[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Αμπελουργοί… στη Βουλή

«ΕΑΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΗΤΑΝ προοδευτικότεροι από τους προηγούμενους, εγώ θα ήμουν στο αμπέλι μου στην Τζια» είπε πρόσφατα σε συνέντευξή του ο Θόδωρος Πάγκαλος, θέλοντας να καταδείξει ότι η ηλικία ενός προσώπου δεν βρίσκεται απαραίτητα σε πλήρη αρμονία με τις ιδέες του. Μέχρι να εγκατασταθεί μονίμως ο πληθωρικός πολιτικός στο εξοχικό του και να τρυγάει τα αμπέλια του, θα ήταν χρήσιμο να επιχειρηθεί μία προέκταση της σκέψης του με ένα πρόσφατο παράδειγμα.

Είχαμε αίφνης την υπόθεση Κουκοδήμου που ταλανίζει την κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία μέρες τώρα.

Ένας νέος άνθρωπος, γνωστός από τον χώρο του αθλητισμού, είχε κατά τα φαινόμενα όλες τις προδιαγραφές να αποτελέσει μια από τις ελπιδοφόρες περιπτώσεις ανανέωσης του πολιτικού συστήματος. Φαίνεται όμως ότι σπατάλησε την ευκαιρία να το πράξει. Αντί να προσφέρει τη φρεσκάδα και την ορμή της νιότης, με νέες προτάσεις, νέες ιδέες και νέα αντίληψη, μπήκε στα γρανάζια της πολιτικής και μάλιστα της πλέον απεχθούς λειτουργίας της- αυτής του μεσάζοντα.

Και όχι μόνον αυτό. Ο βουλευτής Κουκοδήμος λειτούργησε παντελώς απαξιωτικά απέναντι στους θεσμούς, επιλέγοντας να στείλει ιδιόχειρη επιστολή πρώτα στην… τηλεζούγκλα, παρά να δώσει γραπτές εξηγήσεις- όπως είχε υποσχεθεί άλλωστε- για την επίμαχη και «επείγουσα» όπως χαρακτηρίστηκε διαμεσολαβητική συνάντησή του σε σπίτι της Εκάλης, σχετιζόμενης εμμέσως και με το σκάνδαλο Ζαχόπουλου.

Ο βουλευτής Πιερίας κατέφυγε σε ψεύδη, απείλησε με αγωγές, έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια το κόμμα του και αγνόησε επιδεικτικά το ελληνικό Κοινοβούλιο παρά τους όρκους που έδωσε τον περασμένο Σεπτέμβριο να υπακούει το Σύνταγμα και τους νόμους της πατρίδας.

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά είναι να αναρωτιέται κανείς τι είναι η ανανέωση στην πολιτική ζωή. Μια δροσερή καραμέλα που πιπιλίζουν τα τελευταία χρόνια οι πολιτικοί ηγέτες γιατί πουλάει στην κοινωνία, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις; Μία επιταγή άνευ αντικρύσματος μόλις επιτευχθεί ο στόχος της εξουσίας; Κάτι σαν διαφήμιση οδοντόπαστας για λαμπερό χαμόγελο; Ένα τρικ των συμβούλων επικοινωνίας των κομμάτων; Ένα «λίφτινγκ» στο γηρασμένο δέρμα της εξουσίας; Ένα μπότοξ στις ρυτίδες της;

Αν είναι κάτι από όλα αυτά, προβλέπω κίνημα… αμπελουργών στη Βουλή!