μόνο το ΠΑΣΟΚ δεν το καταλαβαίνει. Να του την πέφτει ως τον μόνο υπεύθυνο για ό,τι γίνεται ή δεν γίνεται στη χώρα. Φαντάζομαι ότι κάποια στιγμή θα το καταλάβουν, αλλά το πότε θα είναι αυτή η στιγμή δεν ξέρω. Επί του παρόντος παρακολουθώ αυτά τα ωραία που γίνονται σε άλλα κόμματα, και τα οποία αν τα έκανε το ΠΑΣΟΚ μπορεί και να μας απασχολούσαν για κάνα δίμηνο- εννοείται από το πρωί ώς το βράδυ. Για παράδειγμα, αυτή η ιστορία στο ΚΚΕ: που εξανάγκασαν σε παραίτηση μερικούς βουλευτές και έβαλαν άλλους στη θέση τους, με το πολύ «σοβαρό» αιτιολογικό της ενίσχυσης της κοινοβουλευτικής και της κομματικής δράσης του κόμματος. Συγγνώμη που το θέτω, αλλά έχω την αίσθηση ότι ο βουλευτής εκλέγεται από τον λαό, με σταυρό προτίμησης. Δεν εκλέγεται από κανένα κομματικό όργανο, ούτε πολύ περισσότερο από κάποια λίστα. Αν ήταν έτσι, γιατί να ψηφίζουμε. Ο βουλευτής εκπροσωπεί τους πολίτες, γι΄ αυτό και λέγεται «αντιπρόσωπος του έθνους». Δεν είναι «αντιπρόσωπος» ούτε του Πολιτικού Γραφείου ούτε της Κεντρικής Επιτροπής. Ούτε κάποιας εταιρείας…

Πελάαατες μου!
Και καλά, στον ΟΤΕ πουλάμε. Στα όπλα, όμως, αγοράζουμε. Και δεν αγοράζουμε τίποτα λιανοντούφεκα. Αλλά αεροπλάνα τέταρτης γενιάς που στοιχίζουν όσο ένα νοσοκομείο το καθένα, και φρεγάτες και ελικόπτερα και τεθωρακισμένα οχήματα προσωπικού. Γύρω στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ- ναι, καλά διαβάσατε- θα δώσουμε τα επόμενα χρόνια για όπλα την ώρα που η λιτότητα δίνει και παίρνει και οι μισοί πολίτες από τις 20 του μηνός παίρνουν δανεικά για να βγάλουν τον μήνα. Ήδη, λέει, οι βιομηχανίες όπλων θα αρχίσουν την πασαρέλα από την επόμενη εβδομάδα για να διαλέξουμε. Και με κάτι Ελλάς- Γαλλία- Συμμαχία, κάτι Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη, πληθαίνουν οι φωνές στην κυβέρνηση ότι ο προσανατολισμός για τις νέες αγορές θα πρέπει να είναι προς τις χώρες που μας στηρίζουν στα εθνικά θέματα. Εν ολίγοις, τα καλά λόγια του κ. Σαρκοζί για την Ελλάδα σε σχέση με τα Σκόπια θα μπορούσαν να συνοψισθούν στη γνωστή φράση του κ. Θ. Βέγγου: Πελάαατες μου!

Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, ο κ. Μεϊμαράκης θέλει να φέρει τη θητεία νωρίτερα στο σχολείο- λέει- για να πηγαίνουν όσο το δυνατόν περισσότεροι φαντάροι στον Στρατό και να μην υπάρχουν διαρροές λόγω σπουδών. Και παπάς και ζευγάς, γίνεται;


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Επικαλείται ό,τι θέλει για την Αποστασία του ΄65

O πιο μεγάλος φόβος του ψεύτη είναι η διασταύρωση. Μην πει κάτι δηλαδή, αυτό διασταυρωθεί και φανερωθεί ότι λέει ψέματα. Διότι η εξακρίβωση έχει συνέπειες. Μικρές ή μεγάλες, όποιες κι αν είναι αυτές, συνέπειες είναι. Ο Κώστας Μητσοτάκης δεν έχει τέτοιο φόβο. Αυτοί τους οποίους επικαλείται, οι πρωταγωνιστές των ιστοριών του, δεν ζουν πια. Κι επειδή, ούτε μέντιουμ με «κληρονομικό χάρισμα» έχει αποκαταστήσει ακόμη επαφή με τον απάνω (ή κατά περίπτωση τον κάτω) κόσμο, μπορεί να επικαλείται ό,τι θέλει σε σχέση με την Αποστασία και τα Ιουλιανά του ΄65. Είναι σίγουρο ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τον διαψεύσει κανείς. Ούτε ο Γεώργιος Παπανδρέου ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μπορεί επίσης να αυτοαγιοποιηθεί- δικαίωμά του είναι και αυτό. Να οριστεί δηλαδή η 15η Ιουλίου ως γιορτή του «Αγίου Κωνσταντίνου του Μητσοτάκη». Εκτός αν προτιμάει την Πρωταπριλιά, που είναι και διεθνώς καθιερωμένη ως παγκόσμια ημέρα του ψέματος. Καμιά αντίρρηση. Εκείνη την οποία δεν μπορεί να κοροϊδέψει πάντως, είναι η Ιστορία. Που έχει κρίνει και αποτιμήσει τον ρόλο του σε εκείνη την τραγική για τον τόπο περίοδο. Που οδήγησε στη χούντα και την κυπριακή τραγωδία. Αυτά…