[ ΡΙΠΕΣ ] Μηνύματα

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ενδιαφέρον για την Ελλάδα έχουν χωρίς αμφιβολία τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην Ιταλία. Ύστερα από ένα δίχρονο κεντροαριστερό διάλειμμα ο μπερλουσκονισμός επιστρέφει θριαμβευτής.

ΤΟ φαινόμενο ενός μεγιστάνα πρωθυπουργού που δεν διστάζει να αξιοποιήσει το κράτος για να καλύψει τις παρανομίες του προκάλεσε επικρίσεις από όλη την Ευρώπη.

ΠΟΣΟ μάλλον που χωρίς καμία αναστολή επιχείρησε να πνίξει κάθε κριτική φωνή διευρύνοντας το μονοπώλιό του στα μέσα ενημέρωσης.

ΑΥΤΟ ωστόσο δεν απέτρεψε τους Ιταλούς από το να τον ψηφίσουν επιβραβεύοντας μάλιστα και τα ακροδεξιά και ξενοφοβικά κόμματα, με τα οποία συνεργάζεται στην κυβέρνηση.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ασφαλώς για ένα παράδειγμα τού πώς η οικονομική κρίση και η ανασφάλεια μπορεί να οδηγήσουν τους πολίτες σε οπισθοδρομικές ή και ανοικτά αντιδραστικές επιλογές.

ΔΕΝ είναι αυτή όμως η μοναδική ερμηνεία. Αντιθέτως είναι φανερό ότι η επιτυχία του Μπερλουσκόνι αποτελεί ταυτοχρόνως και μια μεγάλη αποτυχία για την κεντροαριστερή κυβέρνηση Πρόντι.

Ο Συνασπισμός των προοδευτικών κομμάτων που κινητοποιήθηκαν το 2006 για να βάλουν τέλος στην κυριαρχία του «Καβαλιέρε» αποδείχθηκε θνησιγενής και κατέρρευσε από μόνος του.

ΟΜΩΣ και η ίδια η κυβέρνηση παρά το θετικό έργο που ενδεχομένως είχε ήταν φανερό πως δεν μπορούσε να αποτελέσει την εναλλακτική λύση για το μέλλον.

ΜΟΝΙΜΩΣ διχασμένη, αδύναμη να πάρει θαρραλέες πρωτοβουλίες ήταν καταδικασμένη να ακολουθεί παραλυτικές ισορροπίες που είχαν οδηγήσει σε σοβαρά αδιέξοδα. Και μόνο το σκάνδαλο των σκουπιδιών στη Νάπολι θα μπορούσε να αποτελέσει το μέτρο της αποτυχίας της.

ΤΟ ιταλικό ναυάγιο θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη και στην Ελλάδα. Ιδίως από εκείνους που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους υπέρ της απλής αναλογικής και της συνεργασίας των προοδευτικών κομμάτων, στην πράξη όμως την υπονομεύουν με την αλαζονεία και τον δογματισμό τους!