Επιστήμη

Οι άντρες ψηφίζουν ξανθές

Οι άντρες προτιμούν τις ξανθιές και μάλιστα τις φυσικές ξανθιές. Εκείνες δηλαδή που έχουν ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα σαν της Νικόλ Κίντμαν. Το ζήτημα είναι απολύτως ηθικό και όχι… σεξουαλικό.

Σύμφωνα με έρευνα που διενεργήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Τορόντο στον Καναδά, οι ανοιχτόχρωμες γυναίκες αντιπροσωπεύουν στα μάτια των αντρών την αθωότητα, την αγνότητα και τη μετριοφροσύνη και για τον λόγο αυτό τους σαγηνεύουν περισσότερο από τις μελαχρινές, οι οποίες είναι…

ΟΙ ΑΝΟΙΧΤΟΧΡΩΜΕΣ γυναίκες έχουν υμνηθεί στο πέρασμα των αιώνων από καλλιτέχνες και ποιητές, ενώ από την άλλη πλευρά, εκατομμύρια γυναίκες δεν έκρυψαν την προτίμησή τους στους μελαχρινούς άντρες

συνώνυμες του κινδύνου.

Σύμφωνα με την αγγλική εφημερίδα «Τhe Ιndependent», οι Καναδοί ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η πλειονότητα των ανδρών, ανεξάρτητα από τη φυλή στην οποία ανήκουν, ελκύεται από τις γυναίκες που έχουν ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα. Αντιθέτως, οι γυναίκες φαίνεται ότι ελκύονται περισσότερο από άντρες με σκουρόχρωμο δέρμα.

Η εκλεκτικότητα που δείχνουν λοιπόν οι άντρες, εδράζεται- σύμφωνα με την έρευνασε ηθικές προϋποθέσεις. Για τους άντρες, η έλξη προς το αντίθετο φύλο συνδέεται με έννοιες όπως η παρθενικότητα και η καλοσύνη. Για τις γυναίκες, οι σκουρόχρωμοι άντρες κερδίζουν περισσότερους πόντους από τους ανοιχτόχρωμους, επειδή είναι «συνδεδεμένοι» με έννοιες όπως το σεξ, το μυστήριο, την αρρενωπότητα και ο κίνδυνος.

Μια αναδρομή στην ιστορία πείθει τον καθένα για του λόγου το αληθές. Οι ανοιχτόχρωμες γυναίκες έχουν υμνηθεί στο πέρασμα των αιώνων από καλλιτέχνες και ποιητές, ενώ από την άλλη πλευρά, εκατομμύρια γυναίκες δεν έκρυψαν την προτίμησή τους στους μελαχρινούς άντρες. Το πώς λειτουργεί ο μηχανισμός της έλξης ανάμεσα στα δύο φύλλα, φαίνεται πως έχει γίνει κατανοητός σε κάποιον βαθμό και από τους ειδικούς που ασχολούνται με τη διαφήμιση. Ο κοινός παρονομαστής για την επιλογή αντρών και γυναικών που φωτογραφίζονται στο πλαίσιο προώθησης καταναλωτικών αγαθών, είναι το χρώμα της επιδερμίδας.

Οι πιο ελκυστικοί. Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Καναδά ανέλυσαν περισσότερες από 2.000 διαφημιστικές φωτογραφίες ανδρών και γυναικών. Διαπίστωσαν ότι το δέρ μα των λευκών γυναικών ήταν κατά 15,2% πιο ανοιχτόχρωμο από το δέρμα των λευκών αντρών και πως το δέρμα των έγχρωμων γυναικών ήταν κατά 11,1% πιο ανοικτό από το δέρμα των αντίστοιχων έγχρωμων αντρών. Οι ειδικοί επέλεξαν διαφημιστικές φωτογραφίες επειδή τα μοντέλα που χρησιμοποιήθηκαν θεωρούνται οι πιο ελκυστικοί άνθρωποι, ανεξαιρέτως φυλής και φύλου.

Αντανάκλαση. «Αυτό που δείχνει η έρευνά μας είναι ότι οι προτιμήσεις μας στον αισθητικό τομέα λειτουργούν σαν αντανάκλαση των ηθικών μας προτιμήσεων. Ο καθένας μας, ανάλογα με το πολιτισμικό σύστημα αξιών που βιώνει, έχει ορίσει κάποιες “συντεταγμένες” για το πώς μια γυναίκα θα πρέπει να δείχνει και πώς να συμπεριφέρεται. Η ανοιχτόχρωμη και η σκουρόχρωμη επιδερμίδα είναι συνυφασμένες με συγκεκριμένες έννοιες, και οι άντρες υποσυνείδητα συνδέουν τις ηθικές τους προτιμήσεις με τις γυναίκες» λέει ο Σάιον Μπάουμαν, που είναι κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ορισμένες από τις αντιλήψεις των ανθρώπων σχετικά με την ομορφιά διαπλάθονται σε συνειδητό επίπεδο. Τέτοιες αντιλήψεις σχετίζονται με το ύψος ενός ανθρώπου, το βάρος, το μήκος των ποδιών και το σχήμα της μύτης και του σώματος. Αντιθέτως, άλλα ιδεώδη, όπως αυτό που σχετίζεται με το χρώμα της επιδερμίδας, διαμορφώνονται σε υποσυνείδητο επίπεδο.


Οι μελαχρινές αντιπροσωπεύουν τον κίνδυνο…

Η ΙΤΑΛΙΔΑ καλλονή Μόνικα Μπελούτσι ελκύει τους άντρες επειδή σύμφωνα με τους ερευνητές δημιουργεί- ως μελαχρινή- στο υποσυνείδητό τους μια αίσθηση κινδύνου. Στις φωτογραφίες των περιοδικών με τις γυναίκες μοντέλα που ανέλυσαν οι επιστήμονες, φάνηκαν καθαρά οι συμβολισμοί που οι ίδιες αντιπροσώπευαν ανάλογα με το χρώμα της επιδερμίδας τους. Οι λευκές γυναίκες που είχαν σκούρα επιδερμίδα άφηναν ως επί το πλείστον μέρη του σώματός τους ακάλυπτα. Φωτογραφίζονταν ξυπόλυτες, είχαν τον κορμό τους γυμνό ή ήταν με τέτοιο τρόπο «ντυμένες», ώστε ουσιαστικά να υποδηλώνεται η γύμνια τους. Οι ίδιες γυναίκες, σε άλλες φωτογραφίες, ήταν προκλητικά ντυμένες φορώντας εσώρουχα ή αντίστοιχα ενδύματα. Από την άλλη πλευρά οι γυναίκες μοντέλα που είχαν ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, παρουσιάζονταν στις φωτογραφίες ως επί το πλείστον συντηρητικά ντυμένες και εξέπεμπαν μια αίσθηση φιλικότητας, ευτυχίας και εντιμότητας.


Στα σωματίδια μελανίνης οφείλεται το χρώμα μας

ΤΟ ΧΡΩΜΑ της επιδερμίδας μας και οι διάφορες διακυμάνσεις του καθορίζονται πρωτίστως από την παρουσία της χρωστικής ουσίας μελανίνη. Μελανίνη έχουν τόσο οι ανοικτόχρωμοι όσο και οι σκουρόχρωμοι άνθρωποι. Σε κάθε άνθρωπο παράγονται δύο μορφές μελανίνης, η φαιομελανίνη, που συναντάται σε κόκκινες και κίτρινες αποχρώσεις και η ευμελανίνη, που είναι από σκούρα καφέ έως μαύρη. Στους ανθρώπους με ανοικτόχρωμο δέρμα παράγεται κυρίως φαιομελανίνη, ενώ σε όσους έχουν σκούρο χρώμα δέρματος παράγεται κυρίως ευμελανίνη. Επιπλέον διαφέρουν ο αριθμός και το μέγεθος των σωματιδίων μελανίνης. Τα δύο τελευταία στοιχεία είναι πολύ πιο σημαντικά στον καθορισμό του χρώματος από ό,τι το ποσοστό των διαφορετικών ειδών μελανίνης στο δέρμα.

Στα πιο ανοικτόχρωμα άτομα το χρώμα επηρεάζεται επίσης από το αίμα που ρέει κοντά στην επιφάνεια του δέρματος. Σε μικρότερο βαθμό το χρώμα επηρεάζεται από την παρουσία λίπους κάτω από το δέρμα και την καροτίνη, μια άλλη χρωστική ουσία σε κοκκινοπορτοκαλί αποχρώσεις. Η ποσότητα και ο τύπος της μελανίνης σε κάθε άνθρωπο καθορίζονται γενετικά από συγκεκριμένα γονίδια. Κάθε γονίδιο εμφανίζεται σε αρκετές διαφορετικές μορφές (αλληλόμορφα), που προκαλούνται από αλλαγές στο γενετικό υλικό, με αποτέλεσμα τη μεγάλη ποικιλία στο χρώμα του δέρματος.


Ο θόρυβος «τρελαίνει» τα πουλιά

Η αστική ηχορρύπανση αλλάζει τη συμπεριφορά των πουλιών της πόλης. Οι επιστήμονες ανακαλύπτουν ότι κάποια είδη αναγκάζονται να προσαρμοστούν στον θόρυβο που πνίγει το τραγούδι τους αλλάζοντας την ώρα που κελαηδούν ή τη συχνότητα της φωνής τους.

O θόρυβος στις πόλεις ευθύνεται για τη μείωση στη βιοποικιλότητα των πουλιών που συναντούμε στο αστικό περιβάλλον ή δίπλα σε μεγάλους δρόμους. Σε όλο τον κόσμο, τα πουλιά προσπαθούν να βρουν τον τρόπο να ανταγωνιστούν τους ήχους που δημιουργεί ο άνθρωπος, αλλά συχνά δεν τα καταφέρνουν.

«Συμπεριφορική προσαρμοστικότητα» είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι ειδικοί για να περιγράψουν την ικανότητα των ειδών να αλλάζουν τη συμπεριφορά τους ώστε να τα βγάζουν πέρα στις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον τους. Η ηχορρύπανση δεν αποκλείεται να προκαλέσει γενετικές μεταβολές σε διάφορα είδη, καθώς τα τραγούδια τους παίζουν σημαντικό ρόλο στην επιβίωση και την αναπαραγωγή.

Αυτό ίσως έχει ήδη συμβεί στα κοτσύφια, σύμφωνα με Ολλανδούς επιστήμονες, που μελετούν τον πληθυσμό σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις. Οι Έρβιν Ριπμέεστερ και Χανς Σλάμπεκουρν από το Πανεπιστήμιο Λάιντεν πιστεύουν πως τα κοτσύφια έχουν αρχίσει να διαχωρίζονται σε δύο είδη, της πόλης και της εξοχής, λόγω του αστικού θορύβου. «Βλέπουμε την αρχή της διαδικασίας αλλά ίσως δεν ζούμε όταν ολοκληρωθεί», λέει στο «Νew Scientist» ο Σλάμπεκουρν. Τα κοτσύφια ανήκουν στα είδη που καταφέρνουν να προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα. Επέλεξαν να βάλουν στο συρτάρι την «μπάσα» φωνή τους και να αποφύγουν τις χαμηλές συχνότητες για να μπορούν να ακούγονται. Το ίδιο κάνουν τα σπουργίτια, οι σπίνοι και οι καλόγεροι. Το ίδιο καλά προσαρμόζονται και οι κοκκινολαίμηδες, οι οποίοι τραγουδούν πλέον το βράδυ αφού τις πρώτες πρωινές ώρες δεν μπορούν να ακουστούν πιο δυνατά από τα αυτοκίνητα. Η έρευνα του Ρίτσαρντ Φούλερ από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ απέδειξε ότι κύριος λόγος για την αλλαγή είναι ο θόρυβος και όχι η φωτορρύπανση. Όλα αυτά τα πουλιά στις πόλεις τραγουδούν πολύ πιο δυνατά απ΄ ό,τι τα συγγενή τους είδη στην εξοχή.

Τα αηδόνια προτιμούν άλλη μέθοδο, που τους ταιριάζει καλύτερα: ανεβάζουν την ένταση της φωνής τους. Επιστήμονες στο Βερολίνο ανακάλυψαν ότι τα αηδόνια της γερμανικής πρωτεύουσας κελαηδούν πολύ πιο δυνατά από τα ξαδέρφια τους στο δάσος, φθάνοντας τα 96 ντεσιμπέλ, θόρυβος στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Όσο πιο δυνατός είναι ο θόρυβος στο περιβάλλον τους τόσο πιο δυνατά τραγουδούν τα πουλιά, τα οποία σημειώνουν τη δυνατότερη ένταση τις καθημερινές και μάλιστα τις πρωινές ώρες αιχμής.

Υπάρχουν όμως και είδη που δεν καταφέρνουν να αλλάξουν συνήθειες. Δεν μπορούν δηλαδή να τραγουδήσουν άλλες ώρες ούτε να αλλάξουν συχνότητα στο τραγούδι τους. Σε αυτά συγκαταλέγονται οι φλώροι, οι κούκοι, τα σπιτοσπουργίτια και οι τσιχλοποταμίδες. Οι αστικοί πληθυσμοί τους έχουν μειωθεί στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως δείχνουν έρευνες σε πολλά μέρη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση ενός είδους σπίνου, το οποίο ο θόρυβος ωθεί στην απιστία. Τα πουλιά συνεννοούνται με το ταίρι τους με διάφορους ήχους που αναγνωρίζουν μεταξύ τους. Ο θόρυβος της πόλης όμως πνίγει το ερωτικό τους κάλεσμα, με αποτέλεσμα τα θηλυκά να χάνουν τον δρόμο προς το ταίρι τους και να καταλήγουν σε άλλη αγκαλιά.


Ανυπόφορη η ηχορρύπανση και στον βυθό

Ο ΒΥΘΟΣ δεν είναι τόσο σιωπηλός όσο νομίζει ο περισσότερος κόσμος. Χιλιάδες ψάρια τραγουδούν στα βάθη της θάλασσας, βγάζοντας χαρακτηριστικούς ήχους με τους οποίους επικοινωνούν με τους υπόλοιπους εκπροσώπους του είδους τους ή καλούν το ταίρι τους σε ζευγάρωμα.

Σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες, μόλις τα 1.200 από τα 30.000 γνωστά είδη παράγουν ήχους. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν αναγνωριστεί ακόμα από τους ειδικούς, που έχουν ρίξει υδρόφωνα σε πολλά σημεία του πλανήτη κρυφακούγοντας τα πλάσματα της θάλασσας. Αναγνωρίζοντας τους ήχους τους, έχουν εντοπίσει την παρουσία ειδών που δεν ήξεραν ότι υπάρχουν σε διάφορες περιοχές, ενώ παράλληλα προσπαθούν να βρουν νέους ψαρότοπους. Τους ήχους των ψαριών ακολουθούν τα δελφίνια για να βρουν τροφή. Ελάχιστοι όμως ξέρουν ότι τα ψάρια τραγουδούν. «Για παράδειγμα, τα περισσότερα ψάρια ενυδρείου παράγουν ήχους. Ωστόσο, όταν τα βάζουμε σε ενυδρείο, είναι σαν να κρατάμε ένα καναρίνι σε ένα κλουβί με ηχομόνωση», λέει ο Φίλιπ Λόμπελ, καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Με τους ήχους, τα ψάρια εκφράζουν συναισθήματα: θυμό, φόβο ή άγχος. Προειδοποιούν για επερχόμενους κινδύνους ή επιχειρούν να ζευγαρώσουν. Όμως, ακόμα και στον βυθό εμπλέκεται αρνητικά ο ανθρώπινος παράγοντας. Ο θόρυβος στο νερό που προέρχεται από τάνκερ, ηχοβολιστικά σόναρ, καθώς και τις έρευνες για πετρέλαιο, πλησιάζει τις ηχητικές συχνότητες των θαλάσσιων οργανισμών. Η αύξηση του θορύβου στους ωκεανούς απειλεί την επικοινωνία των ψαριών.

Το μαύρο μυλοκόπι είναι διάσημο στην περιοχή της Φλόριντας για τον εκκωφαντικό ήχο που παράγει την εποχή του ζευγαρώματος σε πολύ χαμηλές συχνότητες, θόρυβος που κρατά ξάγρυπνους τους ντόπιους τα βράδια. Ο ηχητικός μηχανισμός των περισσότερων ψαριών είναι ένας μυς που δονεί μία νηκτική κύστη, κάτι σαν τη φωνητική χορδή. Η κύστη είναι γεμάτη αέριο που χρησιμοποιείται για την πλευστότητα του ψαριού. Κάποια είδη, όπως το ψάρι κλόουν, διαθέτουν έναν ηχητικό σύνδεσμο που χρησιμοποιούν για να τιτιβίσουν. Τα μαυρόψαρα παράγουν ήχους τρίβοντας τα κόκαλά τους πάνω στην κύστη.