«Δεν θα λερώσω τα χέρια μου ψηφίζοντας τον Αχμαντινετζάντ»

ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ακούει το όνομα Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, ο Μοχτάρ εξάπτεται. Ψήφισε με ενθουσιασμό τον Ιρανό πρόεδρο το 2005, διότι είχε υποσχεθεί να βοηθήσει τους φτωχούς, εξηγεί. Τώρα νιώθει τέτοια απογοήτευση που δεν πρόκειται να ψηφίσει ποτέ ξανά. «Δεν θα λερώσω τα χέρια μου», λέει.

Η οικογένειά του υποφέρει, συνεχίζει ο Μοχτάρ. Δουλειά σπανίως βρίσκεται. Το μηνιαίο ενοίκιο του μικροσκοπικού διαμερίσματός του έχει αυξηθεί από τα 75 στα 115 ευρώ. Οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτιναχθεί στα ύψη. Δεν έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δεν μπορεί να αγοράσει αυτοκίνητο. «Γι΄ αυτό ακριβώς τον ψήφισα, αλλά αυτό δεν συνέβη. Το μόνο που έκανε ήταν να φέρει πληθωρισμό και φτώχεια».

Το Ιράν εκλέγει σήμερα το νέο του Κοινοβούλιο και παρ΄ ότι ο σκληροπυρηνικός πρόεδρός του δεν είναι υποψήφιος τα αποτελέσματα θα εξεταστούν εξονυχιστικά ώστε να αξιολογηθούν οι πιθανότητες επανεκλογής του τού χρόνου.

Η απειλή
Για το μαύρο πρόβατο της Δύσης, η απειλή δεν προέρχεται από τους μεταρρυθμιστές- το Συμβούλιο των Φρουρών φρόντισε να αποκλείσει εκατοντάδες από τους γνωστότερους υποψηφίους τους. Για τον Αχμαντινετζάντ και τους σκληροπυρηνικούς υποψήφιους που τον στηρίζουν, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι οι «πραγματιστές» συντηρητικοί, που ασκούν κριτική στο φιλοπόλεμο στυλ του στο εξωτερικό και στις οικονομικές του επιδόσεις στο εσωτερικό. Οι περισσότεροι Ιρανοί, βέβαια, είναι υπερήφανοι για τον τρόπο με τον οποίο αψηφά ο Αχμαντινετζάντ τη Δύση. Η οικονομία όμως είναι το αδύνατο σημείο του. Θέλοντας να βοηθήσει τους φτωχούς, ο Ιρανός πρόεδρος ξόδευε τα (ολοένα και μεγαλύτερα) έσοδα από το πετρέλαιο σαν να μην υπήρχε αύριο. Λίγοι Ιρανοί αμφισβητούν τις καλές του προθέσεις, πολλοί όμως λένε πως πέτυχε το αντίθετο. Επισήμως, ο πληθωρισμός έχει φτάσει στο 17%, το πραγματικό ποσοστό είναι πιο κοντά στο 30%. Οι τιμές των ακινήτων και τα ενοίκια έχουν διπλασιαστεί ή και τριπλασιαστεί. Οι πλούσιοι έχουν γίνει πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.