Πρωταθλητές χωρίς… γήπεδο

«Πέρασα από όλα σχεδόν τα ομαδικά αθλήματα, αλλά κανένα δεν με συγκίνησε πραγματικά. Το χόκεϊ επί πάγου ήταν αυτό που τελικά με τράβηξε, όταν ήμουν 13 ετών. Δέκα χρόνια μετά και παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που έχει το συγκεκριμένο σπορ στην Ελλάδα, φαίνεται ότι άξιζε τον κόπο τελικά να γίνω παίκτης του χόκεϊ».

O 23χρονος Βίκτορας Μετεεβίτσι μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου και στη μεγάλη του αγάπη, το χόκεϊ επί πάγου. «Όταν ήμουν ακόμη μαθητής γυμνασίου, πήγαινα κάθε Σαββατοκύριακο στο παγοδρόμιο που λειτουργούσε τότε στο Μαρούσι, όπου και είδα μία διαφήμιση για το συγκεκριμένο άθλημα. Δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ πολύ και ξεκίνησα να παίζω, κρατώντας το μπαστούνι και φορώντας την ειδική στολή», λέει στα «ΝΕΑ». Τον τελευταίο χρόνο, ο φοιτητής είναι παίκτης της εθνικής ομάδας χόκεϊ επί πάγου, η οποία την περασμένη εβδομάδα κατάφερε να περάσει τα προκριματικά και να πάρει

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΓΟΔΡΟΜΙΟ

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη μαζί με την Αλβανία που δεν έχει δικό της παγοδρόμιο

το εισιτήριο για το παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο και τον Απρίλιο στο Λουξεμβούργο.

Η σημαντικότερη νίκη
«Πρόκειται ίσως για τη σημαντικότερη – έως τώρα- νίκη της εθνικής ομάδας. Κι αυτό γιατί καταφέραμε το ακατόρθωτο: κερδίσαμε ομάδες- φαβορί, όπως η Βοσνία και η Αρμενία, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε προπονήσεις σε παγοδρόμιο, αφού δεν έχουμε πια στη χώρα μας», σημειώνει ο αρχηγός κ. Δημήτρης Καλύβας. Παλιότερα λειτουργούσαν δύο παγοδρόμια στη χώρα μαςστο Μοσχάτο και στο Μαρούσι. Ωστόσο, έκλεισαν και τα δύο εδώ και πέντε χρόνια…

Μάλιστα, φωτογραφίες της ελληνικής ομάδας με τους παίκτες να προσπαθούν να βάλουν το puck- το μπαλάκι του χόκεϊ- στο αντίπαλο τέρμα φιλοξενήθηκαν σε διεθνείς ιστοσελίδες με τη λεζάντα: «Το θαύμα: η ομάδα που πάλεψε να διατηρήσει ένα άθλημα υπό εξαφάνιση στην Ελλάδα, δίνοντάς του ελπίδες για το μέλλον».

Ωστόσο, η πορεία των παικτών χόκεϊ, η ηλικία των οποίων κυμαίνεται από 20 έως 40 ετών, ήταν κάθε άλλο παρά ρόδινη. «Το γεγονός ότι δεν έχουμε παγοδρόμιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο. Η Ελλάδα μάλιστα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη μαζί με την Αλβανία που δεν έχει δικό της παγοδρόμιο. Η παγκόσμια ομοσπονδία μάς έκανε τη χάρη να λάβουμε μέρος στο πρωτάθλημα, παρ΄ όλο που βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή είναι η ύπαρξη παγοδρομίου στην εκάστοτε χώρα», δηλώνει ο αρχηγός.

«Πληρώνουμε από την τσέπη μας»
Η σημαντική αυτή έλλειψη έχει ως αποτέλεσμα οι προπονήσεις της ομάδας να περιλαμβάνουν μόνο γυμναστικές ασκήσεις τέσσερις φορές την εβδομάδα και μάλιστα όχι στον… φυσικό παγωμένο χώρο όπου θα έπρεπε να γίνονται, αλλά σε γήπεδο μπάσκετ. «Και δεν είναι μόνο αυτό. Θέλοντας κάθε εξάμηνο να κάνουμε ένα ταξίδι στην Τσεχία, για να επισκεφθούμε το παγοδρόμιο εκεί και να προπονηθούμε, αναγκαζόμαστε να πληρώνουμε από την τσέπη μας 3.000 ευρώ ο κάθε παίκτης, τα οποία βέβαια θα γλιτώναμε εάν υπήρχε στην Ελλάδα παγοδρόμιο. Υπήρχαν, όπως λέει ο κ. Καλύβας, αρκετοί παίκτες στη 18χρονη πορεία της Εθνικής, οι οποίοι μην αντέχοντας το κόστος, άφησαν το άθλημα. «Και δεν είναι μόνο το κόστος. Κάνουμε αρκετές θυσίες για το άθλημα, αφού ακόμη και τις καλοκαιρινές διακοπές στερούμαστε για να πραγματοποιήσουμε αυτά τα ταξίδια. 
Στην ουρά για πατινάζ

ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ του χόκεϊ, όπως λένε όσοι βρίσκονται στον χώρο, κερδίζει χρόνο με τον χρόνο φανατικούς οπαδούς. Ήδη σήμερα, εκτός από την εθνική ομάδα, στη χώρα μας υπάρχουν έξι ομάδες χόκεϊ. «Το αυξημένο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια το βλέπουμε άλλωστε και από το γεγονός ότι όταν μικρά παγοδρόμια κάνουν έκτακτα την εμφάνισή τους, όπως αυτό που στήθηκε στο Ζάππειο την περίοδο των Χριστουγέννων, μικροί και μεγάλοι περιμένουν στην ουρά για να κάνουν απλά πατινάζ στον πάγο», λέει ο κ. Ορέστης Τήλιος, μέλος της εθνικής ομάδας, υπογραμμίζοντας ότι στην ιστοσελίδα της ομάδας, οι καθημερινές επισκέψεις ξεπερνούν το τελευταίο διάστημα τις 500. Προσθέτει μάλιστα ότι πολλοί γονείς έρχονται σε επαφή με τους παίκτες, θέλοντας να μάθουν τα παιδιά τους χόκεϊ. «Ωστόσο, απογοητεύονται όταν μαθαίνουν για τα εμπόδια του σπορ».