[ Δρόμοι ]

Το ψυγείο μας…
… συνήθως το ανοίγουμε μηχανικά, για να αρπάξουμε κάτι και να το φάμε βιαστικά. Αν του ρίχναμε όμως μια βαθύτερη ματιά, πόσες σακούλες, πόσα πλαστικά, πόσα τρόφιμα που κοντεύουν να σαπίσουν θα ανακαλύπταμε εκεί μέσα; Ευρωπαϊκή έρευνα έδειξε πως ένα σπίτι πετάει κατά μέσον όρο 538 κιλά τέτοια σκουπίδια κάθε χρόνο.

Με τέτοια…
… σκουπίδια, ένα σούπερ μάρκετ της γαλλικής πόλης Ταβερνί αποφάσισε να κάνει κοινωνική πολιτική, φυσικά με το αζημίωτο: άρχισε να πουλάει σε χαμηλές τιμές τα προϊόντα που πλησίαζαν στην ημερομηνία λήξης τους. Μόλις όμως το έμαθε ο δήμαρχος της πόλης, έγινε έξω φρενών. «Είτε πλούσιος είναι κάποιος είτε φτωχός, έχει το δικαίωμα να τρώει καλά πράγματα», δήλωσε. «Είμαι απόλυτα αντίθετος με αυτή την πρωτοβουλία, επειδή δείχνει έλλειψη σεβασμού προς τους ανθρώπους που έχουν οικονομικές δυσκολίες».

Ένας άνεργος…
… της περιοχής αποφάσισε να μιλήσει εξ ονόματος όλων των ανέργων και να καταγγείλει τον δήμαρχο του Ταβερνί και τους πολιτικούς που μοιάζουν σαν να ζουν σε άλλον κόσμο και δεν έχουν ιδέα από τα προβλήματα των φτωχών ανθρώπων που στο τέλος κάθε ημέρας δεν είναι καθόλου σίγουροι αν την επομένη θα τα καταφέρουν να γεμίσουν το πιάτο τους. «Εδώ και κάμποσα χρόνια ζω με το επίδομα της Κοινωνικής Πρόνοιας και ξέρω καλά πως δεν είναι καθόλου εύκολο να χορτάσω με μόλις 300 ευρώ τον μήνα», λέει ο ανώνυμος άνεργος. «Όταν οι κακοτοπιές της ζωής με έκαναν να ξεπέσω για κακή μου τύχη στο επίδομα της Πρόνοιας, έστυψα το κεφάλι μου για να βρω πώς θα τα φέρω βόλτα με τόσο λίγα χρήματα». Σίγουρα δεν μπορούσε να βάλει όλα όσα θα ήθελε στο τραπέζι του. Το κρέας ή το ψάρι το έβλεπε μονάχα πολύ σπάνια, καθώς πετούσε στα ουράνια μαζί με την τιμή του. «Έτσι ανακάλυψα μερικά σούπερ μάρκετ που πωλούσαν με έκπτωση μέχρι και 50% τα τρόφιμα που η ημερομηνία λήξης τους εξέπνεε μέσα σε λίγες ημέρες: φρούτα, λαχανικά, γιαούρτι, τυρί, ακόμη και κρέας. Ήταν μεγάλα μαγαζιά, που πωλούσαν μισοτιμής αφού ήξεραν πως σε λίγες ημέρες αυτά τα τρόφιμα θα τα πετούσαν στα σκουπίδια». Σε όλους τους όμοιούς του, αυτός ο άνεργος δίνει έναν οδηγό επιβίωσης: «Όσα τρόφιμα πλησίαζαν στην ημερομηνία λήξης, τα έριχνα στην κατάψυξη. Δεν έπαθα τίποτα κι ούτε ντράπηκα ποτέ που αγοράζω τέτοια προϊόντα. Γιατί να πληρώνω το ίδιο πράγμα 50% ακριβότερα;». Στους πολιτικούς…
… σαν τον δήμαρχο του Ταβερνί έχει να δώσει αυτή τη συμβουλή: «Να αφήσουν αυτά τα μαγαζιά να κάνουν τη δουλειά τους. Καλύτερα να τρώμε τα ληγμένα, παρά τα άθλια τρόφιμα που μας επιτρέπει το πενιχρό εισόδημά μας. Όσο για τον σεβασμό στους φτωχούς, θα ήταν προτιμότερο ο δήμαρχος και οι πολιτικοί να τον είχαν σκεφτεί προτού μας φέρουν σε αυτή την κατάσταση».