Φουλ επίθεση για την Ιντιάνα

Οι Δημοκρατικοί ανησυχούν για τη σκληρή μάχη Κλίντον- Ομπάμα, που δεν φαίνεται να τελειώνει σύντομα. Οι Ρεπουμπλικανοί τρίβουν τα χέρια τους και οι πολιτικοί αναλυτές έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται: υπάρχουν, τελικά, τόσες διαφορές μεταξύ των δύο διεκδικητών του χρίσματος των Δημοκρατικών;
Η Χίλαρι Κλίντον αρνείται να αποσυρθεί. Την έχουν συγκρίνει με το γνωστό κουνελάκι της μπαταρίας Ντούρασελ που συνεχίζει να προχωρά όταν τα άλλα τα παρατάνε. Την έχουν παρομοιάσει- όχι και τόσο κολακευτικά- με την Γκλεν Γκλόουζ στην «Μοιραία σχέση», που υποτίθεται ότι είχε πνιγεί στην μπανιέρα αλλά επανήλθε για μια τελευταία τρομακτική σκηνή, κραδαίνοντας μαχαίρι. Η Σάλι Μπέντελ Σμιθ στο βιβλίο της για την οικογένεια Κλίντον με τίτλο «Για την αγάπη της πολιτικής» το ξεκαθάρισε: η πολιτική είναι οικογενειακή υπόθεση. Ο Ομπάμα, από την άλλη, είναι ένας ταλαντούχος καθηγητής νομικής, έχει γράψει καλά βιβλία που έγιναν μπεστ σέλερ και δίνει την αίσθηση ότι εάν αύριο τον υποχρέωναν να εγκαταλείψει τη δημόσια ζωή θα έβρισκε εύκολα έναν άλλο τρόπο να συντηρήσει την οικογένειά του.

Οι ψήφοι. Καθώς η νίκη της Κλίντον στην Πενσυλβάνια την κράτησε μέσα στον αγώνα, όλα τα βλέμματα τώρα στρέφονται στις προκριματικές εκλογές της 6ης Μαΐου στην Ιντιάνα που, όπως έγραψαν οι «Νew Υork Τimes», «θα γίνει για τις επόμενες δύο εβδομάδες το κέντρο του πολιτικού σύμπαντος». Πέρα από τις επιθέσεις που αναμένεται να γίνουν περισσότερες και πιο έντονες, πώς εκφράζονται οι διαφορές στις θέσεις των δύο αντιπάλων; Η καταγραφή των ψήφων που έχουν δώσει σε ψηφοφορίες στη Γερουσία για εξωτερικά θέματα δείχνει το εξής: Ο Μπάρακ Ομπάμα το 2007 θεωρήθηκε ο πιο φιλελεύθερος γερουσιαστής ενώ η Χίλαρι Κλίντον ήταν 16η στον κατάλογο. Τον αμέσως προηγούμενο χρόνο ο Ομπάμα ήταν 10ος και η Κλίντον 32η. Αυτό σημαίνει ότι εν όψει της διεκδίκησης του χρίσματος έστρεψαν και οι δύο ελαφρά προς τα αριστερά.

Όμως το κοινό στο οποίο ουσιαστικά απευθύνονται οι δύο υποψήφιοι είναι οι 796 υπερεκλέκτορες, που μπορεί να αλλάξουν γνώμη μέχρι την τελευταία στιγμή. Όπως λέει ο αναλυτής Τσάρλι Κουκ, οι Αμερικανοί είναι τόσο κουρασμένοι από τον Μπους, ώστε «ακόμα κι ένα φυτό να ήταν υποψήφιο των Δημοκρατικών θα το ψήφιζαν για τον Λευκό Οίκο». Το πρόβλημα είναι ότι τα φυτά δεν έχουν προσωπικότητα ενώ η Χίλαρι και ο Μπάρακ διαθέτουν υπερβολική. Όσο συνεχίζεται η μεταξύ τους αντιπαράθεση τόσο οι Ρεπουμπλικανοί αισθάνονται ότι έχουν ελπίδες.


ΓΝΩΜΗ Μια αρχαιοελληνική τραγωδία στις σύγχρονες ΗΠΑ

Oι αμερικανικές εκλογές του 2008 έχουν όλα τα χαρακτηριστικά μιας αρχαιοελληνικής τραγωδίας, όπου ευγενικοί ήρωες και ηρωίδες είναι αναγκασμένοι να ακολουθήσουν μια πορεία προς την καταστροφή, θεϊκά προκαθορισμένη ως τιμωρία για αμαρτίες και λάθη των προγόνων τους στο θολό και απόμακρο παρελθόν. Προχωρώντας προς το μοιραίο, οι πρωταγωνιστές δεν καταστρέφουν μόνο τον εαυτό τους, αλλά και τις πόλεις τους, τα έθνη τους, ακόμη και ολόκληρους τους πολιτισμούς τους.

Αν η περιγραφή αυτή ακούγεται πομπώδης, σκεφθείτε τα αποτελέσματα των προκριματικών της Πενσυλβάνιας. Το αποτέλεσμα μοιάζει να είναι επακριβώς υπολογισμένο από τους θεούς για να μεγιστοποιήσει την αγωνία των Δημοκρατικών. Έδωσε στη Χίλαρι Κλίντον ακριβώς την υποστήριξη που χρειάζεται για να παραμείνει στην κούρσα, αλλά όχι αρκετή για να στρέψει το ρεύμα υπέρ της.

Ακόμη χειρότερα, το αποτέλεσμα υπογράμμισε τον φόβο που από καιρό αισθάνονται τα ανώτερα στελέχη των Δημοκρατικών: η Αμερική μπορεί να μην είναι ακόμη έτοιμη να εκλέξει έναν μαύρο πρόεδρο. Και, το χειρότερο όλων, δημιούργησε τις συνθήκες για την πιθανή εκλογική νίκη ενός φιλοπόλεμου και ατάλαντου στα οικονομικά ζητήματα ρεπουμπλικάνου υποψηφίου, που υποστηρίζει πολλές από τις χειρότερες πολιτικές του προέδρου Μπους.

Τώρα έχει ουσιώδη σημασία η Χ. Κλίντον να συνεχίσει την εκστρατεία της. Επειδή η ψηφοφορία στην Πενσυλβάνια επιβεβαιώνει πως έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες από τον Μπ. Ομπάμα να κερδίσει τον Λευκό Οίκο για τους Δημοκρατικούς. Σύμφωνα με τα έξιτ πολ του Ασοσιέιτεντ Πρες, 16% των Δημοκρατικών ψηφοφόρων θεωρούν τη φυλή σημαντικό παράγοντα στις προεδρικές εκλογές και 43% αυτών λένε πως είτε θα ψηφίσουν Ρεπουμπλικανό ή δεν θα ψηφίσουν καθόλου, αν ο Ομπάμα είναι ο υποψήφιος των Δημοκρατικών.

Το συμπέρασμα είναι αρκετά προφανές: ο Μπ. Ομπάμα ίσως να μην μπορεί, απλώς και μόνο λόγω της φυλής του, να κερδίσει μεγάλες βιομηχανικές Πολιτείες όπου κυριαρχεί η κοινωνικά συντηρητική λευκή εργατική τάξη (Οχάιο, Φλόριντα, Νιου Τζέρσι, Μίσιγκαν, ακόμη και Νέα Υόρκη και Καλιφόρνια). Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στις δύο σημαντικότερες κρίσιμες Πολιτείες δείχνουν ότι ο Τζον ΜακΚέιν μπορεί εύκολα να κερδίσει τον Ομπάμα τόσο στη Φλόριντα όσο και στο Οχάιο, ενώ η Κλίντον κερδίζει άνετα τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο στο Οχάιο κι έρχονται στήθος με στήθος στη Φλόριντα. Τα περισσότερα έως τώρα δεδομένα δείχνουν ότι οι Ρεπουμπλικανοί θα φοβίσουν πολύ ευκολότερα τους ψηφοφόρους επικαλούμενοι την προοπτική ενός προέδρου Ομπάμα απ΄ ό,τι μιας προέδρου Κλίντον. Οι επαγγελματίες πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος μπορούν ακόμη να υποχρεώσουν τους δύο υποψηφίους να σχηματίσουν ένα «ιδεώδες ψηφοδέλτιο» («dream ticket») με επικεφαλής την Κλίντον και τον Ομπάμα αντιπρόεδρο, το οποίο θα σάρωνε και θα καθιστούσε πιθανότατα αχτύπητο τον Ομπάμα ως προεδρικό υποψήφιο το 2012 ή το 2016.