Γνώμη

Χρυσοί κηφήνες

Μία γερμανική παροιμία λέει πως τα άχρηστα βιβλία τα βάζουν σε ψηλά ράφια. Για τους ποδοσφαιριστές έχει γίνει κανόνας να αμείβονται καλύτερα οι σχεδόν χειρότεροι των ομάδων, εξαργυρώνοντας παλαιότερες επιτυχίες, τις καλές δημόσιες σχέσεις τους ή το ταλέντο της διαπραγμάτευσης των μάνατζερ.

Στον τελευταίο κατάλογο με τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες του κόσμου για το 2007, ο Άγγλος Ντέιβιντ Μπέκαμ κατέλαβε την πρώτη θέση με έσοδα 31 εκατ. ευρώ. Ο παίκτης που ηγήθηκε της Αγγλίας στην παταγώδη αποτυχία να αποκλειστεί από τα τελικά του Εuro, αυτός που μονίμως δήλωνε τραυματίας στους Λ.Α. Γκάλαξι, αυτός που έκανε δημόσιες σχέσεις με όλα τα βρετανικά ταμπλόιντ για να αγωνιστεί για 100ή φορά στην εθνική ομάδα, είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης του κόσμου.

H περίπτωσή του δεν αποτελεί φυσικά την εξαίρεση. Για να το διαπιστώσουμε δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά. Στον Παναθηναϊκό ένας από τους πιο καλοπληρωμένους του παίκτες, ο Έκι Γκονζάλες έχει μπερδέψει το ποδόσφαιρο με την πυγμαχία. Αν μάθαινε πως ο Όσκαρ Ντε Λα Χόγια κερδίζει 35 εκατ. ευρώ τον χρόνο θα είχε φύγει προ πολλού από την Παιανία. Και ο Ολυμπιακός όμως δεν έχει παράπονο.

Διαθέτει το δικό του «άχρηστο βιβλίο», τον Ραούλ Μπράβο, ενώ για «ψηλά ράφια» οδεύει τελευταία και ο ακριβοπληρωμένος Φερνάντο Μπελούτσι. Γι΄ αυτό οι νέοι σήμερα πρώτα ψάχνουν για μάνατζερ και μετά αρχίζουν προπονήσεις.