«Συγγνώμη που δεν σας αφήσαμε να τραγουδήσετε»

Καλοκαίρι του 1965. Το Ισραήλ ματαιώνει μια προγραμματισμένη συναυλία των Μπιτλς στο Τελ Αβίβ.
Έπειτα από 43 χρόνια ζητάει επισήμως συγγνώμη από τα θρυλικά «Σκαθάρια» και καλεί τον Πολ Μukάρτνεϊ και τον Ρίνγκο Σταρ στους εορτασμούς για τα 60 χρόνια από την ίδρυση του εβραϊκού κράτους.

Το 1965 ήταν η χρονιά της δολοφονίας του Μάλκολμ Χ. Οι πρώτες αμερικανικές δυνάμεις αποβιβάζονταν στο Βιετνάμ, οι Παλαιστίνιοι ίδρυαν την ΡLΟ. Ήταν επίσης η χρονιά που οι Μπιτλς τραγουδούσαν το «Α Ηard Day΄s Νight» και ξεκινούσαν μια παγκόσμια περιοδεία γεμίζοντας τα γήπεδα με φανατικούς θαυμαστές τους. Το Ισραήλ έχασε εκείνο το ιστορικό ραντεβού με τη μουσική, καθώς οι Αρχές αποφάσισαν να ματαιώσουν τη συναυλία των «Σκαθαριών». Τότε δεν δόθηκε επίσημη εξήγηση. Κι έπρεπε να περάσουν 43 χρόνια για να εξηγηθούν οι λόγοι με μια επιστολή συγγνώμης, παραλήπτες της οποίας είναι ο Πολ ΜuΚάρτνεϊ, ο Ρίνγκο Σταρ και οι απόγονοι του Τζον Λένον και του Τζορτζ Χάρισον.

Η επιστολή
Η πρώτη που παρέλαβε την επιστολή από τον πρεσβευτή του Ισραήλ στο Λονδίνο, Ρον Πρόσορ, ήταν η αδερφή του Λένον, Τζούλια Μπερντ. «Θα θέλαμε να αδράξουμε την ευκαιρία για να διορθώσουμε μια χαμένη ιστορική ευκαιρία, που σημειώθηκε το 1965 όταν είχατε προσκληθεί στο Ισραήλ. Η παράστασή σας ματαιώθηκε λόγω έλλειψης πόρων και επειδή κάποιοι πολιτικοί θεωρούσαν ότι εκείνη την εποχή η συναυλία σας θα μπορούσε να διαφθείρει τα μυαλά των Ισραηλινών. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία», αναφέρεται στην επιστολή του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας.

Διαφθορείς
Το 1965 ήταν, επίσης, η χρονιά που οι νεαροί Ισραηλινοί αφήνονταν στη γοητεία των Μπιτλς όπως και ο υπόλοιπος κόσμος. Για την προηγούμενη γενιά, όμως, ο κίνδυνος της κυριαρχίας του δυτικού μοντέλου ήταν υπαρκτός. Εκείνη την περίοδο το Ισραήλ κοιτούσε με αισιοδοξία το μέλλον έπειτα από τη νίκη στον πόλεμο του 1948-49 απέναντι σε πέντε αραβικούς στρατούς και τα κιμπούτς προκαλούσαν τον θαυμασμό της Δύσης. Το Ισραήλ που ονειρευόταν εκείνη η γενιά ήταν μια κοινωνία αυστηρή, ισότητας, προσανατολισμένη πάντοτε στον σιωνιστικό αγώνα και τη διαφύλαξη της εβραϊκής ταυτότητας. Η νεολαία, όπως πάντα, τραβούσε τον δικό της δρόμο. Και παρά τους αφορισμούς των μεγαλύτερων, οι Μπιτλς φιγουράριζαν ήδη από το 1963 στην κορυφή του ισραηλινού χιτ παρέιντ.


Οι «μαλλιάδες» του Λίβερπουλ

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ εναντίον των «μαλλιάδων» από το Λίβερπουλ αποδίδεται κυρίως σε έναν αξιωματούχο του υπουργείου Παιδείας, τον Γιάακοφ Σχνάιντερ, ο οποίος άλλαξε αργότερα το επίθετό του σε Σαρίντ. Σήμερα ο γιος του, Γιόσι Σαρίντ, γνωστό στέλεχος της ισραηλινής Αριστεράς, δηλώνει στην εφημερίδα «Υedioth Αharonoth» ότι πίσω από τον φόβο της διαφθοράς των νέων δεν κρύβεται κάποιος άλλος λόγος. «Προσπάθησα να εμβαθύνω στην Ιστορία, αλλά δεν βρήκα αποδείξεις», αναφέρει στην ισραηλινή εφημερίδα. «Μου φαίνεται, πάντως, ένας συμπαθητικός μύθος, γιατί να τον καταστρέψουμε; Υποθέτω ότι είπαν στον πατέρα μου, ο οποίος δεν ήξερε και πολλά πράγματα για τους Μπιτλς, ότι τα μέλη του συγκροτήματος είχαν μακριά μαλλιά και ότι έπαιρναν ναρκωτικά και ότι επομένως θα διέφθειραν τη νεολαία».


Ιστορικές στιγμές των «Σκαθαριών»

● ΟΙ ΜΠΙΤΛΣ ξεκινούν την πορεία τους το 1962 από το «Cavern Club» του Λίβερπουλ. ● ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 5 ετών πωλούν περισσότερους από 180 εκατομμύρια δίσκους. ● Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΟΥΣ «Α Ηard Day΄s Νight» πουλά 1,5 εκατ. αντίτυπα σε μόλις 9 ημέρες. ● ΤΟ ΓΚΡΟΥΠ αποτελούσαν ο Τζον Λένον (δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 1980 στη Νέα Υόρκη), ο Τζορτζ Χάρισον, (πέθανε από ανίατη ασθένεια τον Νοέμβριο του 2001), ο Πολ ΜuΚάρτνεϊ και ο Ρίνγκο Σταρ. ● ΤΑ «ΣΚΑΘΑΡΙΑ» διαλύθηκαν οριστικά το 1970. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα ο Λένον κάνει την περίφημη δήλωση «Αυτήν τη στιγμή είμαστε πιο δημοφιλείς από τον Χριστό».