Δεμένη σε έναν στύλο για μήνες

Γεμάτο συνταρακτικά μυστικά είναι το «σπίτι του τρόμου» στην Αυστρία. Οι εμπειρογνώμονες που συγκεντρώνουν στοιχεία στο υπόγειο δεν αντέχουν πάνω από μία ώρα λόγω της πνιγηρής ατμόσφαιρας και του βάρους της ιστορίας που κρύβει ο χώρος γύρω τους. Για τον λόγο αυτόν δέχονται ψυχολογική υποστήριξη.

Σύμφωνα με τις τελευταίες αποκαλύψεις, ο Γιόζεφ Φριτσλ είχε γνωρίσει τη βία από μικρός, από την ίδια του τη μητέρα, πριν τη μεταφέρει στη ζωή της συζύγου και των παιδιών του.

«Είναι ψυχικά άρρωστος ο Γιόζεφ Φριτσλ και γι΄ αυτό δεν είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Πιστεύω πως ο πελάτης μου δεν ανήκει στη φυλακή αλλά σε μια κλειστή ψυχιατρική πτέρυγα», δήλωσε ο δικηγόρος του, Ρούντολφ Μάγιερ, ο οποίος συγκεντρώνει στοιχεία για το παρελθόν του πελάτη του.

Ο Φριτσλ, ο οποίος μετέτρεψε το υπόγειο του σπιτιού του σε φυλακή της κόρης του Ελίζαμπετ και των παιδιών που απέκτησε μαζί της, θα εξεταστεί από ειδικό ψυχίατρο, τον οποίο διόρισε το δικαστήριο,

ΑΠΟ ΕΙΔΙΚΟ ΨΥΧΙΑΤΡΟ

θα εξεταστεί ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για τη φρίκη του αιώνα- «τον κακοποιούσε η μητέρα του» λέει συγγενής του

για να εκτιμήσει την κατάστασή του και να αποφανθεί αν ο Φριτσλ είχε πράγματι συναίσθηση των πράξεών του όταν φυλάκισε και βίαζε την κόρη του.

Σε συνέντευξή της, η Κριστίν Ρ., αδερφή της συζύγου του Φριτσλ, Ρόζμαρι, είπε πως ο γαμπρός της είχε μεγαλώσει μόνο με τη μητέρα του, χωρίς να διευκρινίζει την τύχη του πατέρα. Η μητέρα του, λοιπόν, περιγράφεται ως άτομο με εκρηκτικό χαρακτήρα που επιδιδόταν στη βία για να ελέγχει το παιδί της: «Τον μεγάλωσε με τις γροθιές της. Τον μελάνιαζε σχεδόν καθημερινά. Κάτι πρέπει να έσπασε μέσα του τότε. Ήταν ανίκανος να νιώσει συμπάθεια για τους άλλους». Ίσως αυτό το γεγονός να αποτελέσει την αφετηρία από την οποία μπορούν οι ειδικοί να ξεκινήσουν για να δώσουν μια πρώτη εξήγηση για τη διαμόρφωση της συγκεκριμένης προσωπικότητας- ενός ανθρώπου που επί δεκαετίες διέπραττε εγκλήματα εις βάρος της οικογένειάς του.

«Ο κακοποιημένος κακοποιεί»
Ο ψυχίατρος Ράινχαρντ Χάλερ επισήμανε ότι ο αιμομίκτης πατέρας υποφέρει από «σύνδρομο επικυριαρχίας ή εξουσίας», ως αποτέλεσμα της κακοποίησης που υπέστη από τη μητέρα του. «Δύο προσωπικότητες ανέπτυξε ο Φριτσλ», επισημαίνει η Αυστριακή ειδικός στη δικαστική ψυχιατρική, Σίγκρουν Ρόσμανιθ. «Στη μία προσωπικότητα κυριαρχούσε η ανάγκη του να έχει ολοκληρωτικό έλεγχο έναντι των άλλων. Η κόρη του ήταν σκλάβα, μπορούσε να τη χρησιμοποιεί όποτε το ήθελε».

Δημοσιεύματα των αυστριακών μέσων ενημέρωσης, τα οποία επικαλούνται οι «Τάιμς του Λονδίνου», ανατρέχοντας στο παρελθόν αναφέρουν ότι ο Φριτσλ «υπέφερε βαθιά» κατά τη διάρκεια της εισβολής του σοβιετικού Κόκκινου Στρατού το 1945- περίοδος που συνδέθηκε με αυξημένο αριθμό βιασμών Αυστριακών γυναικών και Γερμανίδων από Ρώσους στρατιώτες. Ο Γιόζεφ Φριτσλ ήταν τότε 9 ετών. Η κουνιάδα του Φριτσλ επιβεβαίωσε ακόμη πως ο γαμπρός της είχε περάσει 18 μήνες στη φυλακή για βιασμό που είχε διαπράξει το 1967 ενώ η αυστριακή αστυνομία από την πλευρά της απάντησε πως εξετάζει τους ισχυρισμούς.


Της ζήτησε να «μεταφέρουν ένα βαρύ δέμα»

Ο ΦΡΙΤΣΛ ΕΙΧΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ να κοιμάται με τη σύζυγό του από το 1984, όταν ζήτησε από την κόρη του Ελίζαμπετ να τον συνοδεύσει στο υπόγειο για να τον βοηθήσει να «μεταφέρει ένα βαρύ δέμα». Ήταν 28 Αυγούστου του 1984 και η Ελίζαμπετ είχε ήδη αποπειραθεί δύο φορές να φύγει από το σπίτι. Και τις δύο φορές εντοπίστηκε από την αστυνομία και επέστρεψε. Εκείνη η 28η Αυγούστου ήταν και η τελευταία μέρα που θα έβλεπε τον ουρανό για τα επόμενα 24 χρόνια, γράφει το περιοδικό «Der Spiegel». «Τις πρώτες δύο ημέρες η Ελίζαμπετ έμεινε δεμένη με χειροπέδες σε έναν στύλο, ενώ στη συνέχεια για τους επόμενους μήνες την έδεσε με ένα λουρί, ώστε να μπορεί τουλάχιστον να πηγαίνει μέχρι την τουαλέτα».

Μέχρι το 1993, η 42χρονη σήμερα Ελίζαμπετ ζούσε μόνο σε ένα δωμάτιο στο υπόγειο. Αυτό σημαίνει ότι οι αλλεπάλληλοι βιασμοί της γίνονταν παρουσία των τριών πρώτων παιδιών που απέκτησε μαζί της ο πατέρας της. Σήμερα, δύο από τα τρία παιδιά που ζούσαν με τη μητέρα τους- το τρίτο παιδί, η 19χρονη Κέρστιν δίνει μάχη για τη ζωή της στο νοσοκομείο- μαθαίνουν να μιλούν κανονικά με τη βοήθεια των αδερφών τους, των τριών άλλων παιδιών που υποτίθεται πως η μητέρα είχε αφήσει στην εξώπορτα των γονιών της κατά την «εξαφάνισή της». Οι γιατροί που παρακολουθούν τα παιδιά στην ψυχιατρική κλινική του Αμστέτεν, έχουν εγκαταστήσει ένα σκοτεινό κοντέινερ- θυμίζει το σκοτεινό υπόγειο όπου έζησαν- κοντά στα δωμάτιά τους, για να καταφεύγουν εκεί όταν το νιώθουν. Πάντως, ο μικρότερος γιος της Ελίζαμπετ, ο 5χρονος Φέλιξ, όταν βγήκε από το υπόγειο κατά την απελευθέρωσή τους, ήταν κατενθουσιασμένος. «Είναι ο Θεός εκεί ψηλά;», λέγεται πως ρώτησε τον αστυνομικό που βρισκόταν δίπλα του, δείχνοντας τον ουρανό…