«Αγαπώ τα παιδιά των λουλουδιών κι ας τελείωσαν»

«Ανήκω στη γενιά του ΄60. Είμαι ακόμη στο σύνθημα αγάπη και ειρήνη. Αγαπώ το κίνημα των παιδιών των λουλουδιών και την ελευθερία, ακόμη κι αν όλα έχουν τελειώσει», δηλώνει ο Ρίνγκο Σταρ στη γαλλική εφημερίδα «Le Figaro». Ο ντράμερ των Βeatles στα 67 του χρόνια δηλώνει ακόμη νέος και ακολουθεί το ρεύμα της εποχής για να δημιουργήσει τη μουσική του.

Τριάντα οκτώ χρόνια μετά το τέλος των Βeatles, ο Ρίνγκο Σταρ επέστρεψε στη γενέτειρά του, το Λίβερπουλ, για να δώσει μία συναυλία στην εναρκτήρια τελετή «Λίβερπουλ, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2008», παίζοντας τραγούδια από τη νέα του δουλειά, την οποία βάφτισε «Liverpool 8», από τον ταχυδρομικό κώδικα της πόλης όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε την πορεία του ως μέλος του θρυλικού συγκροτήματος. «Αποφάσισα να γίνω μοντέρνος.

Γνώρισα την εποχή των δίσκων των 45 στροφών και του stereo ήχου. Ειλικρινά μου αρέσει η ιδέα ότι σήμερα τα συγκροτήματα κάνουν πρόβες σε ένα γκαράζ, ηχογραφούν στο δωμάτιό τους και βγά ζουν τη μουσική τους απευθείας στο Ίντερνετ. Στην πραγματικότητα είναι μία καινούργια κατάσταση για μένα η μουσική μου να κατεβαίνει από το Διαδίκτυο. Αλλά μου ταιριάζει», εξηγεί για την απόφασή του να κυκλοφορήσει το «Liverpool 8» στις νόμιμες πλατφόρμες του Ίντερνετ. «Τα όνειρά μου πραγματοποιήθηκαν. Όταν ήμουν 13 ετών ήθελα να παίζω μουσική. Και μετά απέκτησα τις πρώτες μου μπαγκέτες και έτσι έγινα ντράμερ. Μετά ονειρεύτηκα να παίξω με καλούς μουσικούς», λέει ο Ρίνγκο Σταρ, ο οποίος διατηρεί τη φόρμα του όντας χορτοφάγος και κάνοντας πολλή γυμναστική. «Πράγματι πολλά από τα τραγούδια του “Liverpool 8” μου ήρθαν την ώρα που βρισκόμουν στο μηχάνημα με τα βάρη. Οι ενδορφίνες αυξάνονται με τη γυμναστική και τα τραγούδια γεννιούνται». Έτσι γεννήθηκε άλλωστε και το ομώνυμο τραγούδι της νέας του δουλειάς, αυτοβιογραφικό και νοσταλγικό. «Το Λίβερπουλ άλλαξε, όπως αλλάζουν όλες οι πόλεις. Ο κόσμος νομίζει ότι είναι κυρίως η πόλη των Βeatles. Υπάρχουν όμως γκαλερί και τα μουσεία είναι μεγαλύτερα. Εκεί ζουν ποιητές και γλύπτες. Αλλά με τον τρόπο του ήταν πάντα μία πολιτιστική πρωτεύουσα, εξαιτίας του λιμανιού. Οι ναυτικοί έφερναν τη μουσική από την Αμερική κι έτσι υπήρξαμε οι πρώτοι που γνωρίσαμε το ροκ εν ρολ και τον Λιτλ Ρίτσαρντ».