Και τους Ρωμαίους είχε συγκινήσει ο Μέγας Αλέξανδρος

O Μέγας Αλέξανδρος δεν εμπνέει και δημιουργεί μόνο στη σύγχρονη εποχή ιδεολογικούς και «άλλου τύπου» διεκδικητές της κληρονομιάς του. Έξι μόλις αιώνες μετά τον θάνατό του, οι Ρωμαίοι, λαός με ιδανικά κατ΄ εξοχήν στρατιωτικά, θαύμαζαν τον στρατηλάτη και τύπωναν τη μορφή του στα νομίσματα και τα μετάλλια της αυτοκρατορίας τους. Το φαινόμενο της «Αλεξανδρολατρείας» επαναβεβαίωσε χθες με εισήγησή του στη Θεσσαλονίκη ο επίτιμος έφορος αρχαιοτήτων και τέως διευθυντής του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών Γιάννης Τουράτσογλου.

Στην εισήγησή του υπό τον τίτλο «Ταρσός- Αμπουκίρ: Νέες προτάσεις σε παλιές απόψεις» ο κ. Τουράτσογλου υποστηρίζει ότι τα νομίσματα-μετάλλια που είχαν εντοπισθεί τυχαία στην Ταρσό της Κιλικίας (παραλιακή πόλη στη σημερινή Νοτιοανατολική Τουρκία) το 1853 και στο Αμπουκίρ (περίχωρα της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου) στα 1902 είχαν «κοπεί» στην αυτοκρατορική Ρώμη του 3-4ου μ.Χ. αιώνα κι όχι στη ρωμαϊκή Βέροια όπως μέχρι σήμερα υποστηρι ζόταν. Τα δύο σύνολα των χρυσών μεταλλίων βρίσκονται σήμερα διασκορπισμένα σε μουσεία του Βερολίνου, της Μαδρίτης, της Νέας Υόρκης και της Θεσσαλονίκης.

«Ως φορέας της ιδεολογίας της εποχής έντονης Αλεξανδρολατρείας, όπως αυτή του 3ου μ.Χ. αιώνα με τις παραστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εξυπηρετούνταν οι σκοποί των Ρωμαίων αυτοκρατόρων στην ένοπλη αντιπαράθεσή τους με τη Σασσανιδική (περσική) Αυτοκρατορία» υποστηρίζει ο κ. Τουράτσογλου, ανατρέποντας τη μέχρι σήμερα άποψη σύμφωνα με την οποία τα συγκεκριμένα μετάλλια χρησιμοποιούνταν ως έπαθλα των νικητών των Αλεξανδρείων Ολυμπίων της Βέροιας. «Εν είδει επετειακών εκδόσεων τα μετάλλια απονέμονταν το πιο πιθανό στους συνέδρους του Κοινού των Μακεδόνων με την ευκαιρία των αγώνων καθώς οι ολυμπιονίκες, όπως είναι γνωστό από παραστάσεις στα νομίσματα, σε μωσαϊκές συνθέσεις και σε λίθινα μνημεία, ελάμβαναν καλαθόσχημους στεφάνους, ίσως από πολύτιμο μέταλλο».