Χορός μέχρι το… έγκλημα

O Κώστας Τσιούκας είναι νέος χορευτής και χορογράφος. Από εκείνους τους οποίους το μικρόβιο της κίνησης τους τινάζει μακριά από τις αναμενόμενες προοπτικές ζωής και καριέρας.«Η σχέση μου με τον χορό άρχισε κάνοντας παραδοσιακούς χορούς για δεκατρία χρόνια. Όταν ήρθα στην Αθήνα για σπουδές σκέφτηκα να την αναπτύξω περισσότερο. Η περίπτωσή μου είναι σαν του νεαρού χορευτή στην ταινία “Μπίλι Έλιοτ”. Ζω για τον χορό. Μου αρκεί μόνο αυτό».

Κι ενώ θα περίμενε κανείς ότι ο νέος δημιουργός από τους Σοφάδες Καρδίτσας με τις μεταπτυχιακές σπουδές Πληροφορικής στην Αθήνα και τη Μυτιλήνη, το πτυχίο της Κρατικής Σχολής Χορού, τη συμμετοχή του στην Μπιενάλε Νέων Χορογράφων της Λυών και τη δουλειά τού βοηθού χορογράφου σε παραστάσεις όπερας στο Παρίσι θα επεδίωκε μια συνέχεια κάπου εκεί έξω, σε μία ευρωπαϊκή πόλη, επιστρέφει για να επεξεργαστεί τις ιδέες του για τον σύγχρονο χορό. Τις οποίες συμπληρώνει με θεατρικά στοιχεία.

«Νιώθω πολύ καλά που βρίσκομαι στην Αθήνα και όχι σε κάποια πόλη του εξωτερικού. Μάλιστα έχω καταφέρει να συμφιλιωθώ με την παρακμή της ελληνικής πραγματικότητας και να την κάνω μέρος της δουλειάς μου. Δεν έχω αντιστάσεις απέναντί της. Η παρακμή με εμπνέει».

Από τα χρόνια εμπειρίας στο Παρίσι, ως βοηθός του χορογράφου Αντώνη Φονιαδάκη, ο Κώστας Τσιούκας σημείωσε ότι είναι σημαντική η σχέση της μουσικής με την κίνηση. Γι΄ αυτό και στη δική του ομάδα επιλέγει συνεργάτες που συνθέτουν ειδικά για τις δικές του χορογραφίες. Όπως κάνει ο Απόλλωνας Ρέτσος στο «Double Τruth». Την τρίτη, νέα του δουλειά, που παρουσιάζεται αυτές τις ημέρες, από τη δική του ομάδα.

Σε μία αίθουσα δεξιώσεων, τέσσερις συνδαιτυμόνες ψάχνουν να βρουν την «αλήθεια» και εμπλέκονται σε ένα περιβάλλον ψευδαισθήσεων, υπό την επήρεια ενός μάγου-ζογκλέρ, ο οποίος τους παρασύρει σε μια άλλη πραγματικότητα. Ο Τσιούκας βάζει στην ατμόσφαιρα του έργου του κωμικά στοιχεία, παραισθήσεις, ένα κατασκευασμένο έγκλημα, τα ασαφή όρια του λογικού με το παράλογο. «Το έργο σε πρώτο επίπεδο είναι φωτεινό και χαρούμενο, αλλά η εξέλιξή του είναι πιο σκοτεινή. Όπως συμβαίνει σε ένα δικαστήριο και ο φαινομενικά ένοχος είναι αθώος ή το αντίστροφο, ο αθώος να έχει διαπράξει το έγκλημα, η «Διπλή Αλήθεια» αναφέρεται σε αυτή την αμφίβολη κατάσταση. Τότε που η δικαιοσύνη μπορεί να γίνει εφιάλτης».

ΙΝFΟ

«Double Τruth» έως τις 16 Μαρτίου στο Αρίων Grand Royal, Πέτρου Ράλλη 62 και Κηφισού.