Δίκτυο

«Πρωτομάστορας»… πεκινουά

Μουσικότατη η παράσταση. Με πολύ καλές φωνές. Και υψηλής αισθητικής. Επιπλέον, άξιζε τον κόπο να ανεβεί- μουσική διεύθυνση Ηλίας Βουδούρης, σκηνοθεσία Θωμάς Μοσχόπουλος-, ύστερα από πενήντα επτά (!) ολόκληρα χρόνια, η βασισμένη στην ομότιτλη τραγωδία του Καζαντζάκη, πολύ ενδιαφέρουσα αλλά ξεχασμένη όπερα του Μανώλη Καλομοίρη. Για τον «Πρωτομάστορα» της Λυρικής Σκηνής μιλώ. Που παρουσιάστηκε πριν να ταξιδέψει στο Πεκίνο, καθώς ανήκει στις επιλογές του υπουργείου Πολιτισμού, για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Κίνα, στο, εν όψει της φετινής Ολυμπιάδας, Πολιτιστικό Έτος Ελλάδας που οργανώνεται εκεί. Αλλά η παράσταση μου δημιούργησε μερικές απορίες. Η επιλογή, ας πούμε, τα μέλη της χορωδίας- «γύφτισσες, μαστόροι, θεριστάδες, γυναίκες των θεριστάδων, Τσιγγάνες»- να είναι ομοιόμορφα ντυμένα α λα Μάο, με πρασινοχακί «φόρμες» και τραγιάσκες και, κάποια στιγμή, να φανερώνουν στα χέρια τους μπουκέτα με κατακόκκινα λουλούδια- «αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν»;- είναι ένα «κλείσιμο του ματιού» προς το μαοϊκό Πεκίνο; Αλλά πώς δένει με τη βουτηγμένη στην ελληνική παράδοση μουσική τού Καλομοίρη;

Αφήστε που οι Κινέζοι μπορεί και να ενθουσιαστούν, αλλά μπορεί και να μας παρεξηγήσουν…


Βάνα Ξένου στο Παρίσι

«Η Βάνα απαγγέλλει με φυσικότητα Πλάτωνα και Ησίοδο, κάνει γλυπτική σαν γίγας, ζωγραφίζει και σχεδιάζει από ανάγκη, γεμίζει μεγάλα φύλλα με γραπτά και ποιήματα σαν παιδί, αναμειγνύοντας όλα αυτά με το μυστήριο της τέχνης», γράφει η εφημερίδα «Λε Φιγκαρό», σε ένα υμνητικό αφιέρωμα-συνέντευξη με αφορμή την εγκατάσταση μιας μεγάλης σειράς γλυπτών στον Κήπο του Παλαί Ρουαγιάλ που άρχισε πέρσι το καλοκαίρι. Το θέμα, το πέρασμα της Περσεφόνης από τη ζωή στον θάνατο και την αιώνια αναγέννηση, είναι παρμένο από τα Ελευσίνια Μυστήρια, αλλά η Ελληνίδα γλύπτρια και ζωγράφος, που γέμισε τον Κήπο με τα αγάλματά της, δηλώνει άνθρωπος του παρόντος. «Καθένας διηγείται την ιστορία του μέσα από τα έργα… Εγώ είμαι προσκολλημένη στην ιδέα του περάσματος που ορίζει ένα ασταμάτητο παρόν σε κίνηση. Η κοινωνία μας χρεοκοπημένη από τον κυνισμό και τις μάταιες συμβάσεις έχει ψύχωση με το μέλλον. “Το μέλλον είναι ήδη εδώ”, μας λένε οι πατέρες της ελληνικής θρησκείας. Υπάρχουν σήμερα καλλιτέχνες που αποφασίζουν ποιο θα είναι το μέλλον. Δεν το πιστεύω καθόλου. Αντιθέτως πρέπει να μένεις στο παρόν, να ανοίγεσαι στους δύο κόσμους:

του παρελθόντος και αυτού που έρχεται, όπως η Περσεφόνη που ζει μεταξύ της γης και του σκότους, και να ισορροπείς, όπως εκείνη που επιπλέει πάνω από το κλειστό της δωμάτιο, το οποίο αντιπροσωπεύει τον ουρανό, καταλήγει η καλλιτέχνις, που καταφέρνει μ΄ ένα άλμα να επικαιροποιήσει τον παλιό μύθο.


«Τρώει» τα παιδιά της

Η ΕΡΤ συνεχίζει να… τρώει τα παιδιά της. Μία αξιόλογη, ιστορικού περιεχομένου, εκπομπή με τίτλο «Σαν σήμερα τον 20ό αιώνα», που έχει ορισθεί να μεταδίδεται κάθε μέρα στις 20.45 και διαρκεί μόλις 15 λεπτά της ώρας, χάνεται πολύ συχνά από την οθόνη της ΝΕΤ. Συνήθης αιτία, ο κακός προγραμματισμός του κρατικού καναλιού. Η ελληνική ταινία που προηγείται και το δελτίο Ειδήσεων που ακολουθεί δεν αφήνουν χρονικά περιθώρια για τη μετάδοση της εν λόγω εκπομπής (αναφέρεται στην επέτειο ιστορικών γεγονότων της περασμένης εκατονταετίας).

Το παράδοξο είναι ότι μία φορά η εκπομπή αυτή προβλήθηκε στις 7.30 το πρωί… Πέρυσι μάλιστα βρισκόταν στη συχνότητα της ΕΤ1, αλλά και εκεί είχε την ίδια τύχη.