«Έχουμε την τάση να φοβόμαστε τους εφήβους»

Η Τζόαν Ρόουλινγκ απολαμβάνει τη μοναξιά της.

Υπερασπίζεται την επιλογή της να ζει απομονωμένη από τα μίντια και δεν φοβάται να μιλήσει για τη μελαγχολία της. «Ο κόσμος περιμένει να σε δει σε τηλεοπτικά προγράμματα και να σου αρέσει να είσαι δημόσιο πρόσωπο, θεατρίνος. Αλλά εγώ δεν είμαι», δηλώνει η δημιουργός του Χάρι Πότερ στη συνέντευξή της στην εφημερίδα «Εl Ρais», όπου μιλά για τη μοναξιά, τον θάνατο και τη μελαγχολία, τα θέματα που κυριαρχούν στην τελευταία περίοδο του alter ego της, του Χάρι Πότερ.

Στις τελευταίες περιπέτειες του Χάρι Πότερ υπάρχει μια μελαγχολία που θυμίζει τον Σκοτ Φιτζέραλντ. «Αναμφίβολα», σημειώνει η ίδια.

Και προσθέτει: «Πιστεύω ότι οι έφηβοι είναι πολύ κοντά στον θάνατο. Είναι πολύ εύθραυστοι. Στην Αγγλία υπάρχει μια κουλτούρα φόβου απέναντι στους εφήβους.

Δεν θα πρέπει να είναι έτσι. Θα έπρεπε να τους προστατεύουμε, αντί να προστατεύουμε τους εαυτούς μας από αυτούς».

Και ο θάνατος, που εμφανίζεται όχι μόνο ως σκέψη, αλλά ως πραγματικότητα στο έκτο και το έβδομο βιβλίο; «Ο Χάρι ήταν αυτός που έπρεπε να έχει αυτήν την εμπειρία. Ήταν στη σκέψη μου, επειδή ο ήρωας πρέπει να ζει, να κάνει και να βλέπει πράγματα. Είναι μέρος της απομόνωσης και της μελαγχολίας που συμβαδίζει με το να είσαι ήρωας», απαντά.

Για εκείνη το σημαντικότερο σημείο της σειράς είναι όταν ο Χάρι αποδέχεται τον θάνατό του: «Σχεδίαζα αυτό το κεφάλαιο επί 17 χρόνια. Παρ΄ ότι ο Χάρι επιζεί, φτάνει στη σπάνια κατάσταση να αποδεχθεί τον ίδιο του τον θάνατο. Πόσοι άνθρωποι έχουν αυτήν την ικανότητα;», αναρωτιέται και στοχάζεται για τη φύση του θανάτου: «Παρ΄ ότι όλοι ξέρουμε πως θα πεθάνουμε, ο θάνατος παραμένει μυστήριο. Πιστεύουμε ότι είναι κάτι μυστικό που θα συμβεί σε πολύ λίγο κόσμο. Και ξαφνικά κάποιος κοντινός άνθρωπος πεθαίνει και πέφτει η βόμβα. Αν κάποιος πολύ κοντά σου πεθάνει, όπως πέθανε η μητέρα μου, σου καθίσταται σαφές ότι ο θάνατος μάς φθάνει όλους. Κι αυτό είναι κάτι με το οποίο πρέπει να ζεις για πάντα». Το γεγονός ότι έγραψε το πρώτο βιβλίο της σειράς τής έσωσε τη ζωή. Όχι επειδή κέρδισε πολλά χρήματα αλλά, όπως λέει, «για να ξεφύγω και να βρω τρόπο να μιλήσω για θέματα που με απασχολούσαν, όπως ο έρωτας, η απώλεια, ο χωρισμός, ο θάνατος. Όλοι επαναλαμβάνουμε συνέχεια το ίδιο ψέμα. Υπάρχουν πράγματα που δεν γιατρεύονται, όπως όταν κάποιος που αγαπάς, πεθαίνει. Η μοίρα μας είναι ο θάνατος και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε».