ΜΑΗΣ 1968 ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ Θαυμάζω τους 68άρηδες

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ για το 1968 δεν ήταν απλώς τα ίδια τα κινήματα, αλλά οι μεγάλες υπόγειες κοινωνικές αλλαγές που είχαν αρχίσει στα τέλη της δεκαετίας του ΄50, των οποίων το ΄68 ήταν ο καθρέφτης. Βιώνουμε σήμερα σε όλη τους τη δύναμη αυτές τις αλλαγές και εξακολουθούμε να προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να τις αντιμετωπίσουμε.

Πρόκειται για αλλαγές στον χαρακτήρα της οικογένειας, με την υποβάθμιση του γάμου και μια νέα έμφαση στην ποιότητα των σχέσεων (και το σεξ). Για την είσοδο των γυναικών στην εργατική δύναμη. Για τη μείωση των γεννήσεων. Για την άρνηση της αυτόματης εξουσίας που διεκδικούν άτομα και θεσμοί. Δεν έχει νόημα να αποδώσουμε αυτές τις αλλαγές στους 68άρηδες, που απλώς τις αξιοποίησαν. Με την έννοια αυτή, το ΄68 έχει μια αίγλη που δεν την αξίζει. Αλλά δεν μπορώ να μη θαυμάζω τους 68άρηδες. Αν και πλαστή, η απελευθέρωση που πρέσβευαν ήταν μια δημιουργική αμφισβήτηση των πραγμάτων που θεωρούμε δεδομένα.

Ο Άντονι Γκίντενς είναι πρώην διευθυντής του London School of Εconomics