Η ήττα της 40ετίας

Κόλαφος αποδείχθηκε για τον Γκόρντον Μπράουν το πρώτο ραντεβού του με τις κάλπες από όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία της Βρετανίας: Στις δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν την Πέμπτη στην Αγγλία και την Ουαλία, το Εργατικό Κόμμα υπέστη- όπως σχολίασαν οι «Τimes»- «τη μεγαλύτερη νίλα των τελευταίων 40 ετών».

Είναι κάτι σαν παράδοση στη Βρετανία να υφίστανται οι κυβερνήσεις μεγάλες απώλειες στις δημοτικές εκλογές που διεξάγονται στη διάρκεια της θητείας τους. Η ήττα που υπέστησαν οι Εργατικοί, ωστόσο, ξεπερνάει ακόμα και τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις: με βάση τις εκτιμήσεις του ΒΒC, εξασφαλίζουν μόλις το 24% των ψήφων, έναντι 44% των Συντηρητικών και 25% των Φιλελεύθερων Δημοκρατών- είναι μόλις η δεύτερη φορά στην ιστορία της μεταπολεμικής Βρετανίας που οι Εργατικοί μένουν στην τρίτη θέση.

Στην πραγματικότητα, σημείωνε το ΒΒC, την τελευταία φορά που είχαν πάει τόσο άσχημα σε δημοτικές εκλογές… «οι Βeatles βρίσκονταν στο μουσικό τοπ-10 και η Δύναμη των Λουλουδιών λυσσομανούσε».

Το 2004, στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, το Εργατικό Κόμμα είχε εξα- σφαλίσει το 26% των ψήφων. Τότε η ήττα είχε αποδοθεί στον πόλεμο του Ιράκ και την έλλειψη δημοτικότητας του τότε πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ. Τώρα που τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, η ήττα αναμένεται να χρε ωθεί αποκλειστικά στον Γκόρντον Μπράουν.

Αναποφάσιστος. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας πήρε πέρυσι τη σκυτάλη της πρωθυπουργίας από τον Τόνι Μπλερ χωρίς εκλογές- και το πρώτο διάστημα, εξασφάλιζε μόνο επαίνους. Τα πρώτα σύννεφα φάνηκαν στον ορίζοντα παράλληλα με τις φήμες ότι ο Μπράουν θα προκήρυσσε πρόωρες εκλογές για τον (περασμένο) Οκτώβριο: οι φήμες διήρκεσαν πολύ καιρό, ο Μπράουν έδειχνε αναποφάσιστος και ο Τύπος άρχισε τα πρώτα αρνητικά σχόλια.

Για να φτάσει ωστόσο η δημοτικότητα των Εργατικών στις δημοσκοπήσεις στο κατώτερο σημείο των τελευταίων 20 ετών, μεσολάβησαν κι άλλα: Τόσο οι ψηφοφόροι, όσο και αρκετοί εντός του κόμματος, γκρινιάζουν σήμερα για τις αυξανόμενες τιμές των τροφίμων και των καυσίμων, για τις μειούμενες τιμές των ακινήτων, για κάποιες αλλαγές στη φορολογία που έπληξαν κυρίως τους φτωχούς και τους εργάτες, καθώς και για την οικονομικά επώδυνη εθνικοποίηση της στεγαστικής τράπεζας Νorthern Rock- ενός ακόμα θύματος της παγκόσμιας πιστωτικής κρίσης.

Τον στηρίζουν. Οι υπουργοί της κυβέρνησης Μπράουν δείχνουν προς το παρόν να στηρίζουν τον πρωθυπουργό τους, επιρρίπτοντας την ευθύνη για την ήττα στις «δύσκολες οικονομικές συγκυρίες» και στέλνοντας στον λαό ένα νέο μήνυμα-σύνθημα: «Είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε». «Το πλοίο του κράτους κατευθύνεται προς τα βράχια», απαντούν οι Συντηρητικοί που αναμένεται εφεξής, από κοινού με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, να εντείνουν τις πιέσεις τους για άμεση διεξαγωγή εκλογών. Οι αναλυτές, πάντως, θεωρούν πως ο Μπράουν θα εξαντλήσει κάθε χρονικό περιθώριο- είναι υποχρεωμένος να διοργανώσει γενικές εκλογές έως το 2010. Μέχρι τότε, θα έχει χρόνο να τα πάει καλύτερα… ή και ακόμα χειρότερα.


Αγωνία του «Κόκκινου Κεν» για το Λονδίνο

Το μόνο πράγμα, ή καλύτερα ο μόνος άνθρωπος που εξακολουθούσε να στέκεται χθες, εν αναμονή των τελικών αποτελεσμάτων, ανάμεσα στον Γκόρντον Μπράουν και την καταστροφή, ήταν ο Κεν Λίβινγκστον, ο «Κόκκινος Κεν, ο Εργατικός Δήμαρχος του Λονδίνου που πάλευε να κρατήσει τη θέση του για τρίτη θητεία, αποκρούοντας τις επιθέσεις εννέα ακόμα υποψήφιων- και κυρίως του Συντηρητικού Μπόρις Τζόνσον. Το Λονδίνο, με προϋπολογισμό 11 δισ. στερλίνες (περίπου 14 δισεκ. ευρώ), πληθυσμό 7,5 εκατ. και ακμάζουσα οικονομία, εθεωρείτο το μεγάλο έπαθλο αυτών των εκλογών. Η κατάκτησή του θα ήταν για τους Συντηρητικούς το κερασάκι στην τούρτα της νίκης. Η διατήρησή του, θα ήταν για τους Εργατικούς μια κάποια ανακούφιση. Όπως σημείωνε ωστόσο το ΒΒC, «κατά κάποιον τρόπο, όσο σημαντικό και αν είναι το να κερδίσουν οι Εργατικοί το Λονδίνο, μπορεί να αποδειχθεί κάτι σαν τη νίκη της ποδοσφαιρικής σου ομάδας στον τοπικό αγώνα- κάτι που σε κάνει να νιώθεις υπέροχα για μια δυο εβδομάδες αλλά δεν σημαίνει απαραίτητα πως θα κερδίσεις και το πρωτάθλημα».