Κόκκινη κάρτα

Πολλά λεφτά για το τίποτα

Η κατάσταση στον μπασκετικό Ολυμπιακό είναι μη αναστρέψιμη. Αυτό που απαιτείται είναι καθαρές εξηγήσεις και δυναμικές λύσεις. Έστω και αν βρισκόμαστε στο μέσον της σεζόν (μόλις

ΧΑΣΤΟΥΚΙ

Η ήττα από τον ΠΑΟΚ ήταν ηχηρό χαστούκι για την ομάδα με το τρίτο ακριβότερο ρόστερ στην Ευρώπη. Οι Αγγελόπουλοι το άκουσαν;

χθες άρχισε ο δεύτερος γύρος της Α1), οι αδελφοί Αγγελόπουλου οφείλουν να συμπεριφερθούν ως αληθινά αφεντικά και όχι ως απλοί παρατηρητές μιας πορείας προς τον γκρεμό.

Ο Πίνι Γκέρσον με τον ερχομό του έφερε την αύρα ενός ανθρώπου που έχει κατακτήσει δύο φορές την Ευρωλίγκα. Έφερε τη φήμη κόουτς ικανού να χειριστεί τις βεντέτες. Υποσχέθηκε τίτλους και διακρίσεις. Τι βλέπουμε, όμως; Μια ομάδα που κοστίζει πολλά (το τρίτο υψηλότερο μπάτζετ στην Ευρώπη) και δίνει ελάχιστα. Το περασμένο καλοκαίρι ο Γκέρσον έδιωξε τους πάντες (Πεν, Ντόμερκαντ, Άκερ, Χαρίση, ακόμη και τον Ζίζιτς μολονότι είχε ανακοινωθεί πριν από μερικές εβδομάδες η παραμονή του!) και έφερε όσους πίστευε ότι θα του κάνουν τη δουλειά. Αγόρασε τον Τσακαλίδη. Συμφώνησε για τον Γκριρ. Επέλεξε τον Τζάκσον. Έφερε πίσω από τη Λάρισα τον Πρίντεζη. Είδε να του γεμίζουν το ρόστερ με τους Τεόντοσιτς, Μαυροκεφαλίδη, Μπλάκνεϊ, Βασιλειάδη. Θεωρητικά, επρόκειτο για μια αληθινή «dream team» με έδρα το άτρωτο ΣΕΦ. Όντως, ο Ολυμπιακός παρά την ήττα από τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ έμενε στο κυνήγι της πρωτιάς και διεκδικούσε το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας. Από χθες, τα ζόρια είναι περισσότερα…

Η ήττα στην Πυλαία από τον ΠΑΟΚ- ομάδα που δεν έχει Φασούλα, Μπάνε, Λίβινγκσον και τους λοιπούς άσους του παρελθόντος- προκαλεί τριγμούς. Ο Ολυμπιακός κατάντησε εντελώς απρόσωπος και ούτε ο άκρως επικοινωνιακός Γκέρσον μπορεί να γιατρέψει την αρρώστια. Καλές οι δηλώσεις και τα αστειάκια, ωστόσο οι φίλοι του Ολυμπιακού ζουν ένα δράμα! Οι αποτυχίες στη Λιουμπλιάνα και την Πολωνία και η συντριβή στο Κάουνας αναγκάζει τους «κόκκινους» να περιμένουν τη Σιένα ώστε να καταλάβουν την τέταρτη θέση στον όμιλο. Μιλάμε για ξεπεσμό. Γιατί αν ήταν να τερματίζει ο Ολυμπιακός τέταρτος ή πέμπτος, ούτε Γκέρσον έχει ανάγκη, ούτε Ματσιγιάουσκας. Τα καταφέρνει και με πιο φθηνές επιλογές. Καθώς αναφερθήκαμε στον Λιθουανό, καλό είναι να εξηγήσουν οι αρμόδιοι γιατί δεν παίζει τόσον καιρό ο ακριβοπληρωμένος παίκτης. Βγάζει κανονικά το πρόγραμμα και όταν τον ρωτούν, αποκρίνεται πως πονά. Πού αλήθεια; Μήπως δεν θέλει ούτε να βλέπει τον Γκέρσον; Ή δυσκολεύεται να βρει τον ακριβή ρόλο του σε σχήμα μαζί με Γκριρ και Μπλάκνεϊ;

Όταν σημειώθηκε η νίκη επί της (ουσιαστικά αδιάφορης) ΤΣΣΚΑ, ο Γκέρσον αναθάρρησε. Ο γαλαντόμος Αγγελόπουλος έδωσε πριμ και τα χαμόγελα κράτησαν λίγες ημέρες, μέχρι να τους πάρει το… σκαλπ ο Γκούροβιτς στην Πολωνία. Ο Γκέρσον εκείνη την ημέρα «βγήκε από τα ρούχα του»! Χθες, η αεράμυνα του Γκέρσον μετέτρεψε σε… Γκαρνέτ έναν άλλο φόργουορντ: τον βετεράνο Νίκο Κούβελα. Ο κόουτς αρέσκεται σε φουλ επίθεση και ομολογεί πως στόχος του δεν είναι να βελτιώνει τους νεαρούς παίκτες, αλλά να δουλεύει με επαγγελματίες και να κατακτά τίτλους.

«ΠΑΡΑΠΟΝΑ»
Η (ακριβή) επένδυση του Ολυμπιακού, προφανώς δεν βγαίνει. Ο Γκέρσον προσφέρει στους φίλους του Ολυμπιακού έναν… μαύρο Ιανουάριο. Και επειδή έχει έτοιμες τις δικαιολογίες, μετά την αδυναμία να πάρει τους βαθμούς με τον ΠΑΟΚ, τα έριξε στους παίκτες λέγοντας πως έχει «παράπονα». Οι φίλοι του Ολυμπιακού, αγαπητέ Πίνι, να δεις τι παράπονα εκφράζουν σε καθημερινή βάση. Η περίοδος των δικαιολογιών έληξε. Να δούμε αν οι Αγγελόπουλοι θα του κάνουν ένα ακόμη χατίρι και θα αλλάξουν ξανά βασικούς παίκτες. Ή αν θα επιλέξουν τον δρόμο του αυτονόητου…


Η γκάφα έσβησε τις καλές επεμβάσεις

O μόνος αναντικατάστατος στον ΠΑΟΚ είναι ο Ντάνιελ Φερνάντεζ. Στα 24 του χρόνια, ο Πορτογάλος «κίπερ» παίζει εντελώς μόνος για τη θέση του βασικού γκολκίπερ. Ο Κυριακίδης θεωρείται άπειρος και όταν εκλήθη να αγωνιστεί ο ΠΑΟΚ γνώρισε αποκλεισμόσοκ στο Κύπελλο από τον Θρασύβουλο. Ο δε Τοχούρογλου παραμένει μια κλασική φυσιογνωμία της Σούπερ Λίγκας, αλλά στα 36 του αλίμονο αν έπαιζε ακόμη στη φιλόδοξη ομάδα των Ζαγοράκη και Σάντος.

Και έμεινε, λοιπόν, μόνος κι έρημος ο Φερνάντεζ. Αγωνίζεται βασικός για τρίτη σεζόν και μέχρι στιγμής, η παρουσία του στο πρωτάθλημα είναι η συγκριτικά χειρότερη. Να φταίει μόνο ότι μπροστά του οι αμυντικοί δεν κρατούν καλά θέσεις και αντιπάλους επιθετικούς; Πιθανόν. Το σίγουρο όμως είναι ότι ο Φερνάντεζ επαναπαύτηκε. Η θέση του μοιάζει εξασφαλισμένη. Η συμπάθεια του κόσμου, δεδομένη. Ήδη, λέγεται ότι ενδέχεται να κληθεί και στην Εθνική Πορτογαλίας. Όχι πως καβάλησε κάποιο καλάμι, αλλά νιώθει να τον χτυπά ο γλυκός αέρας της πρωτοκαθεδρίας. Ορισμένοι θα περίμεναν ότι με τον συμπατριώτη του τον Σάντος, ο Φερνάντεζ θα δούλευε πιο πολύ και θα βελτίωνε τις αδυναμίες του. Λάθος. Αυτό που παρουσιάζει είναι μια στασιμότητα.

Στο σημαντικό παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, ναι μεν ο Φερνάντεζ έχει στο ενεργητικό του ορισμένες καλές αποκρούσεις, στον αντίποδα όμως ευθύνεται απόλυτα για το γκολ του Σαλπιγγίδη. Έδιωξε λανθασμένα την μπάλα με ένα τζούφιο σουτ. Την έστειλε συστημένη στον Ίβανσιτς, ο Αυστριακός «σημάδεψε» το πόδι του Σαλπιγγίδη και ο διεθνής κυνηγός με πλασέ στο «παράθυρο» σημείωσε το 1-0. Τόσο απλά ήρθε η «πράσινη» νίκη. Χωρίς δυσκολία. ΕΝΤΑΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
Ένας τερματοφύλακας στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οφείλει πέρα από ρεφλέξ να προπονείται σκληρά στα πόδια, ώστε να μπορεί να διώχνει με ασφάλεια την μπάλα δεξιά ή αριστερά και όχι να προκαλεί χτυποκάρδια στους οπισθοφύλακες. Ο Φερνάντεζ απέδειξε ότι κάποια εντατικά μαθήματα τα έχει ανάγκη. Όπως και το ρόστερ του ΠΑΟΚ πρέπει να γεμίσει από έναν εξίσου καλό «άσο», προκειμένου ο Πορτογάλος να έχει τον απαραίτητο συναγωνισμό.