Ένας «κακός» με χρυσή καρδιά

Τι κι αν κι έπαιζε ρόλους «κακών», όλοι στην κινηματογραφική πιάτσα έλεγαν ότι είχε χρυσή καρδιά ο Βαγγέλης Καζάν. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους καρατερίστες του ελληνικού κινηματογράφου και αγαπημένος ηθοποιός του Θόδωρου Αγγελόπουλου, και έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Δευτέρας, ύστερα από μάχη με τον καρκίνο.

Ο Βαγγέλης Καζάν γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1938. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε το 1960 με το έργο «Ριχάρδος Γ΄» του Σαίξπηρ στο Εθνικό Θέατρο.

Στη δεκαετία του ΄60 εργάστηκε στο θίασο των Ηνωμένων Καλλιτεχνών της Νέας Ιωνίας αλλά και σε άλλους θιάσους.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1953 στην ταινία «Από έξι μείναμε δύο» και ακολούθησαν πολλές άλλες, ανάμεσά τους «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο» (στον ρόλο του ταγματάρχη

Η κηδεία του Βαγγέλη Καζάν είχε προγραμματιστεί για τις 10.30 σήμερα το πρωί στο Νεκροταφείο Σχιστού

Γεώργιου Παπαδόπουλου), «Το σπίτι στην εξοχή» (1994), «Ένας υπέροχος άνθρωπος» (1971), «Ορατότης μηδέν» (1969), «Φτωχογειτονιά αγάπη μου» (1969), «Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου» (1969), «Οικογένεια Χωραφά» (1968), «Ταπεινός και καταφρονεμένος» (1968), «Ο αχόρταγος» (1967), «Τρούμπα 67» (1967), «Τζένη Τζένη» (1965), «Προδοσία» (1964) και «Η σωφερίνα» (1964). Το 1975 απέσπασε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τον ρόλο του (ως κατάσκοπος) στην ταινία «Θίασος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες μικρού μήκους, μεταξύ των οποίων και η σουηδική του Ολιβιέρ Βαχμάν «Η αδελφή μου μιλάει ελληνικά». Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές «Χατζηεμμανουήλ», «Η αγάπη της γάτας», «Επισκέπτης της ομίχλης».