«Με το έντεχνο κάποιοι μπαλώνουν τη μετριότητα»

«Θα πάμε να τραγουδήσουμε ως πρωτοεμφανιζόμενο συγκρότημα», λέει ο Μάνος Ξυδούς για τη συναυλία στις 16 Μαΐου με τον Πάνο Κατσιμίχα (βασίζεται στην πρόσφατη δισκογραφική δουλειά τους «Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο χειμώνας»), στην οποία θα συμμετέχουν οι Τόλης Φασόης και Βωξ. Κάποιοι θα τους έλεγαν έντεχνους. Από την άλλη, υπάρχει η άποψη πως το λεγόμενο έντεχνο τραγούδι έχει πάψει να υφίσταται από τη δεκαετία του ΄80. «Δεν ξέρω τι σημαίνει έντεχνο», λέει ο πρώην Πυξ Λαξ Μάνος Ξυδούς στα «ΝΕΑ». «Μήπως είναι μια ευκολία; Διευκολύνονται κάποιοι; Γράφει κάποιος ένα τραγούδι και επειδή είναι μέτριο το “βαφτίζει” έντεχνο για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι δεν τράβηξε γιατί δεν έγινε κατανοητό; Τι να σας πω; Αν θεωρήσουμε όμως ότι υφίσταται ως είδος, τότε υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει το έντεχνο τραγούδι όπως και οι καλλιτέχνες που το υπηρετούν. Ο Χατζιδάκις για παράδειγμα. Ήταν “νούμερο 1” στις ΗΠΑ. Ο Μαρκόπουλος στην Αγγλία αλλά και ο Θεοδωράκης διεθνώς. Άνθρωποι κατηρτισμένοι που κατέθεσαν ολοκληρωμένα έργα. Πάντως, είμαι αντίθετος με τις ταμπέλες. Έχει να κάνει με το ήθος και τη στάση ζωής καθενός».

Την άποψη ότι κάποιοι άφωνοι δήθεν εκπρόσωποι του έντεχνου, σπυριάρηδες, κουλτουριάρηδες που ζήλεψαν τη «λάμψη» ανθρώπων της πίστας και πήραν τους κομμωτές τους για να γίνουν και εκείνοι εμπορικοί, την αγνοεί. «Μην ξεχνάμε όμως ότι κάτι τέτοιοι σπυριάρηδες και κουλτουριάρηδες μεγαλούργησαν», λέει Δεν έχει σχέδια για το μέλλον, δεν του αρέσει άλλωστε να κάνει. Μόνο να είναι καλά για όσο αντέχει να δημιουργεί τραγούδια.

Μα, γερνάει ο μουσικός μέσα του; «Η ηλικία πάντα υπάρχει, ασχέτως αν εμείς δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε και λέμε ότι κρύβουμε ένα παιδί μέσα μας. Υπάρχει λοιπόν- και ευτυχώς που υπάρχει, διότι μας κάνει προσεκτικότερους». Ποιο εκτιμάτε πως είναι το μέλλον της ελληνικής μουσικής; Διαγράφεται ζοφερό ή υπάρχει ελπίς;

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι η χώρα αυτή έχει καταφέρει να κρατήσει τη μουσική της, κάτι που δεν μπόρεσαν άλλες. Στην Ευρώπη, μόνο εμείς και οι Ισπανοί το έχουμε καταφέρει. Ακόμα και στην Ιταλία, η παραδοσιακή μουσική είναι σε φθίνουσα πορεία.

Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει δύο Νόμπελ ποίησης, χάρη στους Σεφέρη και Ελύτη. Και πιο πρόσφατα ένα Όσκαρ μουσικής για τον Βαγγέλη Παπαθανασίου. Άρα, το πράγμα εξακολουθεί να δουλεύει. Σκεφθείτε και κάτι ακόμα. Είναι ενθαρρυντικό ότι σε κάθε πολυκατοικία υπάρχει και ένα νεανικό μουσικό συγκρότημα.

Διάδοχη κατάσταση υπάρχει σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα;

Άλλο τότε, άλλο τώρα. Κάποτε ήταν ο Τσιτσάνης. Νομίζω πως σήμερα ανάλογη πορεία χαράσσουν ο Μάλαμας, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Στον δρόμο που χάραξε ο Χατζιδάκις βαδίζουν οι αδελφοί Κατσιμίχα. Αλλά είναι άνθρωποι- όπως και κάποιοι ακόμα- που δεν κυνηγούν τη δημοσιότητα, την προβολή.

ΙΝFΟ

Συναυλία Πάνου Κατσιμίχα- Μάνου Ξυδού, 16 Μαΐου στο Κέντρο Τεχνών ΑCS (Γαρυττού 53, Χαλάνδρι, τηλ.
210-63.93.341, http://www.artscenter.gr).