Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Το κλάμα της απανθρωπιάς

Αγαπητή Φοίβη, καλησπέρα Σήμερα στο Παλαιό Φάληρο έζησα μια εκπληκτική σκηνή. Ανάπηρος με αναπηρικό καροτσάκι προσπαθεί να ανέβει στο πεζοδρόμιο, ξέρεις από τις ειδικές μπαριέρες που τους έχουν φτιάξει για να τους διευκολύνουν. Δυστυχώς όμως επάνω εκεί ήτανε παρκαρισμένο αυτοκίνητο!

Μέσα στη μέση του δρόμου με τα αυτοκίνητα να περνάνε ξυστά από δίπλα του και αυτός ανήμπορος να ανέβει στο πεζοδρόμιο έβαλε τα κλάματα. Όπως καταλαβαίνεις, αναγκαστήκαμε σχεδόν να σηκώσουμε το καροτσάκι στον αέρα και να τον περάσουμε πάνω από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Ντράπηκα που λέω ότι είμαι άνθρωπος, ντράπηκα γι΄ αυτούς που κλείνουν τις μπαριέρες που έχουν φτιαχτεί ειδικά γι΄ αυτούς τους συνανθρώπους μας.

Κάνω έκκληση μέσα από τη στήλη σου. Μην παρκάρετε επάνω στις μπαριέρες τους, όπως δεν παρκάρετε μπροστά σε ένα parking, μην τους στερείτε τον χώρο που δικαιούνται. Πιστέψτε με, δεν θα βγάλουν φτερά να πετάξουν πάνω από τα αυτοκίνητά σας. Είναι συνάνθρωποί μας και έχουν δικαιώματα.

Με φιλικούς χαιρετισμούς Τζοβάννα Λαρίου giovanna@ath. forthnet.gr Μόνο στίχους του Τάσου Λειβαδίτη έχω να αντιπροτείνω, αγαπητή Τζοβάννα: «Ένοιωσα ντροπή μπροστά στους καλοντυμένους,/ και θανάσιμη ενοχή για όλους τους ταπεινωμένους (…)/ έζησα την απάνθρωπη στιγμή, όταν ανακαλύπτεις, πλέον αργά, ότι είσαι ένας άλλος/ από κείνον που ονειρευόσουνα,/ ντρόπιασα τ΄ όνομά μου/ για να μη μείνει ούτε κηλίδα εγωισμού απάνω μου / κι ήταν ο πιο φριχτός εγωισμός. Τις νύχτες έκλαψα,/ συνθηκολόγησα τις μέρες, αδιάκοπη πάλη μ΄ αυτόν τον δαίμονα μέσα μου/ που τα ήθελε όλα, τούδωσα τις πιο γενναίες μου πράξεις,/ τα πιο καθάρια μου όνειρα και πείναγε, τούδωσα αμαρτίες βαρειές, τον πότισα αλκοόλ,/ χρέη, εξευτελισμούς, και πείναγε…».


Το «ευ» αντικαταστάθηκε από μίζες

Αγαπητή κ. Φοίβη, καλημέρα Πριν από χρόνια, ένας Ανδριώτης καπετάνιος, όταν κατάλαβε πως από αγιάτρευτη αρρώστια θα τον κονταροχτυπούσε γρήγορα η ρομφαία του θανάτου, έβαλε τα καλά του και βγήκε στον δρόμο. Ρίχνοντας ματιές ζερβά- δεξιά, σε τοπία του νησιού του, περπάτησε μέχρι που έφθασε σ΄ έναν απόκρημνο βράχο. Από εκεί κοίταξε μπροστά του για κάμποσο τη θάλασσα. Βούτηξε και πρέπει να κολύμπησε, λένε, για να βρεθεί νεκρός πια, μακριά από το νησί του, στη Σέριφο. Ο καπετάνιος αγαπούσε τη θάλασσα και είχε την πολυτέλεια να διαλέξει το τέλος που του ταίριαζε, μια έξοδο διά θαλάσσης. Διάλεξε το «ευ θνήσκειν» ισάξιο με το «ευ ζην», που χαρακτήριζε κάθε μέρα της ύπαρξής του.

Με εκτίμηση, Βασ. Παλαμηδάς, Ν. Ιωνία, Βόλος Σήμερα το ευ ζην, αγαπητέ Βασίλη, έχει αντικατασταθεί από 4Χ4 με δάνειο ή λίζινγκ, σινιέ ρούχα με εορτοδάνειο, σκαφάκι με διακοποδάνειο και πολύ τουπέ. Το ευ θνήσκειν έχει περιέλθει στα χέρια της δημαρχάρας Αθηναίων, που ναι μεν κάνει το κομμάτι του και σε θάβει δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο αν είσαι «κάποιος» που «κάτι» έχεις προσφέρει, αλλά κινδυνεύεις να σε ξεθάψει για να λειτουργήσει το μακάβριο real estate του κοιμητηρίου (με 100.000 ευρώ και βάλε για τα καλά «κομμάτια»). Να λαδωθεί η μηχανή των «αρμοδίων», βρε αδελφέ. Πώς ανακάλυψαν τώρα το ενεργειακό πιστοποιητικό για τα σπίτια ώστε να δουλέψει νέα φάμπρικα με επιτήδειους υπαλλήλους που θα παίρνουν ταρίφα για να χορηγούν πιστοποιητικά; Ε, έτσι. Πώς θα βγάζουν μίζες για το ευ θνήσκειν…


Θωμά, είσαι σπίτι;

Αγαπητή φίλη, Την προσεχή Κυριακή 11 Μαΐου είναι η γιορτή του Αγίου Αρμοδίου! Ο υπογράφων και όλοι οι συνονόματοί μου ευελπιστούμε ότι θα προβάλετε μέσα από τα έντυπα με τα οποία συνεργάζεστε την εν λόγω γιορτή μήπως και μας θυμηθούν και εμάς οι γνωστοί και φίλοι… Περισσότερα για τη γιορτή αλλά και το όνομά μας, στο www. armodios. org Με φιλικούς χαιρετισμούς και προκαταβολικές ευχαριστίες, Αρμόδιος armodios@armodios. org Κ αλή η προσπάθεια, αγαπητέ Αρμόδιε (ααα, ωραία ακούγεται ή μάλλον φαίνεται αυτό), καλό και το site, αλλά και ο κακομοίρης ο Ακάκιος (περίεργο: Ακακία δεν υπάρχει, φαντάζομαι ούτε Αρμοδία) που γιόρταζε την Τ ετάρτη τι πρέπει να κάνει; Να βγει και να φωνάζει «Ακάκιεεεεεεεε, τα μακαρόνια νά ΄ναι…» για να τον θυμηθούμε; Κ αι στον Θωμά-είσαι-σπίτι-γιατί-σε-παίρνω-και-μιλάει που γιόρταζε την Κυριακή τι έπρεπε να κάνουμε; Γ ονυκλισίες;