[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί θα πάρω τα βουνά

Μεγάλο άχτι τον έχω αυτόν τον Θωμά. Ναι. Αυτόν που η Άλκηστη κάθε δυο λεπτά από τα ερτζιανά τον ρωτάει αν είναι σπίτι (μπορεί και συχνότερα, να μην αδικήσω και το σουξέ του άσματος). Τι κάνεις ρε Θωμά στο σπίτι; Εδώ η άλλη είναι έτοιμη για Χαβάη. Ασυγκράτητη. Τι μαγιό, τι μπρατσάκια, τι αντηλιακά… Έχει ξεσηκώσει το σύμπαν κι εσύ είσαι στο σπίτι και μιλάς; Εδώ είναι έτοιμη για το μέγα θαύμα. Θα σε πάει στη Χαβάη όχι απλώς με μηχανή, αλλά μία ρόδα. Κι εσύ εκεί. Άπιστος ρε παιδί μου εδώ και 1975 χρόνια (τόσο δεν κάνει 2008- 33 που σταυρώθηκε ο Ιησούς;). Κολλημένος να σκέφτεσαι το δάνειο που τρέχει, τις δόσεις που δεν προλαβαίνεις να δώσεις, τον διευθυντή σου που δεν ξέρει τι ζητάει, τα δίδακτρα των παιδιών, τη φέτα που πήρε και νέα αύξηση (άμα νήστευες όλο τον χρόνο θα είχες την υγειά σου. Για την τσέπη δεν σου υπόσχομαι διότι και ο χαλβάς τα πάνω του έχει πάρει, να μη σου πω για τις φακές)… Και μιλάς. Εκεί. Λες και θα το λύσεις το πρόβλημα. Δεν την ακούς την άλλη που έχει βρει τη λύση. Το μόνο της άγχος είναι να μη μείνει άλλο σπίτι (αλήθεια, μαντάμ, χάθηκε μια Λούτσα, ένα Λουτράκι, άντε και μια Μύκονος…). Και έχει κάνει τόσες θυσίες (έχει πλύνει, έχει μαγειρέψει, έχει πληρώσει και τους λογαριασμούς), τόσα όνειρα να χορέψει λαμπάντα (στο χωριό της ήταν το επόμενο μετά την Παπαλάμπραινα που μάθαινε) κι εσύ εξακολουθείς να μιλάς. Όχι βρε Θωμά μου. Μην ντρέπεσαι αν δεν έχεις να πάρεις λεφτά από το σπίτι. Υπάρχουν και τα δάνεια (ρώτα την Άλκηστη, ξέρει, τα έχει διαφημίσει). Διότι Χαβάη είναι αυτή. Και αν δεν την πας, θα εξακολουθεί να σε φωνάζει από τα ερτζιανά κάθε τρεις και λίγο μέχρι να σε βρει στο σπίτι. Και αντί να πάτε εσείς στη Χαβάη, θα έχουμε πάρει εμείς τα βουνά που όλο τούτο μας χαλάει.